معماری بتنی

سبک نئو-بروتالیست بازتعریفی معاصر از بروتالیسم کلاسیک است که بر صداقت در فرم و متریال، سادگی ساختاری و پرهیز از تزئینات تأکید دارد. در این سبک، عناصر معماری و طراحی به‌صورت عریان و بی‌واسطه نمایش داده می‌شوند و مصالحی مانند بتن اکسپوز، فلز و سطوح خام نقش اصلی را ایفا می‌کنند. نئو-بروتالیسم در عین حفظ زمختی و صراحت بصری، با رویکردی کنترل‌شده‌تر و توجه به مقیاس انسانی، نور و کارکرد، تلاش می‌کند میان سختی فرم و تجربه معاصر کاربر تعادل برقرار کند.