دروازه بان پاریس با چهار پنالتی همه را شوکه کرد

ویتینیا اما با خونسردی کامل پاسخ داد؛ ضربه‌ای تمیز، بدون مکث اضافی، و بازی ۱-۱ شد. همین‌جا بود که به نقطه شروع درخشش افسانه‌ای سافونوف تبدیل شد. آن هم در زمانی که کسی از او انتظار نداشت.

نوبت به سائول نیگز رسید. هافبک باتجربه اسپانیایی، با سابقه شب‌های بزرگ فوتبالی پشت سرش، پشت توپ ایستاد. سائول ضربه را به سمت چپ زد، اما سافونوف زودتر تصمیمش را گرفته بود. شیرجه‌ای عالی، به سمت درست و توپی که مثل آب خوردن دفع شد. اولین مهار؛ نخستین ترک در اعتماد به نفس فلامینگو.

عثمان دمبله می‌توانست فاصله را بیشتر کند. او کم کسی نبود، برنده توپ طلا که دیشب در همین قطر جایزه سال فیفا را هم برده بود. عثمان اما توپش را کوبید به آسمان. یک لحظه سکوت، یک نفس حبس‌شده در سینه پاریسی‌ها و حالا نوبت پدرو بود.

کنار زمین، دل توی دل لوئیس انریکه نبود. شماره ۹ فلامینگو اما با مکثی بد و ضربه‌ای بسیار ضعیف، توپ را درست به وسط دروازه زد. سافونوف حتی نیازی به شیرجه نداشت؛ ایستاد و توپ را به راحتی کامل مهار کرد. دومین سیو. حالا دیگر تردید به نیمکت فلامینگو رسیده بود.

لئو پریرا آمد؛ این‌بار ضربه‌اش محکم‌تر بود، اما باز هم مسیر همان بود: وسط دروازه. سافونوف با اعتمادبه‌نفس بالا، بی‌حرکت اضافی، سومین مهار را ثبت کرد. سه پنالتی پیاپی. انریکه و نیمکت پاریس باورشان نمی‌شد اما هنوز همه‌چیز تمام نشده بود.