غزل شماره 466 حافظ

این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی
وین دفتر بی‌معنی غرق می ناب اولی

چون عمر تبه کردم چندان که نگه کردم
در کنج خراباتی افتاده خراب اولی

چون مصلحت اندیشی دور است ز درویشی
هم سینه پر از آتش هم دیده پرآب اولی

من حالت زاهد را با خلق نخواهم گفت
این قصه اگر گویم با چنگ و رباب اولی

تا بی سر و پا باشد اوضاع فلک زین دست
در سر هوس ساقی در دست شراب اولی

از همچو تو دلداری دل برنکنم آری
چون تاب کشم باری زان زلف به تاب اولی

چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون آی
رندی و هوسناکی در عهد شباب اولی

تفسیر :

شکست و ناکامی در رسیدن به خواسته ها باعث اندوه زیادی شده و فکر می کنید دنیا به آخر رسیده، از غصه خوردن دست بردارید و روی کار دیگری تمرکز کنید.

به زودی با تلاش و پشتکاری که دارید روزهای خوش فرا خواهد رسید. دل بستن به آرزوهای محال و ناممکن خطرناک است. به اندازه استعداد و قابلیت های خود زندگی کنید.