عصر ایران ؛ احسان محمدی - همکارم چند وقتی است دنبال خریدن خودرو است، میخواست با فروش خودرو کارکردهاش پولش را جور کند اما مدتی است جلوی وام خودروهای اسقاطی را گرفته بودند و کارش عقب افتاد و ماشین گرانتر شد. برای جبران کسری پولش دنبال وام است. از این بانک به آن بانک.
بیشتر بانکها جوابشان یکی است:«الانشرایط جوری شده که منابع برای پرداخت وام نداریم!»
این «شرایط حساس کنونی» دهههاست تمامی ندارد، لابهلایش زندگی عادی آدمها تباه میشود. دیروز گفت: وام پیدا کردم!
بعد توضیح داد که چند مدل وام در اینترنت پیدا کرده، وام فروشی!
نمیدانم این کار از نظر قانونی بلامانع است یا یکی از آن کلاه شرعیهای معمول وطن است. وام ۴۰۰ میلیونی تومانی را ۸۰ میلیون میفروشند. قسط هم با خریدار!
گفت هر جورکه حساب میکنم باز همان سود تقریبی بانکها میشود، بعضی از این وامها را به کارمندهای شرکتهای بزرگ میدهند که پیش بانک حساب تپل دارند! همان بانکهایی که به ما معمولیها میگویند: «الانشرایط جوری شده که منابع برای پرداخت وام نداریم!»
در واقع وام هست، منابع هست، پول هست اما برای «همه» نیست!