عصر ایران

فیلم بیشتر »»

غزل شماره 255 حافظ

یوسف گم گشته بازآید به کنعان غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن
وین سر شوریده باز آید به سامان غم مخور

گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن
چتر گل در سر کشی ای مرغ خوشخوان غم مخور

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت (نگشت)
دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور

هان مشو نومید چون واقف نه‌ای از سر غیب
باشد اندر پرده بازیهای پنهان غم مخور

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی بر کند
چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور

گر چه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور

حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب
جمله می‌داند خدای حال گردان غم مخور

حافظا در کنج فقر و خلوت شبهای تار
تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور

تفسیر :

مژده باد بر شما که گمشده به زودی پیدا خواهد شد، دردهای شما تمام می شود و روزگار خوشی و کامیابی فرا خواهد رسید. اگرچه هنوز به مراد دل نرسیدید اما غم به دل راه ندهید که به زودی نشانه های خوبی از پایان غصه ها عیان خواهد شد.

انسان با خدایی هستید و همین خصلت نیکوی شما باعث شده از سختی ها و بلایا به راحتی عبور کنید. به تلاوت قرآن ادامه دهید تا از مسیر راست منحرف
نشوید و به بیراهه نروید.

ماجرای عارضه مغزی دانش‌آموز تنکابنی چه بود؟/ آموزش‌وپرورش: تکذیب تنبیه بدنی انفجار دومین سوپر نفتکش متخلف بعد از برخورد با مین در تنگه هرمز عراقچی: یا امنیت را با هم می‌سازیم، یا ناامنی را با هم تحمل خواهیم کرد ۱۰۰۰ میلیارد تومان فروش سینمای ایران در ۷ ماه کوثری: ترامپ قطعاً هیچ غلطی نمی‌تواند انجام دهد «شب حافظ» در گالری ریم اهواز برگزار شد زندگی لوکس چهره جنجالی موسیقی آمریکا پشت میله‌های زندان! دستگیری عامل ارسال تصاویر اماکن نظامی به شبکه‌های معاند تبریک آیت‌الله خامنه‌ای به‌مناسبت قهرمانی کشتی فرنگی جوانان در آمریکا بالاخره در انتخابات آمریکا کدام حزب پیشتاز است؟ موافقت اکثریت اعضای کمیسیون امنیت ملی با وزیر پیشنهادی دفاع تئاتر «شوری» ؛ تجربه‌ای از تنهایی انسان معاصر در سالن نمایش هامون دو ابرقدرت و یک خطر مشترک؛ آیا هوش مصنوعی آمریکا و چین را به همکاری وادار می‌کند؟ سیر تحول رقص در سینمای ایران ؛ وقتی فیلمنامه می‌لنگد، بازیگر می‌رقصد! اروپا؛ از آوارگی پیر زن ۸۷ ساله تا معلمان بازنشسته ای که نگران آینده هستند