غزل شماره 480 حافظ

ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی
سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی

دردمندان بلا زهر هلاهل دارند
قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی

رنج ما را که توان برد به یک گوشه چشم
شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی

دیده ما چو به امید تو دریاست چرا
به تفرج گذری بر لب دریا نکنی

نقل هر جور که از خلق کریمت کردند
قول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی

بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد
از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی

حافظا سجده به ابروی چو محرابش بر
که دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی

تفسیر :

از تصمیمات عجولانه و بدون فکر پرهیز کنید و قبل از هر اقدامی عمیقا فکر کنید. مراقب باشید چه کارهایی از شما سرمی زند و چه حرف هایی بر زبان می آورید.

بدون فکر و بی گدار به آب زدن هیچ سودی نداشته و باعث افسوس و ندامت خواهد شد. افرادی دست نیاز به سوی شما دراز کرده اند، آن ها را دریابید تا وقتی به کمک آن ها محتاج شدید به یاری تان بشتابند.