تاریخ:
تصاویر وقوع زلزله ۶.۷ ریشتری در اندونزی 
درس پنجاه و سه
ورود آدمهای خوب ممنوع!
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - صبح اینستاگرام را باز میکنم و با ویدیویی روبهرو میشوم که در آن محمدحسین میثاقی از خوب بودن وحید هاشمیان حرف میزند. انگار هر دو میدانند اینجا، جایی برای آدمهای خوب نیست.
افسوس میخورم برای تمام پانزدهـشانزده سالی که فوتبال ایران را دنبال کردم. شاید همین است که دیگر حتی ما که با این فوتبال بزرگ شدیم، هم اعصاب دیدنش را نداریم؛ چه برسد به مردم عادی.
اسکرول میکنم و به پادکست فوتبال ۳۶۰ میرسم. مجتبی هاشمی گلایه میکند از حضور امیر قلعهنویی. میگوید تیمی که حالا اینقدر بین مردم منفور شده، روزی امیدشان بود. روزی خیابانها برای دیدن بازیهایش خلوت میشد. اما حالا انگار مردم با تیم قلعهنویی قهر کردهاند. با بغضی در گلو میگوید: «کاش قلعهنویی برود.»
من دوباره اسکرول میکنم. به نظرم خود هاشمی هم میداند برای هیچکس مهم نیست. مگر ما قلعهنویی را آوردیم که با خواسته ما برود؟
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
هیچچیز سر جای خودش نیست. از آن حرف ناصر خان حجازی سالها گذشته، اما هنوز هم در فوتبال ایران هیچ چیز سر جای خودش نیست.
نه اینکه مدافع هاشمیان باشیم و همه تقصیرها را گردن امیر قلعهنویی بیندازیم، نه!
اما نباید کار فوتبال ما به جایی میرسید که مجری، مربی، پادکستر و تماشاگر، همگی به این نتیجه برسیم که در آن امیدی نیست.
در ترس تنهایی فوتبال ایران، چراغی روشن نمانده و هر روز اوضاع خرابتر میشود.
فرقی نمیکند طرفدار مذاکره با غرب باشید یا از آنهایی که باور دارند مشکل از خودمان است؛ حالا دیگر هیچکدامتان یا بهتر بگویم هیچکداممان با این تیم ملی و این فوتبال حال خوبی نداریم. ما از نرسیدنهای پیاپی خستهایم، و در ساختار فعلی هیچ راهی برای برونرفت نمیبینیم.
به قول حامد بهداد، «به دنبال یک معجزهایم»؛ معجزهای که بیاید و این فوتبال را نجات دهد، نقطهی روشنی به ما هدیه کند — از جنس گل به خودی مراکشیها یا از جنس گل قوچاننژاد به کره.
ما بیش از هر زمان دیگری به یک خوشی جمعی نیاز داریم، جایی که همگی با هم بخندیم؛ همان چیزی که سالها تنها فوتبال میتوانست به ما ببخشد و حالا انگار خود فوتبال هم از آن ناتوان شده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
استقبال حزب الله لبنان از توافق ایران و آمریکا / شیخ نعیم قاسم به قالیباف: متشکریم ترامپ: توافق با ایران را برای بررسی به کنگره خواهم فرستاد اسرائیل هایوم: بررسی اخراج مقامات مخالف توافق با ایران از سوی ترامپ هنرمند پیشکسوت نقاشی قهوهخانهای درگذشت پیشنهاد قیمتگذاری کیسههای پلاستیکی در فروشگاههای تهران رضایت به تساوی تیم ملی به جای سرنگونی جمهوری اسلامی! کارشناس اینترنت صدا و سیما، دو واحد کامپیوتر پاس نکرده/ اگر اینترنت بینالملل بد است، خودت چرا داری؟- عارف پانتهآ پناهیها بازیگر تئاتر «خون بس» شد تأکید قالیباف و نبیه بری بر مسئولیت آمریکا برای ملزم کردن اسرائیل به توقف جنگ بخشدار خارگ: ۵۴۸ اصابت موشک، صادرات نفت از جزیره را متوقف نکرد سریلانکا، مقصدِ محبوبِ کلاهبردارانِ سایبری در آسیا چشماندازی از یک قلعه در نزدیکی شهر یزد؛ 115 سال قبل قوه قضائیه: حکم اعدام جواد زمانی و ابوالفضل ساعدی اجرا شد کمک فوری برای نجات این دو بیمار یتیم سرطانی دروغهای سفید ؛ آخرین اخبار از فیلم جدید الیور استون