کدیور: حرف‌های اکبرگنجی را قبول ندارم

 
در پی سخنان اکبر گنجی مبنی بر نفی عقاید اصیل شیعی ، محسن کدیور به مخالفت با آن پرداخت.

به گزارش آریا محسن کدیور که در زمره امضا کنندگان بیانیه پنج نفره (سروش، کدیور، مهاجرانی، بازرگان و گنجی) است در واکنش به نظرات سروش و گنجی به صف بندی با آنها پرداخت.

وی با بیان این که : "این بیانیه اشتراک نظر امضاکنندگان آنرا در زمینه مسائل اخیر جنبش سبز مردم ایران در ضمن ده خواسته مشخص تبیین می کرد. واضح است که از امضای مشترک این بیانیه سیاسی نمی توان نتیجه گرفت که امضا کنندگان در خط مشی و روش سیاسی و به طریق اولی در دیگر مسائل از جمله مسائل اعتقادی و دینی یکسان فکر می کنند. " در تبیین شکاف های فکری جمع پنج نفره تاکید کرد: "مناسب است آراء دینی امضاکنندگان همین بیانیه با هم مقایسه شود تا معلوم گردد امضای مشترک بر یک متن سیاسی نهادن چه مقدار مدارا طلبیده است. بر اهل فن پوشیده نیست که یکی از امضا کنندگان این بیانیه تا کنون طی بیش از دوازده مقاله نارضایتی خود را از آراء اینجانب در حوزه های مختلف دین پژوهی از جمله وحی الهی و نیز حرمت همجنس بازی - به شیوه خاص خود - به تطویل بیان داشته است. همچنانکه تفاوت آراء اینجانب با عزیزی دیگردر مباحث پلورالیسم دینی، فروکاهش وحی به تجربه نبوی و لوازم متعدد آن، عدم قائل شدن به قرائات مختلف از تشیع همانند اسلام، عدم توجه به امکان قرائات مختلف از فقه و شریعت و نگاه مطلقا منفی به آنها و لاغر بودن نگاه انتقادی به مدرنیته کاملا واضح است.

تفاوت منظر اینجانب با دوست سوم در مورد نقش اساسی سنت در تعالیم اسلامی و عدم امکان اکتفا به قرآن کریم در فهم اسلام به برخی مباحثات قلمی منتشر نشده منجر شده است. آنچنانکه طبیعی است که با عزیزی دیگر نیز در برخی مسائل سیاست داخلی و خارجی یکسان اندیشیده نشود، آنچنانکه هر یک از ما در انتخابات ریاست جمهوری اخیر از دو کاندیدای مختلف حمایت کردیم"

وی سپس در پاسخ به گنجی در باب دیدگاه خود در مورد شیعه اظهار داشت:

"آراء من در این زمینه طی چندین مقاله از جمله "قرائت فراموش شده"، طبقه بندی مسائل اعتقادی"، "تاملی در منابع اعتقادی"، "چرا تشیع؟" منتشر شده که در وبسایت من قابل دسترسی است. من روش و منش اهل بیت (ع) را مطمئن ترین راه وصول به معارف اسلامی می دانم. در این مجال بخش اخیر یکی از مطالب منتشر شده ام (مرداد 1387) را متذکر می شوم: شیعیان گروهی از مسلمانان هستند که روش و منش علی بن ابی طالب (ع) را مطمئن ترین راه وصول به معارف اسلامی یافته اند. تشیع پیرو مدرسه اهل بیت نبی است و از باب علوی اسلام نبوی را می جوید. از منظر شیعیان روایت علی و آل علی از اسلام محمدی به ضوابط عدالت، عقلانیت و توجه به باطن دیانت نزدیکتر است. روایات ائمه مخزن ارزنده ای از معارف اعتقادی (بویژه در روایات امام علی و امام رضا)، معارف عبادی (بویژه در ادعیه امام سجاد)، معارف اخلاقی (بویژه در روایات امام حسن و امام حسین و امام کاظم) روایات فقهی (بویژه در روایات فراوان امام باقر و امام صادق) علیهم السلام می باشد. علاوه بر معارف، شیوه زندگی و سلوک عملی ائمه هدی اسوه و الگوی مطلوب و سبک زندگی مومنانه شیعیان محسوب می شود."

وی در نفی دیدگاه گنجی پیرامون عصمت ائمه(ع) هم گفته است:

"بر اساس تعالیم قرآنی و روائی معتبر، ائمه هدی (ع) برخوردار از "طهارت معنوی" و در زمره "مُخلَصون" هستند. شیاطین امکان سلطه بر نفس افراد مُخلَص را ندارند."

وی در باب مهدویت هم با نفی نظرات گنجی تاکید کرد"پایان خوش جهان و باور به نجات بخشی نهائی انسان از اعتقادات مشترک جمیع ادیان الهی است. قرآن کریم نیز بر این عاقبت نیکوی عالم و سروری صالحان تصریح کرده است. بطور کلی اصل مهدویت به این معنی که منجی از نسل پیامبر (ص) است و در عصر وی عدالت در جهان مستقر خواهد شد در سنت معتبر رسول الله (ص) از هر دو طریق شیعه و سنی قابل اثبات است. اما جزئیات فراوان مذکور در این زمینه در برخی احادیث، تنها به شرط اثبات تواتر و نص بودن در دلالت، در زمره مسائل اعتقادی بار عام می یابند."