استفاده از یونولیت در خانه سازی ممنوع است

  خبری که روز گذشته در سایت معماری نیوز با موضوع "ممنوعیت استفاده از سیستم گرمایش از کف" درج شد، واکنش‎های بسیاری را در پی داشت که حکایت از ناراحتی‎های افرادی از افزایش آگاهی مردم دارد.

این واکنش‎ها تا به آنجا رسید که برخی ، مدیران سایت را تهدید به تلافی نمودند. از آنجا که رسالت خبری ارزشی فراتر از این گونه مسائل دارد مدیران این سایت با تصمیم شورای سیاستگذاری ، در اقدام متهورانه‎ خبری دیگر در همین مضمون را اعلام نمودند.

این خبر نشان‎دهنده ممنوعیت استفاده از بلوک‎های پلی‎استایرین و یونولیتی برای قالب بندی سقف‎ها است.

بر اساس این خبر مرکز تحقیقات و موسسه استاندارد هنوز این نوع از عایق‎بندی را در ساختمان مورد تأیید قرار نداده‎اند. به عبارتی دیگر موسسه استاندارد ‏و تحقیقات صنعتی ایران و نیز مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن به دلایلی که بیش از هر چیز به نظر می‎رسد قابل اشتعال بودن این بلوک‎های یونولیتی و نیز مواد مضر شیمیایی به کار رفته در آن می باشد هیچ‎گونه استانداردی را برای این محصول تعریف نکرده است.

و این در حالی است که محصول فوق به راحتی در سراسر کشور خرید و فروش شده و شرکت‎های بسیاری با تبلیغات فراوان اقدام به فروش این محصول نموده و حتی در نمایشگاه های صنعت ساختمان نیز حضور چشمگیری دارند.

فروش این محصول نیز مصداقی به حضور مافیای صنعتی در حوزه ساختمان کشور دارد و باز هم پای وزارت مسکن و شهرسازی را به میان می‎کشد و این علامت تعجب را به ذهن متبادر می‎سازد که به چه دلیل وزارت مسکن و شهرسازی هیچ واکنشی در این خصوص از خود نشان نمی‎دهد و چرا سکوتی بحث‎برانگیز اختیار کرده است.



شاید بتوان با این ظاهر فریبی که وزارت مسکن تنها به عنوان یک اهرم سیاست‎گذار است ، سکوت این وزارتخانه را توجیه کرد اما برای سازمان نظام مهندسی، شهرداری و دیگر دستگاه‎های نظارتی چه توجیهی می‎توان آفرید؟

چرا سازمان نظام مهندسی در مقابل تخلفات بارز صنعت ساختمان ایران سکوتی تلخ را انتخاب کرده و به این همه قانون‎شکنی و با جان مردم بازی کردن هیچ واکنشی نشان نمی‎دهد؟

مگر نه این است که بخشنامه مذکور به صراحت غیرمجاز بودن و ممنوع بودن این بلوک‎های سقفی را اعلام کرده، پس چرا همچنان شاهد استفاده از این عایق حرارتی هستیم. چرا مهندسان ناظر جلوی استفاده از بلوک‎های استایرین را در ساخت‎وسازها نمی‎گیرند. شاید در مقابل این همه لب فروبستن‎ها بتوان تنها یک چیز را گفت : واقعاً پول مهمتر است یا شرافت حرفه‎ای؟

از سازمان نظام مهندسی بگذریم، چرا شهرداری به عنوان مهمترین مجری نظارت بر ساخت‎وسازها جلوی این قبیل محصولات خطرآفرین را نمی‎گیرد.

مگر نه این است که شهرداری‎ها برای صدور پایان‎کار باید ابتدا از سلامت ساختمان مطمئن باشد، پس چرا ناظرین شهرداری به رغم مشاهده این بلوک‎ها در سقف منازل باز هم به سازندگان پایان کار را می‎دهند و دستور توقف ساخت را صادر نمی‎نمایند.

و یک چرای بزرگ‎تر که به نوعی تمامی مسئولین و دستگاه‎های ذی‎ربط صنعت ساختمان را در بر می‎گیرد و آن جای خالی یک نظارت قوی و اهرم‎های نظارتی در صنعت ساختمان ایران است که تأکیدی به حضور پوشالی دستگاه‎های کنونی نظارتی این حوزه از صنعت است.

و اما سخن آخر:
چرا بیان یک حقیقت می‎تواند این همه واکنش‎های خصمانه در پی‎داشته باشد ؟ مگر غیر از آن است که هدف اصحاب رسانه ، آگاهی بخشی و شفاف سازی جهت تسریع در خدمتگذاری برای آسایش و رفاه مردم عزیز کشورمان است ؟