۰۲ اسفند ۱۴۰۴
به روز شده در: ۰۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۲۲:۲۶
فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۰۴۰۲۲۱
تاریخ انتشار: ۰۸:۰۳ - ۰۷-۱۲-۱۴۰۳
کد ۱۰۴۰۲۲۱
انتشار: ۰۸:۰۳ - ۰۷-۱۲-۱۴۰۳

روزنامه شرق : دولت پزشکیان، تنهاترین دولت پس از انقلاب / راه حل مسعود چیست؟

روزنامه شرق : دولت پزشکیان، تنهاترین دولت پس از انقلاب / راه حل مسعود چیست؟
راه‌حل، جلب مشارکت جامعه از طریق زمینه‌سازی برای ایجاد و تقویت احزاب، نهادهای مدنی و صنفی و رسانه‌ها و... و در یک کلام «جامعه مدنی» است؛ نیرویی که در میانه (بدنه هرم) و حد فاصل دولت (رأس هرم) و مردم (قاعده هرم) قرار می‌گیرد و ایجاد «دولت ملی مدرن» را امکان‌پذیر می‌کند. دولتی که نه قدرت در آن، چنان پخش است که به ناکارآمدی بینجامد و نه آن‌چنان متصلب که ساختاری استبدادی را مستقر کند. راه‌حل مسعود این است! 
حسین حقگو در روزنامه شرق نوشت:
«باید از چارچوب خارج شد و از بیرون به مسئله نگاه کرد تا راه‌حل پیدا شود» (مسعود پزشکیان- 1403/12/05).
 
1- دولت چهاردهم در وضعیتی متناقض یا پارادوکسیکال گیر کرده و اسیر شده است؛ وضعیتی که البته در دولت‌های دارای گرایش اصلاح‌طلبی در گذشته نیز سابقه داشته است. اما شدت آن در این دولت و منظومه فکری و عملی رئیس آن بسیار بیش از دولت‌های قبل است.
 
در این وضعیت باید تفرقه و پراکندگی قدرت در نظام حکمرانی کاهش و در قالب پروژه «وفاق» در قوه مجریه تجمیع و به هماهنگی و همکاری تبدیل شود و هم‌زمان با آن، بخشی از قدرت فراهم‌آمده از این مسیر، به جامعه منتقل و از شکاف دولت با مردم کاسته شود که در سال‌های اخیر بر شدت آن افزوده شده است. 
 
تصور آن بود که با اجرای هم‌زمان این دو پروژه «ایجاد همبستگی در بالا» و «رضایت اجتماعی در پایین» و با توجه به وجود برنامه‌های بالادستی مانند «برنامه هفتم توسعه» می‌توان بر حیاتی‌ترین ابرچالش امروز جامعه ایران یعنی ابرچالش اقتصادی غلبه کرد.
 
2- مشکل آنجا بروز کرد که در سطح بالا و ایجاد وفاق، پروژه دولت با موانع جدی مواجه شده و اولین نشانه آن «استیضاح وزیر اقتصاد» است که هرچند احتمال موفقیت آن کم و بیشتر یک زورآزمایی و وزن‌کشی جریان‌های سیاسی درون ساختار قدرت است، اما می‌تواند آغاز پایان پروژه وفاق نیز باشد. 
 
در سطح جامعه نیز افزایش روزانه قیمت دلار و سکه و اجاره‌خانه و دارو و... به‌ویژه اقلام خوراکی‌ها که دهک‌های پایین را بیشتر آزار می‌دهد (میانگین تورم ماهانه ۶.۷ درصدی بهمن ماه) و نیز نبود گشایش در فضای سیاست خارجی و حتی همسان‌شدن ادبیات دولت با ادبیات رقیب انتخاباتی و جریان‌های تندرو و همچنین تداوم بلاتکلیفی در فضای فرهنگی و اجتماعی و ادامه فیلترینگ و... عملا دولت را دچار سرگشتگی کرده و وضعیتی بس ناگوار را رقم زده است.
 
نمونه این سرگشتگی دولت را می‌توان در  اظهارات اخیر آقای پزشکیان درباره افزایش اختیارات استانداران مشاهده کرد که از سوی بسیاری از کارشناسان به «فدرالیسم» ترجمه و تفسیر شد و ایشان را وادار به توضیح کرد که «این استنباط نادرست است و ما هرگز از فدرالیسم حرف نزده‌ایم و آنچه از آن دفاع می‌کنم، تمرکززدایی همه امور در پایتخت و تفویض امور اجرائی به استان‌هاست» (ایران- ۱۲/۰۵). در این موضوع مسئله آن بود (سوای خطرات جدی و راهبردی که در این گفتار وجود دارد) که دولت کدام اختیارات را می‌خواهد واگذار کند؟!
 
مگر دولت درحال‌حاضر دارای چگونه قدرتی است؟! و آیا این تفویض اختیار بیشتر از سر خود بازکردن مشکلات و ارجاع آنها به استانداران نیست که در موقعیت بسیار ضعیف‌تری در سلسله مراتب قدرت قرار دارند و امکان تأثیرپذیری آنان از گروه‌های ذی‌نفوذ قدرتمند، بیشتر است؟! دولت چهاردهم از یک سو در تکاپوی تمرکز قدرت در دستان خود با جلب رضایت و شراکت دیگر نیروهای صاحب قدرت در حاکمیت است و از سوی دیگر درصدد توزیع این قدرت بین جامعه و کاهش سنگینی بار دولت. 
 
3- دولت چهاردهم دولتی «تنهاست»، شاید تنهاترین دولت پس از انقلاب؛ نه بدنه بوروکراتیک و نظام اداری آن پس از شوک‌های مختلف (از طرد و نفی کارشناسان برجسته تا جایگزین‌سازی‌های سیاسی، نه شایسته‌سالارانه و قوانین و مقررات مخل آزادی و رقابت و...) قابل اتکاست و نه جریان‌های سیاسی و مدنی و اجتماعی رغبت و توان حمایت‌گری از دولت را دارند و نه فضای خارجی امکان بازیگری و بن‌بست‌شکنی را با توجه به حدود اختیارات قوه مجریه به دولت می‌دهد. «دولتی تنها» که اگر بر تنهایی‌اش غلبه نکند، ادامه مسیر چهارساله برای آن بعید به نظر می‌رسد. 
 
اما راه‌حل، جلب مشارکت جامعه از طریق زمینه‌سازی برای ایجاد و تقویت احزاب، نهادهای مدنی و صنفی و رسانه‌ها و... و در یک کلام «جامعه مدنی» است؛ نیرویی که در میانه (بدنه هرم) و حد فاصل دولت (رأس هرم) و مردم (قاعده هرم) قرار می‌گیرد و ایجاد «دولت ملی مدرن» را امکان‌پذیر می‌کند. دولتی که نه قدرت در آن، چنان پخش است که به ناکارآمدی بینجامد و نه آن‌چنان متصلب که ساختاری استبدادی را مستقر کند. راه‌حل مسعود این است! 
برچسب ها: وفاق ، پزشکیان
ارسال به دوستان
زن: شوهرم حتی خوراکی‌های خانه را می‌شمارد؛ طلاق می‌خواهم چرا باید روز خود را با قدم زدن شروع کنیم؟ / آیا واقعا به 10 هزار قدم در روز نیاز دارید؟ هند به دنبال همکاری 10 میلیارد دلاری با اسرائیل ایران نیروی دریایی و هوایی کشورهای عضو اتحادیه اروپا را سازمانهای تروریستی اعلام کرد رکورد عجیب استقلال؛ ۷ سرمربی در ۴۱۰ روز مدیریت جدید جابه‌جایی در صدر جدول لیگ یک؛ مس شهربابک رکورد پیکان را شکست برنامه ویژه بارسلونا برای روزه‌داری لامین یامال در لالیگا وعده وریا غفوری به هواداران استقلال پیش از دیدار با مس رفسنجان حماس: رژیم اشغالگر اجازه ورود قرآن به غزه را نمی‌دهد پیروزی دراماتیک فولاد در اهواز؛ تعویض طلایی مطهری ذوب‌آهن را مغلوب کرد تجربه روزه‌داری کریستیانو رونالدو در عربستان؛ افشاگری بازیکن سابق النصر رکورد عجیب در لیگ آلمان؛ دریافت دو کارت زرد متوالی در کمتر از ۲ ثانیه توقف تلخ چلسی مقابل برنلی؛ شوک فلمینگ در دقیقه ۹۳ درخشش تنیسور ایرانی در فینال بخش دونفره مسابقات ترکیه رابرت مالی: تکرار سناریوی ونزوئلا در ایران توهم است
نظرسنجی
به نظر شما هدف آمریکا از مذاکرات اخیر با ایران چیست؟