رمز پیروزی در «سنگ، کاغذ، قیچی»: مغز شما دروغ می‌گوید!

آنالیز ۱۵ هزار دور بازی و ردپای مغز در شکست

محققان برای درک نحوه تصمیم‌گیری مغز در یک محیط رقابتی، مجموعاً ۱۵ هزار دور بازی «سنگ، کاغذ، قیچی» را با ثبت همزمان فعالیت مغزی شرکت‌کنندگان انجام دادند. نتایج این مطالعه که در نشریه Social Cognitive and Affective Neuroscience منتشر شده، حاکی از یک یافته‌ کلیدی است: افرادی که تحت تأثیر دورهای قبلی قرار می‌گرفتند، بیشتر بازنده می‌شدند.

نکات کلیدی یافته‌های این مطالعه در مورد سوگیری‌های مغز عبارتند از:

تمایل به تکرار: بازیکنان در تلاش برای تصادفی بودن خوب عمل نمی‌کردند و غالباً الگوی مشخصی از سوگیری داشتند؛ اکثر افراد تمایل داشتند به جای تکرار، در دور بعدی گزینه‌ای متفاوت را انتخاب کنند، که این خود یک الگوی قابل پیش‌بینی است.

سوگیری انتخاب: بیش از نیمی از بازیکنان به طور واضح، گزینه «سنگ» را ترجیح می‌دادند، پس از آن «کاغذ» و در آخر «قیچی» قرار داشت.

ثبت شکست در مغز: مهم‌تر از همه، تیم تحقیقاتی کشف کرد که اطلاعات مربوط به بازی قبلی فقط در مغز افرادی که باخته بودند، ثبت می‌شد، اما مغز برندگان به آن بی‌توجه بود. این نشان می‌دهد که تکیه بیش از حد به نتایج گذشته واقعاً مانع استراتژی برد می‌شود.

محققان توانستند با بررسی داده‌های مغزی، حرکت بعدی بازیکن (سنگ، کاغذ یا قیچی) را حتی پیش از انجام حرکت پیش‌بینی کنند. این کشف نشان می‌دهد که تصمیم‌گیری در مغز به صورت «در زمان واقعی» قابل پیگیری است و مغز از اطلاعات دورهای پیشین بازیکن و حریف برای شکل‌دهی به حرکت بعدی استفاده می‌کند.

اهمیت نتایج در تصمیم‌گیری‌های پیچیده‌تر

اگرچه بازی «سنگ، کاغذ، قیچی» یک نقطه شروع ساده بود، اما نتایج آن پیامدهای گسترده‌ای دارد. این پژوهش تاکید می‌کند که مغز انسان مانند کامپیوتر عمل نمی‌کند؛ ما نمی‌توانیم جلوی تلاش برای پیش‌بینی را بگیریم و به ناچار از نتایج گذشته برای تأثیرگذاری بر تصمیمات آینده استفاده می‌کنیم، حتی زمانی که این کار نتیجه‌ معکوس دارد.

در نهایت، محققان این توصیه را ارائه می‌دهند: «افرادی که از تحلیل بیش از حد گذشته دست می‌کشند، شانس بهتری برای برنده شدن در آینده خواهند داشت.»

ترامپ: مذاکرات بسیار خوب بود ؛ اگر ایرانی ها همین پیشنهادها را قبلاً داده بودند، بلافاصله قبول می کردیم/ تهران مشتاق توافق است و من هم دیپلماسی را ترجیح می دهم/ هفته بعد باز هم مذاکره می کنیم