غزل شماره 366 حافظ

ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم
از بد حادثه این جا به پناه آمده‌ایم

ره رو منزل عشقیم و ز سرحد عدم
تا به اقلیم وجود این همه راه آمده‌ایم

سبزه خط تو دیدیم و ز بستان بهشت
به طلبکاری این مهرگیاه آمده‌ایم

با چنین گنج که شد خازن او روح امین
به گدایی به در خانه شاه آمده‌ایم

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست
که در این بحر کرم غرق گناه آمده‌ایم

آبرو می‌رود ای ابر خطاپوش ببار
که به دیوان عمل نامه سیاه آمده‌ایم

حافظ این خرقه پشمینه مینداز که ما
از پی قافله با آتش آه آمده‌ایم

تفسیر :

با اینکه روزگار به شما سخت گرفته و اوضاع و احوال تغییر کرده اما همواره به یاد خدا بوده اید و برای رسیدن به مقصود به دعا و عبادت به درگاه پروردگار پرداخته اید.

مطمئن باشید لطف و مرحمت خداوند شامل حال تان می شود و کسانی که قصد توطئه چینی علیه شما را داشتند روسیاه خواهند شد. غم به دل راه ندهید که همه چیز به خیر و خوبی به پایان می رسد.