عصر ایران- انتظار ما از مفهوم آسمان خراش، سازه ای است که به شکل عمودی در آسمان توسعه یابد اما در چونگ کینگ چین، یکی از چشمگیرترین پروژه های مرتفع جهان یک سوال متفاوت مطرح می کند. اگر بخشی از شهر بتواند به جای بالا رفتن، به صورت افقی در آسمان گسترش یابد چه می شود؟!
این ایده پشت پروژه کریستال است، سازه معلق در چونگ کینگ که روی برج های رافلز سیتی ساخته شده و طول آن حدود 300 متر است، تقریبا 250 متر بالاتر از زمین قرار دارد و چند برج را در یک منطقه متراکم کنار رودخانه به هم وصل می کند، جایی که پیدا کردن فضا اصلا آسان نیست. ارتفاع خود سازه کریستال 26.5 متر است.
کریستال اغلب یک آسمان خراش افقی نامیده می شود و برای اولین بار این لقب فقط یک اصطلاح تبلیغاتی نیست. عرض سازه کریستال نیز 32.6 متر است و بیش از 9941 متر مربع فضای داخلی را شامل می شود.
همانطور که اشاره شد این سازه روی چهار برج قرار گرفته که حدود 250 متر ارتفاع دارند و از طریق پل های کنسولی به دو برج دیگر متصل می شود. به زبان ساده، کنسول بخشی است که از یک سمت نگه داشته می شود و به بیرون امتداد پیدا می کند، چیزی شبیه یک بالکن اما در ابعاد بسیار بزرگ تر.
چونگ کینگ پس زمینه آرامی برای چنین آزمایشی نیست. گفته می شود جمعیت این شهر در سال 2023 حدود 31.91 میلیون نفر بوده و این پروژه در محل اتصال دو رودخانه یانگ تسه و جیلینگ قرار دارد. در یک شهر شلوغ و کوهستانی، ساخت به سمت بالا طبیعی است، اما اتصال ساختمان ها در هوا؛ نحوه حرکت، خرید، غذا خوردن و حتی نگاه کردن به شهر را تغییر می دهد، بدون این که همیشه نیاز باشد به سطح خیابان بازگشت.
رافلز سیتی توسط دفتر معماران صفدی آمریکا طراحی شده است، شرکتی به رهبری موشه صفدی که به پروژه های بزرگی مثل مارینا بی سندز در سنگاپور معروف است. شرکت مذکور این مجموعه را یک شهر سه بعدی توصیف کرده، عبارتی که وقتی می بینید فضاهای اداری، مسکونی، تجاری، هتل و تفریحی روی هم قرار گرفته اند کاملا مفهوم پیدا می کند.
کپیتال لند توسعه این مجموعه را انجام داده و Arup به عنوان مهندس سازه همکاری کرده است. طبق اطلاعات رسمی پروژه، کل مجموعه حدود 1,123,000 متر مربع زیربنا دارد، که باعث می شود بخش معلق آن بیشتر شبیه تاج یک ماشین شهری عظیم باشد تا یک جاذبه جداگانه.
نمای هوایی از کریستال در رافلز سیتی، یک آسمان خراش افقی که چندین برج را در ارتفاع زیاد به هم وصل می کند. سازه فولادی کریستال حدود 12020 تن وزن دارد، تقریبا معادل وزنی که آن را با برج ایفل مقایسه می کنند. تفاوت عجیب اینجاست که برج ایفل روی زمین قرار دارد، اما این سازه فولادی باید توسط برج هایی در ارتفاع صدها متر نگه داشته می شد.
برای ایمن تر و دقیق تر شدن کار، همه قطعات در ارتفاع بالا مونتاژ نشدند. کپیتال لند می گوید سه بخش میانی روی زمین ساخته شدند و سپس با جک های هیدرولیکی به محل نصب منتقل شدند، سیستم هایی که مثل مکانیزم های هماهنگ و بسیار قدرتمند عمل می کنند.
هر کدام از این بخش های میانی تا حدود 1089 تن وزن داشتند. تصور کنید یک قطعه عظیم ساختمانی را بالا ببرید و آن را دقیقا در نقطه اتصال برج ها در ارتفاع صدها متر هماهنگ کنید، در حالی که باد، ترافیک و مه رودخانه در جریان است. این همان چالش اصلی بود.
نمای بیرونی کریستال با حدود 3000 پنل شیشه ای و نزدیک به 5000 پنل آلومینیومی پوشیده شده است. صفدی می گوید این پوسته شیشه ای در یک سازه قاب دار به شکل آکاردئونی ادغام شده که ظاهر چند وجهی و کشیده به ساختمان می دهد.
در داخل، مهم ترین جاذبه عمومی "مسیر پیاده روی" است. کپیتال یک مسیر بازدید را توصیف می کند که با یک نمایشگاه ساخته شده با همکاری نشنال جئوگرافیک شروع می شود، سپس با آسانسور سریع به طبقات بالاتر می رود و در نهایت به یک سکوی باز در آسمان با کف شیشه ای شفاف می رسد.
صفدی ادامه می دهد: این مجموعه شامل فضاهای غذاخوری، بارها، سالن های رویداد، لابی هتل، باغ ها و یک کلاب ویژه اعضا با یک استخر بی نهایت 50 متری است.
کپیتال لند هزینه توسعه پروژه را 24 میلیارد یوان (حدود 3.5 میلیارد دلار) اعلام کرده است.
این هزینه نشان دهنده مقیاس پروژه است. این مجموعه شامل بیش از 400 فروشگاه، هزاران جای پارک، فضاهای عمومی، اتصال های حمل و نقل و چشم اندازهای رودخانه ای است که خود ساختمان را به یک محصول گردشگری تبدیل می کند.
پروژه سال 2013 شروع شد. سازه کریستال در سال 2019 به طور رسمی به عنوان بخشی از مجموعه رافلز سیتی چونگ کینگ افتتاح شد، هرچند برخی بخش های داخلی و تکمیلی بعد از آن هم به مرور آماده بهره برداری شدند.