غزل شماره 174 حافظ

مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
هدهد خوش خبر از طرف سبا بازآمد

برکش ای مرغ سحر نغمه داوودی باز
که سلیمان گل از باد هوا بازآمد

عارفی کو که کند فهم زبان سوسن
تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد

مردمی کرد و کرم لطف خداداد به من
کان بت ماه رخ از راه وفا بازآمد

لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح
داغ دل بود به امید دوا بازآمد

چشم من در ره این قافله راه بماند
تا به گوش دلم آواز درا بازآمد

گر چه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست
لطف او بین که به لطف از در ما بازآمد

تفسیر :

روزهای خجسته ای در پیش دارید، سرانجام صبر و شکیبایی شما نتیجه داده و به مراد دل و وصال یار خواهید رسید. مژده باد بر شما که نیت و هدفی که در نظر دارید حتما انجام می شود و مرغ سعادت روی بام خانه شما خواهد نشست.

در روزهای خوشی دوستان را فراموش نکنید. کینه و کدورت ها تمام می شود و دشمنی ها به پایان خواهد رسید. به زودی خبر خوبی دریافت می کنید که شادمان می شوید. از یاد خداوند غافل نشوید.