زمین‌تخت‌گرایان راهی قطب جنوب شدند/ ادعای «لبه جهان» چیست؟

باور زمین تخت گرایان در مورد مسطح بودن کره زمین

گروهی از زمین‌تخت‌گرایان بر این باورند که با پیمایش و اندازه‌گیری فاصله دور تا دور سواحل قطب جنوب، می‌توانند مسطح بودن کره زمین را اثبات کنند. آن‌ها معتقدند که قطب جنوب در واقع دیوار یخی عظیمی به ارتفاع ۱۵۰ فوت (حدود ۴۵ متر) و ضخامت چند صد متر است که لبه بیرونی جهان مسطح را تشکیل می‌دهد و مانع از پیشروی اکتشاف‌گران می‌شود. جی دیکاسبی، از حامیان اصلی نظریه زمین تخت، این رویکرد را راهی برای «پایان دادن به این بحث یک‌بار برای همیشه» می‌داند.

این سفر اکتشافی با چالش‌ها و تناقضات متعددی روبرو است. پیمان قطب جنوب که در سال ۱۹۶۱ (میلادی) امضا شد، هرگونه ادعای مالکیت یا تملک بر این قاره را ممنوع می‌کند و در عین حال «آزادی تحقیقات علمی» را مجاز می‌شمارد. اما زمین‌تخت‌گرایان این پیمان را به گونه‌ای تعبیر می‌کنند که محدودیت‌ها بر کاوش، ادعای آن‌ها مبنی بر لبه جهان بودن قطب جنوب را تقویت می‌کند. علاوه بر این، سیستم‌های ناوبری مورد استفاده در کشتی‌ها، از جمله کشتی احتمالی که این گروه با آن سفر می‌کند، همگی بر اساس این واقعیت عمل می‌کنند که زمین کروی است؛ یک تناقض آشکار برای هدف این سفر.

کسی از لبه جهان نمی افتد

لوگان پاول، یوتیوبر معروف، و رابی دیویدسن که در حال برنامه‌ریزی یک سفر دریایی است، از حامیان این ایده هستند. دیویدسن معتقد است زمین بیشتر شبیه یک گنبد است تا یک سطح کاملاً تخت، و این شکل توجیهی برای موقعیت قطب جنوب در نقشه اوست. او ادعا می‌کند با وجود اینکه کسی از «لبه» زمین نمی‌افتد، اما شکل گنبدی به بهترین شکل آنچه زمین به نظر می‌رسد را نشان می‌دهد.