این سازه روی چهار برج اصلی قرار گرفته است که هر کدام در ارتفاع حدود 250 متر ساخته شده اند. کریستال همچنین از طریق پل های کنسولی به دو برج دیگر متصل می شود و یک شبکه پیوسته در ارتفاع بالا ایجاد می کند. این ساختار باعث شده چند برج جدا از هم به صورت یک مجموعه یکپارچه در آسمان عمل کنند.
نمای هوایی از کریستال در رافلز سیتی، یک آسمان خراش افقی که چندین برج را در ارتفاع زیاد به هم وصل می کند. سازه فولادی کریستال حدود 12020 تن وزن دارد، تقریبا معادل وزنی که آن را با برج ایفل مقایسه می کنند. تفاوت عجیب اینجاست که برج ایفل روی زمین قرار دارد، اما این سازه فولادی باید توسط برج هایی در ارتفاع صدها متر نگه داشته می شد.
در بخش نمای بیرونی، حدود 3000 پنل شیشه ای و نزدیک به 5000 پنل آلومینیومی استفاده شده است. این ترکیب پوسته خارجی، سطح گسترده ای از نما را پوشش می دهد و ساختار چند وجهی و کشیده ایجاد می کند. طراحی سازه به گونه ای است که چندین حجم معماری در ارتفاع به هم متصل شوند و یک فرم ممتد در آسمان شکل بگیرد.
فرآیند ساخت شامل مونتاژ بخش های بزرگ پیش ساخته بوده است. سه بخش میانی اصلی روی زمین ساخته شدند و سپس با استفاده از جک های هیدرولیکی به موقعیت نهایی در ارتفاع منتقل شدند. وزن هر یک از این بخش های میانی تا حدود 1089 تن بوده است. این روش ساخت برای کنترل دقت اتصال در ارتفاع بالا و کاهش ریسک اجرا به کار رفته است.
پروژه ساخت کریستال در سال 2013 شروع شد و در سال 2019 به طور رسمی به عنوان بخشی از مجموعه رافلز سیتی چونگ کینگ افتتاح شد. این مجموعه به عنوان یکی از نمونه های بزرگ توسعه شهری عمودی و افقی در یک ساختار ترکیبی شناخته می شود و تمام اعداد و ویژگی های آن نشان دهنده مقیاس بسیار بزرگ و پیچیدگی مهندسی این پروژه است.