غزل شماره 186 حافظ

گر می فروش حاجت رندان روا کند
ایزد گنه ببخشد و دفع بلا کند

ساقی به جام عدل بده باده تا گدا
غیرت نیاورد که جهان پربلا کند

حقا کز این غمان برسد مژده امان
گر سالکی به عهد امانت وفا کند

گر رنج پیش آید و گر راحت ای حکیم
نسبت مکن به غیر که این‌ها خدا کند

در کارخانه‌ای که ره عقل و فضل نیست
فهم ضعیف رای فضولی چرا کند

مطرب بساز پرده که کس بی اجل نمرد
وان کو نه این ترانه سراید خطا کند

ما را که درد عشق و بلای خمار کشت
یا وصل دوست یا می صافی دوا کند

جان رفت در سر می و حافظ به عشق سوخت
عیسی دمی کجاست که احیای ما کند

تفسیر :

شکست و پیروزی همسایه دیوار به دیوار هم هستند، زندگی پستی و بلندی های فراوانی دارد. از شکست ها و سختی های روزگار ناامید نشوید و غم به دل راه ندهید. به خداوند توکل کنید و به رحمتش امیدوار باشید.

به زودی مشکلات و غم و اندوه به یاری و لطف پروردگار برطرف می شود. از گذشته و اشتباهاتی که کرده اید درس بگیرید و بقیه آن را فراموش کنید، از امروز عزم خود را جزم کرده و برای آینده ای نیکو تلاش کنید.

روزهای عمر به سرعت می گذرد، لحظه های شادی را دریابید. مراقبت افرادی که قصد آسیب رساندن به شما را دارند باشید.