تاریخ:
شوخی علی مطهری با شایعه استعفای پزشکیان از ریاست جمهوری 
درس هفتاد و هفت
ورود آدمهای خوب ممنوع!
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - صبح اینستاگرام را باز میکنم و با ویدیویی روبهرو میشوم که در آن محمدحسین میثاقی از خوب بودن وحید هاشمیان حرف میزند. انگار هر دو میدانند اینجا، جایی برای آدمهای خوب نیست.
افسوس میخورم برای تمام پانزدهـشانزده سالی که فوتبال ایران را دنبال کردم. شاید همین است که دیگر حتی ما که با این فوتبال بزرگ شدیم، هم اعصاب دیدنش را نداریم؛ چه برسد به مردم عادی.
اسکرول میکنم و به پادکست فوتبال ۳۶۰ میرسم. مجتبی هاشمی گلایه میکند از حضور امیر قلعهنویی. میگوید تیمی که حالا اینقدر بین مردم منفور شده، روزی امیدشان بود. روزی خیابانها برای دیدن بازیهایش خلوت میشد. اما حالا انگار مردم با تیم قلعهنویی قهر کردهاند. با بغضی در گلو میگوید: «کاش قلعهنویی برود.»
من دوباره اسکرول میکنم. به نظرم خود هاشمی هم میداند برای هیچکس مهم نیست. مگر ما قلعهنویی را آوردیم که با خواسته ما برود؟
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
هیچچیز سر جای خودش نیست. از آن حرف ناصر خان حجازی سالها گذشته، اما هنوز هم در فوتبال ایران هیچ چیز سر جای خودش نیست.
نه اینکه مدافع هاشمیان باشیم و همه تقصیرها را گردن امیر قلعهنویی بیندازیم، نه!
اما نباید کار فوتبال ما به جایی میرسید که مجری، مربی، پادکستر و تماشاگر، همگی به این نتیجه برسیم که در آن امیدی نیست.
در ترس تنهایی فوتبال ایران، چراغی روشن نمانده و هر روز اوضاع خرابتر میشود.
فرقی نمیکند طرفدار مذاکره با غرب باشید یا از آنهایی که باور دارند مشکل از خودمان است؛ حالا دیگر هیچکدامتان یا بهتر بگویم هیچکداممان با این تیم ملی و این فوتبال حال خوبی نداریم. ما از نرسیدنهای پیاپی خستهایم، و در ساختار فعلی هیچ راهی برای برونرفت نمیبینیم.
به قول حامد بهداد، «به دنبال یک معجزهایم»؛ معجزهای که بیاید و این فوتبال را نجات دهد، نقطهی روشنی به ما هدیه کند — از جنس گل به خودی مراکشیها یا از جنس گل قوچاننژاد به کره.
ما بیش از هر زمان دیگری به یک خوشی جمعی نیاز داریم، جایی که همگی با هم بخندیم؛ همان چیزی که سالها تنها فوتبال میتوانست به ما ببخشد و حالا انگار خود فوتبال هم از آن ناتوان شده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
فرزانه قاسمزاده با بادبزن کالیگرافی در ژست هنری جدید (+عکس) کلمبیا بلندیهای جولان را ضمیمه اسرائیل کرد آقای حداد! عادل باشید پایان هولناک معمای ناپدید شدن زن ۴۵ساله انتشار تصویر زن متهم در پرونده حمیدرضا رجبزاده حاشیه ساز شد تاریخ به روایت تصویر/ این واگن های آینده نگر متروی نیویورک یک مشکل خطرناک داشتند واژگونی اتوبوس زائران مشهد در خراسان جنوبی/ ۴ کشته و ۳۰ مصدوم خراسان جنوبی / 4 کشته در واژگونی اتوبوس در جاده روستای مُمَند/ ۳۰ نفر مصدوم شدند آخرین قیمت رمزارزها در جهان/فعالیت بزرگترین شبکه خودپردازهای بیتکوین در استرالیا متوقف شد تصمیم مسی بعد از مرگ پدر رشد 5 درصدی قیمت نفت در بازار جهانی دختران جوان عهد قاجار سر سفرۀ ناهار(عکس) وقتی سرِ ظرفها دعوا میکنیم، اما دلمان از چیز دیگری خون است: راز قراردادهای نانوشته در زندگی مشترک مصرف خودسرانه بکمپلکس چه عوارضی دارد؟/ چه کسانی واقعاً به آن نیاز دارند؟ هوش مصنوعی لزوماً باعث تنبلی مغز نمیشود؛ راز اصلی در نحوه استفاده است