قصه دو مزرعه دار و یک دایره

عصرایران - می گویند بین دو مزرعه دار ، بر سر تقسیم آب اختلاف افتاد. یکی از آن دو که قوی تر بود ، روزی خواست آب را به سمت مزرعه خود ببرد که با اعتراض مزرعه دار دوم که با پسر کوچکش به آنجا آمده بود مواجه شد. مزرعه دار دوم ، مدام او را تهدید می کرد که اگر این دفعه نیز زورگویی کند و سهم آب او را ببرد ، هر چه دیده از چشم خودش دیده و این بار برخورد خواهد کرد و از این حرف ها... !

بعد از کلی دعوا و داد و قال ، مزرعه دار قوی تر ، با چوبی که در دست داشت ، دایره ای بر روی خاک ، دور مرزعه دار دوم رسم کرد و گفت: من آب را به سمت مزرعه خودم می برم ، تو هم اگر جرأت داری از این دایره ای که کشیده ام پا بیرون بگذار تا دمار از روزگات درآورم.

این را گفت و آب را به سمت مزرعه خود منحرف کرد و از آنجا دور شد.
در تمام مدتی که او داشت آبیاری می کرد ، مزرعه دار دوم داخل دایره بود و وقتی شب شد و آبیاری تمام شد ، به همراه پسرکش به سمت روستا حرکت کردند.

پسرک که خط و نشان کشیدن های پدر را از یک سو و انفعال و تسلیمش از سوی دیگر را دیده بود ، لب به سخن گشود که پدر جان ! چرا هیچ نکردی؟!

و پدر نیز برای این که مقابل پسر ضایع نشود ، بادی به غبغب انداخت و گفت: پسرم ! تو ندیدی! او گفته بود پای از دایره بیرون نگذارم ولی تا شب صد بار پایم را بیرون دایره گذاشتم و هیچ کاری نتوانست کند!

***

می گویند در مثل مناقشه نیست! حالا حکایت دولت است و مجلس. دولت مدام قوانین را نادیده می انگارد و مجلس مدام خط و نشان می کشد و تهدید می کند:

- مجلس تشکیل وزارت ورزش را تصویب می کند ، دولت اجرا نمی کند. مجلس تهدید به برخورد می کند.

- دولت لایحه بودجه سالانه  را با تاخیر به مجلس می فرستد، مجلس تهدید به برخورد می کند.

- رئیس جمهور ، 10 روز غیبت غیرموجه می کند ، مجلس تهدید به برخورد می کند.

- رئیس جمهور ، سه وزیر را در قالب ادغام وزارتخانه ها برکنار می کند ، مجلس تهدید به برخورد می کند.

- رئیس جمهور از حضور وزیر مورد استیضاح(بهبهانی) در جلسه استیضاح ، برخلاف قانون جلوگیری می کند و بعد از استیضاح هم اقدام مجلس را غیرقانونی می نامد ، مجلس تهدید به برخورد می کند.

- رئیس جمهور برخلاف قانون اساسی ، می گوید که مجلس دیگر در رأس امور نیست ، مجلس تهدید به برخود می کند.

- برغم گذشت مهلت قانونی سرپرستی وزارت راه ، رئیس جمهور وزیر جدید معرفی نمی کند ، مجلس تهدید به برخورد می کند.

- دولت بودجه مصوب مجلس برای مترو را تخصیص نمی دهد ، مجلس تهدید به برخورد می کند.

- منابع مالی کلانی به طور مبهم، به جاهایی مانند شورای ایرانیان اختصاص می یابد ، مجلس تهدید به برخورد می کند.

درباره هر کدام از سرفصل های فوق ، که مشتی نمونه خروارند ، مطالب زیادی از مجلسیان وجود دارد که بر آشفته اند و تهدید کرده اند که دیگر تاب قانون شکنی ها و بی حرمتی ها را ندارند و این بار دیگر برخورد می کنند ؛ اما برخورد پیشکش آنان، حتی دریغ از یک سوال کوچک محترمانه!

کاری با این دولت و آن دولت و مجلس هفتم و هشتم نداریم ، سخن بر سر این است که آنچه در میان تضییع می شود ، قانون اساسی و سایر قوانین کشور است ، آن هم از جانب متولیان!
بی گمان "نهادینه شدن قانون شکنی" از یک سو و "بی هزینه ماندن قانون شکنی" از سوی دیگر ، آثار مخرب دراز مدتی بر پیکره جامعه ایران خواهد گذاشت که فراتر از دولت و مجلس کنونی خواهد بود و غم اصلی این نوشتار نیز همین است.

این خط و نشان کشیدن ها و کار نکردن ها ، یادآور همان دهقانی است که فقط خط و نشان می کشد و در نهایت برای خالی نبودن عریضه ،هر از گاهی پایش را  از خط بیرون می برد و فوراً هم به داخل می کشد!

به راستی اگر قرار بود شأن والای نظارتی مجلس بر دولت ، به تهدید و رقص پا در دو طرف خط محدود شود ، اساساً چه نیازی بود به داشتن مجلس؟ به جای مجلس ، هر کس دیگری را می توان مسوول مصاحبه و تهدید کرد ! تازه این طوری ، کلی هم صرفه جویی ریالی و حتی ارزی می شود!