چطور مي توان ايراني بود؟ آيا ايران کشور خوشبختي است؟

چند صباحی است که موضوع هویت ایرانی و بررسی ابعاد و آثار آن در دستور کار رسانه ها و نویسندگان غربی بویژه اروپایی قرار گرفته است .

به گزارش آخرین نیوز، در همین رابطه به تازگي کتابي در فرانسه به قلم "سرژ ميشل و پائولو وودز "منتشر شده که زندگي روزمره ايرانيان را همانطور که هست تشريح مي کند. کتاب "به روي چشم" شخصيتهاي مدرن و امروزي، با فرهنگ و هوشمند ايراني را به تصوير مي کشد که نه افرادي متعصبند و نه افرادي غرب زده که هويت ايراني خود را گم کرده باشند.

 نگارش اين کتاب قبل از انتخابات رياست جمهوري سال دوهزار و نه اغاز شده بود. نويسندگان کتاب با مشکلات فراوان براي تمديد رواديد و برخوردهاي نامناسب دولتی، به چهار گوشه کشور سفر کردند.

هدف اين دو نوشتن کتابي درباره خوشبختي ايراني بودن به واسطه فرهنگ غني اين کشور بود و تلاش مي شد نحوه تطابق ايرانيان با حکومت و ايجاد فضاهاي ازادي در قالب جمهوری اسلامی بررسي شود.

در اين کتاب که بدون گاهشمار پيش مي رود؛ به بررسي حيات بازار از شريانهاي سياسي کشور، بسيجيان، کارمندان، زناني با طرز فکر ازاديخواهانه، شخصيتهاي مشهور و گمنام در کوچه و خيابان پرداخته مي شود. نکات ظريفي که ابتدا ممکن است ناديده گرفته شود، به خوبي زندگي ايرانيان را تشريح مي کند.

نحوه طنزپردازي هاي ايراني نيز که در خصوص همه چيز شوخي مي کنند برجسته شده است. در حقيقت با نگاهي به زندگي پنجاه ايراني تلاش مي شود پيچيدگي هاي ايرانيان براي اتباع غربي ارزيابي شود. لطيفه هاي ايرانيان از خودروي پيکان که ان را لگن مي نامند، اغاز مي شود و تا به جايگاه روحانيت ادامه مي يابد.

در اوج بحران، زنان ايراني بازهم توان تامين هزينه جراحي بيني خود را پيدا مي کنند. در اين کشور نوجواناني غيرسياسي مشاهده مي شوند که موسيقي راک گوش مي دهند و نيز زوجهايي وجود دارند که بدون شناخت قبلي ازدواج کردند و امروزه با خوشبخت زندگي مي کنند، اما جالبترين نکته ائتلافهايي است که سیاسیون به طور موقت با برخي از جريانها به عمل مي اورند .

 همواره اشعار حافظ در زندگي روزمره مردم تاثير دارد و تاثير ان در اداب و رسوم روزمره مشهود مي ماند. همه اقشار جامعه و همه نسلهاي ايراني در اين کتاب زير ذره بين قرار گرفته اند.

گفتنی است چندی پیش هم روزنامه فرانسوی لزاکو در مطلبی با عنوان ، "چطور مي توان ايراني بود؟" که نام بخشي از کتاب "نامه هاي ايراني" نوشته مونتسکيو فيلسوف مشهور قرن هجدهم ميلادي در فرانسه است به بررسی موضوع هویت ایرانی پرداخته بود. نویسنده  اين مقاله با مطرح کردن همين پرسش مي افزايد ايا ايران کشور خوشبختي است؟ می نویسد: از ديدگاه غرب، از هنگامي که احمدي نژاد روي کار امده ، نوعي حس ملي گرايانه تهاجمي با ترکيبي از احساسات ضد صهيونيستي اين کشور را در برگرفته است. اين ديپلماسي کلي حکومت ايران است اما اکثر غربي ها چيز زيادي از خود مردم ايران نمي دانند.