تاریخ:
طرز تهیه لوله کباب افغانی با مرغ و سیب زمینی 
درس پنجاه و سه
ورود آدمهای خوب ممنوع!
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - صبح اینستاگرام را باز میکنم و با ویدیویی روبهرو میشوم که در آن محمدحسین میثاقی از خوب بودن وحید هاشمیان حرف میزند. انگار هر دو میدانند اینجا، جایی برای آدمهای خوب نیست.
افسوس میخورم برای تمام پانزدهـشانزده سالی که فوتبال ایران را دنبال کردم. شاید همین است که دیگر حتی ما که با این فوتبال بزرگ شدیم، هم اعصاب دیدنش را نداریم؛ چه برسد به مردم عادی.
اسکرول میکنم و به پادکست فوتبال ۳۶۰ میرسم. مجتبی هاشمی گلایه میکند از حضور امیر قلعهنویی. میگوید تیمی که حالا اینقدر بین مردم منفور شده، روزی امیدشان بود. روزی خیابانها برای دیدن بازیهایش خلوت میشد. اما حالا انگار مردم با تیم قلعهنویی قهر کردهاند. با بغضی در گلو میگوید: «کاش قلعهنویی برود.»
من دوباره اسکرول میکنم. به نظرم خود هاشمی هم میداند برای هیچکس مهم نیست. مگر ما قلعهنویی را آوردیم که با خواسته ما برود؟
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
هیچچیز سر جای خودش نیست. از آن حرف ناصر خان حجازی سالها گذشته، اما هنوز هم در فوتبال ایران هیچ چیز سر جای خودش نیست.
نه اینکه مدافع هاشمیان باشیم و همه تقصیرها را گردن امیر قلعهنویی بیندازیم، نه!
اما نباید کار فوتبال ما به جایی میرسید که مجری، مربی، پادکستر و تماشاگر، همگی به این نتیجه برسیم که در آن امیدی نیست.
در ترس تنهایی فوتبال ایران، چراغی روشن نمانده و هر روز اوضاع خرابتر میشود.
فرقی نمیکند طرفدار مذاکره با غرب باشید یا از آنهایی که باور دارند مشکل از خودمان است؛ حالا دیگر هیچکدامتان یا بهتر بگویم هیچکداممان با این تیم ملی و این فوتبال حال خوبی نداریم. ما از نرسیدنهای پیاپی خستهایم، و در ساختار فعلی هیچ راهی برای برونرفت نمیبینیم.
به قول حامد بهداد، «به دنبال یک معجزهایم»؛ معجزهای که بیاید و این فوتبال را نجات دهد، نقطهی روشنی به ما هدیه کند — از جنس گل به خودی مراکشیها یا از جنس گل قوچاننژاد به کره.
ما بیش از هر زمان دیگری به یک خوشی جمعی نیاز داریم، جایی که همگی با هم بخندیم؛ همان چیزی که سالها تنها فوتبال میتوانست به ما ببخشد و حالا انگار خود فوتبال هم از آن ناتوان شده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
قبل از مرگ باید دید: ۱۰ فیلم نوآر که هرگز از ذهن شما پاک نمیشوند! 10کشور با قوی ترین نیروی زیردریایی جهان در سال 2026 برای پیشگیری از نقرس و عوارض کلیوی، این ۷ ماده غذایی را از رژیم خود حذف کنید شب نشینی جام جهانی(۱)/ نیوزیلند را می بریم یا نه/ مصر بلژیک را متوقف کرد پیام سخنگوی وزارت خارجه برای تیم ملی فوتبال در جام جهانی سردار قاآنی: جبهه مقاومت کابوس آمریکا و رژیم صهیونیستی است شهادت مأمور پلیس گیلان در عملیات مقابله با قاچاق کالا تست هوش هندسی: شکل بعدی این الگو را حدس بزنید! خروج قریبالوقوع هواپیماهای سوخترسان آمریکا از فرودگاه بنگوریون چه زمانی جهان زیبایی خود را از دست داد؟ / بازخوانی یک جا به جایی تاریخی در اولویت های طراحی (+تصاویر) استقبال سازمان ملل از توافق ایران و آمریکا برای صلح پایدار فلسفه جدید فرم و حرکت؛ نگاهی به 5 طرح تاثیرگذار جدید در دنیای خودرو (+تصاویر) هادی حطیط، خبرنگار پرستیوی در جنوب لبنان مجروح شد سقوط بمبافکن استراتژیک ارتش آمریکا در کالیفرنیا ادعای مقام آمریکایی: توافق با ایران الزامآور برای خروج اسرائیل نیست / واشنگتن مدعی آگاهی از محل مینهای تنگه هرمز شد