فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۰۱۲۶۶۰
تاریخ انتشار: ۰۸:۴۷ - ۲۱-۰۸-۱۴۰۳
کد ۱۰۱۲۶۶۰
انتشار: ۰۸:۴۷ - ۲۱-۰۸-۱۴۰۳

کسی نیست به سوال «جواد یساری» پاسخ بدهد؛ جرم او چیست؟

کسی نیست به سوال «جواد یساری» پاسخ بدهد؛ جرم او چیست؟
نه اجازه می‌دهند بخواند و نه پاسخی می‌دهند. حداقل می‌توانند رک و راست به یساری بگویند که صدایش، سبک کارش یا شخصیتش مورد قبول نیست و به این دلیل نمی‌تواند کار کند.

عصر ایران ؛ مصطفی داننده - این روزها افکار عمومی در جستجوی پاسخی شفاف به ابهاماتی است که "عباس پالیزدار"، عضو کمیته تحقیق و تفحص از قوه قضاییه در مجلس هفتم، مطرح کرده است. مردم می‌خواهند بدانند چقدر از صحبت‌های او واقعیت دارد و چه میزان از آن‌ها زاییده‌ی ذهن گوینده است.

 تا زمانی که اطلاعات دقیق و شفاف در این زمینه ارائه نشود، نمی‌توان درباره‌ی میزان فساد رخ داده در سال‌های گذشته به‌درستی قضاوت کرد. تنها راه شفاف‌سازی، ورود دستگاه‌های مرتبط به این مسئله و ارائه مدارک مستند است تا فضای عمومی به سمت شفافیت حرکت کند.

در میان این گفت‌وگوهای جنجالی، یک خواننده قدیمی هم سؤالی بنیادی و ساده مطرح کرده است؛ سؤالی که پاسخ دادن به آن نیاز به اسناد و مدارک پیچیده ندارد و مسئولان می‌توانند فردا پاسخ آن را اعلام کنند. "جواد یساری" در مراسم تجلیل از خود، با اشاره به ممنوع‌الفعالیتی‌اش گفت: «من عاشق خوانندگی‌ام و فقط می‌خواهم با مجوز بخوانم. من بچه‌ی تهرانم و اهل همینجایم، جایی نمی‌روم. اگر اشتباه خواندم، در گوشم بگویید این را نخوان. جرمم چیست؟»

سؤالی ساده و صریح: جرم جواد یساری چیست که اجازه نمی‌دهند کنسرت برگزار کند یا آلبومی منتشر کند؟ موسیقی او چه تفاوتی با موسیقی جوانان امروزی دارد؟ یساری هم مانند بسیاری از خوانندگان پیش از انقلاب، می‌توانست به خارج از کشور برود و کار خود را ادامه دهد، اما تصمیم گرفت بماند و در ایران فعالیت کند. او امیدوار بود در ایران پس از انقلاب، امکان کار کردن داشته باشد. چرا با امید او چنین برخوردی شد؟

نه اجازه می‌دهند بخواند و نه پاسخی می‌دهند. حداقل می‌توانند رک و راست به او بگویند که صدایش، سبک کارش یا شخصیتش مورد قبول نیست و به این دلیل نمی‌تواند کار کند. این گونه دست‌کم تکلیفش روشن است و مجبور نیست با انتظار برای روزی که شاید دوباره بر صحنه برود و برای مردم بخواند، به سر ببرد.

برای عاشقان هنر، نرسیدن به آرزو چیزی جز مرگ تدریجی نیست. داستان "حبیب" را به یاد آورید؛ به ایران آمد تا در وطن بخواند اما انتظار، جان او را گرفت.

پس از گذشت ۴۶ سال از انقلاب، هنوز برخی مدیران فرهنگی در همان دوران واکمن و ویدیو مانده‌اند و فکر می‌کنند با شنیدن صدای یساری، مردم یاد گذشته خواهند افتاد. آن‌ها تصور می‌کنند سانسور و فیلتر هنوز می‌تواند موثر باشد، درحالی‌که نمی‌دانند هر اثر سانسور شده‌ای را می‌توان در فضای مجازی به سرعت پخش کرد.

گذشت زمانی که مدیر فیلم یا کتاب را در کشوی میز اتاق خود می‌گذاشت و اجازه انتشار به آن نمی‌داد و دست نویسنده و کارگردان هم به جای بند نبود. دنیا عوض شده است ولی مدیران فرهنگی ایران نه!

امیدوارم خبرنگاران از وزیر ارشاد بپرسند که چرا این خواننده مجوز ندارد؟ اگر آرزو دارید روزی "معین" یا دیگر خوانندگان به ایران بازگردند، ابتدا باید به امثال یساری مجوز بدهید تا نشانه‌های تغییر و گشایش در جامعه مشاهده شود. نمی‌شود به کسی که اینجاست گفت نخوان و به آن‌که نیست گفت بیا و بخوان. این نه عدالت است و نه امید.

امیدوارم به زودی جواد یساری، عباس قادری و دیگر خوانندگان ممنوع‌الکار را روی صحنه ببینیم. به قول معروف، آرزو بر جوانان عیب نیست!

 

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
بازیکنانی که در جام جهانی بیشترین گل را به یک تیم زده‌اند آخرین وضعیت اینترنت ایران بعد از باز شدن: نمودار نت بلاکس چه می گوید؟ استایل خاص بازیگر خانم روس با روسری در اکران فیلم ایرانی جیمز باند (فیلم و عکس) روسیه: اگر ارمنستان به اتحادیه اروپا بپیوندد، توافق‌نامه گاز با این کشور را لغو می‌کنیم دعوت چین از دبیرکل سازمان ملل برای سفر به این کشور پیاده نظام «فرقۀ فتنه ساز» در گرگان، ماکت ظریف را آتش زدند! آتش‌سوزی در فرودگاه امام خمینی هشدار زرد هواشناسی خوزستان برای وقوع دماهای ۴۷ درجه و بالاتر پیام تبریک عراقچی به وزرای خارجه کشورهای اسلامی به مناسبت عید قربان شورای امنیت سازمان ملل حمله به نیروگاه هسته‌ای براکه امارات را محکوم کرد لحظه حمله به لانچر گنبد آهنین در اسرائیل/ حزب الله زد سقوط جنگنده آمریکایی در روز 20 جنگ از زاویه دوربین مراسم عروسی باقری: ایران و عمان در حال مذاکره درباره سازوکار مدیریت تنگه هرمز هستند سی‌ان‌ان: ترامپ در جنگ با ایران راه خروج مشخصی ندارد نجات زائر ایرانی پس از ایست قلبی در منا