عصر ایران - ساختمان مسکونی واقع در منطقه «پادرنو دونیانو» ایتالیا که بین سالهای ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ توسط «سرجیو گرازیوسی» طراحی و بنا شده، یکی از نمونههای قابل توجه معماری قرن بیستم در این کشور است. این بنا تحت تأثیر مرکز شهر کامبرنولد، اثر هیو ویلسون، ساخته شده و ویژگیهای متمایز مگاساختارهای معماری را به نمایش میگذارد.

یکی از ویژگیهای فنی برجسته این ساختمان، تعبیه راهروهای پیادهروی خارجی است که دسترسی مستقیم به هر واحد آپارتمانی را فراهم میکند. این الگوی طراحی، بنا را به یک مگاساختار یکپارچه تبدیل کرده است که تعامل میان فضاهای خصوصی و عمومی را تقویت میکند. البته چاشنی رنگ را هم نباید فراموش کرد که اینجا بر تن بروتالیسم نشسته تا همه چیز را برای لحظاتی متفاوت کند.

نمای این ساختمان از ترکیب عناصر هندسی رنگارنگ در کنار بتن اکسپوز (نمایان) خاکستری تشکیل شده است. تضاد میان این حجمهای هندسی و بافت سرد بتن، ظاهری متمایز و مجسمهگونه به بنا بخشیده است که از ویژگیهای شاخص سبک بروتالیسم در این دوره محسوب میشود.


گردآوری و ترجمه: مازیار دانیالی