خاطرات ورود ماهواره به ایران

 سيد محمد علي ابطحي در سايت خود نوشت:نیمه ی دوم سال ۱۳۶۰ بود که در صدا و سیما بودم. معروف شده بود که ماهواره روی فضای ایران برنامه های تلویزیون های کشورهای دیگر را پخش می کند. هر روز به صدا و سیما گزارشی می آمد که بعضی ها نیمه شب آنتن هایشان را دستکاری می کنند و شبح هایی روی گیرنده های خود می بینند. در جلسات شورای مدیران صدا و سیما، مسئولان فنی انکار می کردند.

 آقای محمد هاشمی آن روزها رئیس ما بود و رئیس صدا و سیما. تلویزیون در آن ایام دو شبکه داشت که از بعد از ظهرها شروع و آخر شب هم برنامه هایش تمام می شد.

در همان سال ها به ارشاد رفتم. خیلی از مسئولان فرهنگی مسأله ی ورود ماهواره را جنگ روانی می دانستند ولی همه در این باره که اگر این پدیده به ایران بیاید چه خواهد شد صحبت می کردند؛ ولی معمولاً همه چشم هایشان را روی این واقعیت می بستند.

سال ۱۳۶۷ بود؛ یک روز در خیابان جمهوری تهران در یک ساختمان بلندی که مربوط به مجله ی "العالم" بود جلسه داشتم. یکی از کارمندان آن جا من را به کنار پنجره برد، ده دوازده ساختمان را دیدم که دیش داشتند. آن جا برای اولین بار چشمم به دیش ماهواره در ایران روشن شد!

چند سال بعد فراگیر شد؛ خیلی سریع. وقتی همه ی مسئولان احتمالاً در یک ساختمان چند طبقه آن را دیده بودند، دیگر در جلسات عالی رتبه ی فرهنگی که من هم معمولاً عضو آن بودم کسی در مورد ماهواره حرف نمی زد.

 ماهواره دیگر آمده بود. این خصوصیت تکنولوژی نوین است که بی اجازه و باسرعت وارد می شود. مقاومت اولیه به جای برنامه ریزی استفاده ی صحیح از آن هم خصوصیت ما و خیلی از کشورهاست. دیروز از جلو آن ساختمان در خیابان جمهوری اسلامی رد می شدم؛ یاد آن خاطرات افتادم.

بازگشت تدریجی دانشگاه‌ها به آموزش حضوری؛ آغاز کلاس‌های تحصیلات تکمیلی از ۹ خرداد

تماشاخانه

نبرد کانای؛ روز سیاه ارتش روم / وقتی ناگهان رخ هلال ماه به سمت ارتش دشمن برگشت

قدیمی‌ترین موجود زنده جهان در آمریکاست ؛ یک نفر این را به ترامپ بگوید!

فیلم های دیگر