با سعدی در گلستان : امیدوار بوَد آدمى به خیرِ کسان / مرا به خیرِ تو امّید نیست، شر مرسان

عصر ایران _ یکی از شعرا پیشِ امیرِ دزدان رفت و ثَنایی بر او بگفت. فرمود تا جامه از او بَرکنَند و از ده به در کنند. مسکین برهنه به سرما همی‌رفت. سگان در قفایِ وی افتادند. خواست تا سنگی بردارد و سگان را دفع کند، در زمین یخ گرفته بود؛ عاجز شد. گفت: این چه حرامزاده مردمانند؛ سگ را گشاده‌اند و سنگ را بسته! امیر از غرفه بدید و بشنید و بخندید. گفت: ای حکیم! از من چیزی بخواه. گفت: جامهٔ خود می‌خواهم، اگر انعام فرمایی.

رَضینٰا مِنْ نَوالِکَ بِالرَّحیلِ.

امیدوار بوَد آدمى به خیرِ کسان
مرا به خیرِ تو امّید نیست، شر مرسان

سالارِ دزدان را بر او رحمت آمد و جامه باز فرمود و قبا پوستینی بر او مزید کرد و دِرَمی چند.

تمام حکایت های گلستان سعدی را با متن و صدا اینجا بخوانید و بشنوید

وقتی هیچ کاری انجام نمی‌دهید، مغزتان مشغول چه کاری است؟

بیشتر بخوانید:

با سعدی در گلستان : کو دشمنِ شوخ‌چشم ناپاک / تا عیبِ مرا به من نماید؟

با سعدی در گلستان : تو بر اوجِ فلک چه دانى چیست؟ / که ندانى که در سرایت کیست؟ (+صدا)

با سعدی در گلستان : نه هر سخن که برآید، بگوید اهلِ شناخت / به سرِّ شاه سر خویشتن نشاید باخت (+صدا)

با سعدی در گلستان : خانه‌ای را که چون تو همسایه است / ده درم سیمِ بد عیار ارزد (+صدا)

تماشاخانه

زرتشت؛ ۴۷ سال پیامبری اهورامزدا و قیام علیه کرپان‌های دیو پرست

کاشفان قاره آمریکا فاتحان جام آمریکا / از استعمار تا زمین سبز فوتبال

فیلم های دیگر