مجتبی مینوی

او با یکی از کتاب‌فروشان آنجا، «آقا رضا»، قرار گذاشته بود که کتاب‌ها را قسطی و روزانه پنج‌شاهی بخرد. مینوی می‌گوید اعتماد کتاب‌فروش آن‌قدر جلب شد که بدهی او روزی به سه تومان رسید؛ مبلغی که در آن زمان برای یک نوجوان «ثروتی هنگفت» به شمار می‌آمد.

جدای کارنامۀ درخشان ادبی نام او به یک دلیل دیگر هم در تاریخ معاصر ایران، ثبت شده که بسیار نکته‌آموز و قابل تأمل است...