صید و صیاد

حتما شما هم این ضرب المثل چینی را شنیده اید که برای کمک به یک  نیازمند به او ماهی ندهید بلکه ماهیگیری بیاموزید . دیروز ظهر در پکن از کنار این رودخانه بزرگ  و یخ زده  رد می شدم . دست آورد گذر از کنار این رودخانه با هوای ده درجه زیر صفر همراه با وزش باد، فقط نفوذ سوز در تار وپود کلاه بافتنی وپوست  صورت فریزری و بی حس نبود بلکه آموزه ای را ملموس و مجسم  نمود .دیدن مرد ماهیگیر مرا به یاد همان ضرب المثل انداخت.

                    

      این خیابان نیست بلکه رودخانه یخ زده است که خاک روی آن نشسته

                    
درحالی که تحمل سرما برای رهگذران دارای لباس گرم و پوشش کافی در این محدوده بسیار دشوار است اما این مرد ماهیگیر تقریبا هر روز صندلی برزنتی خود را روی سطح یخ های قطور قرار می دهد  و و بدون احساس نگرانی از شکستگی ناگهانی یخ ها، ساعت ها بر روی آن می نشیند  وقلاب رزق و روزی را به درون شکافی که به اندازه در آوردن یک ماهی متوسط در دل یخ ها ایجاد کرده است  فرو می برد تا صیدی بیابد و به کسی محتاج نشود ... !


                    

 به نظرم ماهی به دام افتاده هم  از این صیاد زحمت کش راضی است و با خود چنین زمزمه خواهد کرد :



نفرین به احتیاج باد، چه زیر یخ چه روی یخ!،

یکی صید و یکی صیاد،من زیر یخ تو روی یخ!!

منبع: وبلاگ کاظم روحانی نژاد