غزل شماره 173 حافظ

در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد
حالتی رفت که محراب به فریاد آمد

از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار
کان تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد

باده صافی شد و مرغان چمن مست شدند
موسم عاشقی و کار به بنیاد آمد

بوی بهبود ز اوضاع جهان می‌شنوم
شادی آورد گل و باد صبا شاد آمد

ای عروس هنر از بخت شکایت منما
حجله حسن بیارای که داماد آمد

دلفریبان نباتی همه زیور بستند
دلبر ماست که با حسن خداداد آمد

زیر بارند درختان که تعلق دارند
ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد

مطرب از گفته حافظ غزلی نغز بخوان
تا بگویم که ز عهد طربم یاد آمد

تفسیر :

دلی پاک و باطنی روشن دارید، موفقیت هایی که تاکنون به دست آورده اید به خاطر همین خصلت های نیکوی شماست. مدتی است صبوری می کنید و به زودی نتیجه صبر و تیزبینی خود را خواهید دید.

تغییرات مالی و معنوی در راه است و در مسیر کمال روحی قدم خواهید گذاشت. هدف و نیتی در دل دارید که بسیار خوب است و لازم است برای رسیدن به آن آماده شوید.

به خداوند یکتا توکل کنید. نذر خود را ادا کنید و به خانواده به خصوص همسرتان توجه بیشتری داشته باشید.