این حکایت را با خوانش مهرداد خدیر بشنوید
عصر ایران ــ یکی را از دوستان گفتم: امتناع سخن گفتنم به علّتِ آن اختیار آمده است در غالبِ اوقات، که در سخنْ نیک و بد اتّفاق افتد و دیدهٔ دشمنان جز بر بدی نمیآمد*. گفت: دشمن آن به که نیکی نبیند.
وَ اَخُو الْعَداوَةِ لا یَمرُّه بِصالِحٍ
اِلّا وَ یَلْمُزُهُ بِکَذّابٍ اَشِرْ
هنر به چشم عداوت بزرگترین عیب است
گل است سعدی و در چشم دشمنان خار است
نورِ گیتیفروزِ چشمهٔ هور
زشت باشد به چشمِ موشکِ کور
-------------------------------------------------
*در نسخۀ فروغی "میآمد" آمده در برخی نسخههای دیگر "میآید". متن از روی نسخۀ فروغی خوانده شده. برخی تفاوت های دیگر نیز به همین سبب است.