غزل شماره 224 حافظ

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخوانند بی‌خبر نرود

طمع در آن لب شیرین نکردنم اولی
ولی چگونه مگس از پی شکر نرود

سواد دیده غمدیده‌ام به اشک مشوی
که نقش خال توام هرگز از نظر نرود

ز من چو باد صبا بوی خود دریغ مدار
چرا که بی سر زلف توام به سر نرود

دلا مباش چنین هرزه گرد و هرجایی
که هیچ کار ز پیشت بدین هنر نرود

مکن به چشم حقارت نگاه در من مست
که آبروی شریعت بدین قدر نرود

من گدا هوس سروقامتی دارم
که دست در کمرش جز به سیم و زر نرود

تو کز مکارم اخلاق عالمی دگری
وفای عهد من از خاطرت به در نرود

سیاه نامه‌تر از خود کسی نمی‌بینم
چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود

به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفید
چو باشه در پی هر صید مختصر نرود

بیار باده و اول به دست حافظ ده
به شرط آن که ز مجلس سخن به در نرود

تفسیر :

مراقب باشید که در راه درست قدم برداشته و اسیر وسوسه های شیطانی و هوا و هوس نشوید. قصد انجام کاری دارید که نیاز به درایت و دوراندیشی شما دارد. لجبازی را کنار بگذارید و قبل از شروع خوب فکر کرده و جوانب کار را بسنجید.

نیتی در دل دارید که چندان به صلاح شما نیست، توصیه می شود با افراد با تجربه و مورد اعتماد مشورت کرده و سعی کنید راه های جدیدی را در پیش بگیرید. دل بزرگی دارید و از حرص و طمع دوری می کنید به همین دلیل خداوند نعمت های خود را به زندگی شما سرازیر کرده است. فریب شیطان را نخورید.