غزل شماره 4 حافظ

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

شکرفروش که عمرش دراز باد چرا
تفقدی نکند طوطی شکرخا را

غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل
که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را

به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر
به بند و دام نگیرند مرغ دانا را

ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست
سهی قدان سیه چشم ماه سیما را

چو با حبیب نشینی و باده پیمایی
به یاد دار محبان بادپیما را

جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب
که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را

در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ
سرود زهره به رقص آورد مسیحا را

تفسیر :

مدتی است دچار کبر و خودبینی شده اید، این خصلت ناپسند آفت زندگی شماست و باید از آن برحذر باشید. با دیگران با محبت و مهربانی رفتار کنید و در زمان بی نیازی به آن ها کمک کنید.

حواستان باشد که هیچکس برای همیشه در اوج یا قعر باقی نخواهد ماند. در کارها با افراد صالح و دانا مشورت کنید و ناامیدی را کنار بگذارید. ظاهربین نباشید و به خداوند توکل کنید.