واژه " شاهكار" يكي از واژه هاي زيباي زبان فارسي است كه بار معنايي مثبت و معنايي بلند دارد. اما اين واژه در زبان
گزارشگران فوتبال در تلويزيون ايران، بويژه عادل فردوسي پور و مزدك ميرزايي، از موضع اصلي اش خارج شده و عمدتاً به گونه اي به كار مي رود كه معنايي منفي پيدا مي كند.
اين دو گزارشگز زماني كه بازيكني مرتكب اشتباه فاحشي مي شود، در توصيف حركت او از واژه شاهكار استفاده مي كند. فردوسي پور در اين شيوه خرج كردن كلمه شاهكار، يد طولايي دارد و مزدك ميرزايي نيز به تاسي از او كلمه " شاهكار " را به گونه اي به كار مي برد كه گويي شاهكار مترادف است با " كار مضحك و ابلهانه. "
شايد كساني بگويند كه اين دو گزارشگر زبان كنايي دارند و به همين دليل شاهكار را بدين شكل به كار مي برند ولي قصه اين نيست زيرا فردوسي پور و ميرزايي شاهكار را عموماً و شايد هم هميشه به همين شكل استفاده مي كنند. يعني اين گونه نيست كه آنها در وصف حركات زيبا نيز از واژه شاهكار استفاده كنند و گاهي نيز به زباني كنايي، حركت ضعيف فلان بازيكن را شاهكار بنامند.
مثلاً در حين بازي آلمان - صربستان، زماني كه ويديچ مدافع صربستان آن خطاي هند ناشيانه را در محوطه جريمه خود به كار برد، مزدك ميرزايي گفت: " يك شاهكار از ويديچ. " اما حميد رضا صدر از حركت ويديچ با لفظ شاهكار ياد نكرد بلكه آن را " حركت ابلهانه ويديچ " خواند.
فردوسي پور و ميرزايي واژه شاهكار را علي الاغلب به گاه تمسخر بازيكن خطا كار به كار مي برند و با اين شيوه استفاده از واژه شاهكار، به اين واژه بار معنايي منفي مي دهند و به تدريج، ولو موقتاً، اين طرز استفاده از كلمه شاهكار را در زبان عامه مردم رايج مي كنند.
عصر ايران ورزشي: نقد فردوسي پور نه با هدف كاهش محبوبيت بلكه با هدف رفع كاستي هاي وي انجام مي شود.
عجب شاهکاری هستید شما!
عصر ايران ورزشي: دوست نحوي عزيز، بر فرض كه واژه علي الاغلب غلط باشد ( كه نيست )، اين يك غلط رايج است. آيا جواب اين سخن كه فردوسي پور و ميرزايي با شيوه استفاده شان از واژه " شاهكار "، به اين واژه بار منفي مي دهند، اين است كه به فرد منتقد بگوييم تو هم در جمله ات از يك غلط رايج استفاده كرده اي؟ واژه " علي الاغلب " حتي اگر غلط هم باشد ( كه نيست )، غلط رايج است و بنابراين كاربردش در جمله صحيح است زيرا غلط رايج، درست است. اما براي اينكه به نادرستي ادعايتان پي ببريد، لطفاً نگاهي به واژه هاي " الاهم "، " فالاهم "، " الاحقر " و " الاكثر " بيندازيد تا ديگر در مقام دفاع از عادل فردوسي پور، مرتكب چنين اشتباه فاحشي نشويد. واژه هاي مذكور، همگي صفات تفضيلي اند كه الف و لام گرفته اند. اگر مايل باشيد مي توانيم جملاتي از بهترين نويسندگان اين كشور را پيش رويتان بگذاريم تا دريابيد كه آنان "علي الاغلب " را علي الاغلب در جملات خويش به كار مي برند! ضمناً ما چيزي به نام صفت " تفصيلي " نداريم. آنچه هست، صفت " تفضيلي " است. موفق باشيد.
عصر ایران ورزشی: روزنامه های زرد به حوزه خصوصی ستاره های عالم ورزش یا هنر سرک می کشند و به دلیل انتشار مطالب عامه پسند، مورد اقبال عوام الناس قرار دارند. اما عصر ایران ورزشی چنین سبک و سیاقی ندارد و چنانکه می بینید، بسیاری از مطالبش با اظهارنظرهای نه چندان مودبانه همان عامه شخصیت پرستی مواجه می شود که مایلند از حوزه خصوصی زندگی ستاره ها مطلع شوند.
با این ادبیات , آقایان زبان فارسی را بیچاره کردند.
یک معلم ادبیات
عصر ايران ورزشي: لطفاً بفرماييد به چه چيزي بايد ربط مي داشت.
عصر ايران ورزشي: دوست عزيز از نقد يك گزارشگر اين گونه برآشفته نشو. قدرت تحمل شنيدن حرف مخالف را، ولو نادرست، داشته باش.
ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق// برو ای خواجه عاقل هنری بهتر از این
عصر ايران ورزشي: فردوسي پور بدون ترديد بهترين گزارشگر تلويزيون ايران از پيش از انقلاب تا به امروز است. اما اين امتياز نمي تواند مانع از نقد وي شود.