تاریخ:
مهاجرانی: اینترنت حق رسمی مردم است 
درس سی و هشتم
شادمهر راستین: لژ خانوادگی به سینما رونق داد / ماجرای حضور خانوادهها در سینماهای تهران
رفتن به سینما یکی از تفریحات خانواده های تهرانی در روزهایی بود که سینما کم کم جای خود را میان مردم باز می کرد. برخی سینمادارها برای جلب مخاطبان خود به ویژه خانواده ها تغییراتی در فضای سینما داده بودند.
تماشای فیلم در سالنهای پرجمعیت سینما یکی از تفریحات جذاب و هیجانانگیز تهرانیها در دهه ۳۰ بود. روزگاری لاله زار با ۱۷ سالن نمایش در کانون توجه سینما دوستان قرار داشت و به مرور سینماهایی هم در مناطق مختلف تهران ساخته میشد که نمایش فیلمهای پرمخاطب را در برنامه خود قرار داده بودند.
به گزارش همشهری آنلاین، برخی سینمادارها برای جلب مخاطب و رونق سینما علاوه بر سالن اصلی نمایش، دارای بالکن یا اصطلاحا لژ خانوادگی بودند. شادمهر راستین، نویسنده و فیلمنامه نویس، درباره کارکرد لژخانوادگی در سینماهای مشهور آن دوره میگوید: «در دهه ۴۰ همه سینماهایی که در تهران فعالیت میکردند خانوادگی بود و محدودیتی برای حضور افراد مختلف در سینما وجود نداشت. در دهه ۵۰ فیلمها بر اساس محتوایی که داشتند درجه بندی شدند. برخی فیلمها برای زیر ۱۸ سال ممنوع بود و خانوادهها با اطلاع از این موضوع، همراه خانواده خود به سینما نمیرفتند.»
سینماهایی با اکران فیلمهای روز
سینماهای محلهای که در مناطق مختلف تهران دایر شده بود، پرمخاطب و خانوادگیتر از سینماهای شهری بودند. شادمهر راستین، تفاوت این نوع سینماها را به فیلمهای اکران شده در سالن آنها مربوط میداند و میگوید:«سینماها در آن دوره دو ویژگی مهم داشتند.
برخی سینماهای تهران مانند سینماهای خیابان لاله زار به سینماهای شهری معروف بودند. در این سینماها فیلمهای روز را اکران میشد. نسخههای فیلم که معمولا دو یا ۳ نسخه بود بعد از نمایش در سینماهای شهری، در سینماهای محلهای نمایش داده میشد. این دسته از سینماها مانند مونت کارلو در نارمک، سینما کارون در خیابان رودکی، سینما ماندانا در خیابان دماوند پرمخاطب و اغلب خانوادگی بودند.»
سینمای خانوادگی
از دهه ۴۰ به دلیل توسعه شهر تهران، سینماهای مختلفی ساخته شد. با افزایش تعداد سینماها و روی پرده رفتن فیلمهای خارجی، تماشای فیلم به صورت خانوادگی در سینماهای لالهزار کمتر شد و مدیران سینما تغییراتی تحت عنوان سینمای خانوادگی در فضای سینماها ایجاد کردند.
شادمهر راستین در این باره میگوید: «مدیران سینما برای جلب مخاطبان خود به ویژه خانوادهها، قسمت بالکن سینماها را که برای نشستن مقامات استفاده میشد با ایجاد تغییراتی به لژخانوادگی اختصاص دادند. هر چند این پروژه هم نتوانست رونق دهه ۳۰ را به سینماهای لاله زار برگرداند. برای مثال سینما ایران، بالکن بزرگی داشت که معمولا اعیان و اشراف برای تماشای فیلم در این قسمت مینشستند. مدیران این سینما برای اینکه قسمتی را به خانوادهها اختصاص دهند، بالکن را به لژخانوادگی تبدیل کردند. بعد از آن سینما سپیده هم نیم طبقهای را به خانوادهها اختصاص داد. همه این تغییرات با هدف رونق سینماها انجام میشد، اما موضوع مهم، انتخاب خانوادهها بود و اگر تشخیص میدادند فیلمی مناسب تماشا همراه خانواده نیست حتی با داشتن لژخانوادگی هم همراه خانواده به سینما نمیرفتند.»
لینک کوتاه: کپی لینک
چرا بعضی خوابها واقعی و بعضی دیگر عجیب و نامفهوم به نظر میرسند؟ ۵ راهکار ساده و ارزان برای درمان خشکی چشم با سه زن ناجی گیاهان آشنا شوید راز «گوی بلورین» جنسیس چیست؟ (+عکس) بهترین نوع نان برای کبد چرب چیست؟ ؛ گزینههای سالمی که باید بشناسید کاروان همراهان ناصرالدین شاه در دشت لار (عکس) لوکسترین ساعتهای نصب شده در خودروها (+عکس) زلزله ۴.۶ ریشتری در مرز تهران و مازندران؛ پردیس لرزید / زلزلههای پیاپی در شرق تهران امارات برخی افراد و نهادهای لبنانی را در فهرست تروریسم قرار داد گل به خودی بدموقع در دقیقه ۹۹؛ الهلال مانع جشن قهرمانی النصر شد پیشبینی داستان فیلم جدید اصغر فرهادی توسط هوش مصنوعی به درخواست عصر ایران بازگشت مسعود شصتچی به تلویزیون با پرشی ۱۸ ساله در داستان شرط وزیر اقتصاد برای اعطای تسهیلات ترجیحی و اعتبار مالیاتی رویترز: عراق و پاکستان توافقنامههایی در حوزه عبور انرژی از تنگه هرمز با ایران امضا کردند 5 پیششرط ایران برای مذاکره با آمریکا/ خبرنگار الجزیره: ایران بر مبنای شروط دیگران مذاکره نمیکند