غزل شماره 83 حافظ

گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت
ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت

برق عشق ار خرمن پشمینه پوشی سوخت سوخت
جور شاه کامران گر بر گدایی رفت رفت

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار
هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت

عشقبازی را تحمل باید ای دل پای دار
گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت

گر دلی از غمزه دلدار باری برد برد
ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت

از سخن چینان ملالت‌ها پدید آمد ولی
گر میان همنشینان ناسزایی رفت رفت

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه
پای آزادی چه بندی گر به جایی رفت رفت

تفسیر :

برای کار اشتباهی که انجام داده اید پشیمان هستید، اگرچه دیگر وضعیت به حالت قبل برنخواهد گشت اما باید به فکر جبران باشید. نگران نباشید شما در مورد این اتفاق مقصر نبوده اید و در نهایت همه چیز به خیر و خوشی تمام خواهد شد.

در برابر رنج ها و سختی ها صبوری پیشه کنید، کینه ها را فراموش کنید تا باطن شما جلا پیدا کرده و به مقصود دل برسید.