تاریخ:
یک کلیک تا کنترل تلفن همراه 
درس هشتاد و یک
نشست 1+5 در بغداد؛ سرزمین صلح یا جنگ؟
انتخاب بغداد برای میزبانی مذاکرات ایران و 1+5، اعتراف به اهمیت و جایگاه این کشور است و نشان میدهد که دیگران هم در اوضاع بین المللی و منطقهای حسابی برایش باز میکنند. که عراق اگر نقطهی گفتوگو نباشد نقطهی درگیری خواهد بود و تنش و درگیری به ضرر آن و آرامش و گفتوگو در راستای مصالحش.
دیپلماسی ایرانی - عادل عبدالمهدی، معاون سابق رئیس جمهوری عراق در پایگاه اطلاع رسانی مجلس اعلا نوشت:
انتقادات برخی به نکات منفی نشست سران اتحادیه عرب بهجاست اما استقبال ما از آن نه فقط برای تدارکات آبرومندانه و سخنرانیها و اعتراف به نقش و جایگاه عراق که از آن روست که حادثه بزرگی مثل این میتواند به پیدایش روحیه گشادهآغوشی و تفاهم و مذاکره و دیدن افقهای دورتر و بزرگتر بینجامد. نیز به کنار گذاشتن درگیری و احتکار قدرت و رهاشدن از این فضا. و این همه تأثیر مثبتی بر روابطمان و بر سازوکارهای درونی و ملیمان و بر امنیت و بر روند سیاسی و بر مشارکت و آشتی ملی و حل مشکلات لاینحل کشور دارد و کمک میکند که از توانمان بهره ببریم و بحرانهایمان را حل کنیم، بهخصوص آنهایی را که ضرر شهروندان است و زندگیشان را تعطیل میکند و دورنمای آیندهشان را محدود میسازد.
نشست آینده نمایندگان اعضای دائم شورای امنیت به علاوه آلمان، یعنی نشست ۵+۱، برای مذاکره با ایران یکی از نتایج مثبت نشست بغداد بوده است. با اینکه عراق فقط میزبان این نشست است اما دلایل و نتایج این نشست نشان میدهد که عراق بیشترین تأثیر را در نتایج خواهد داشت. انتخاب بغداد اعتراف به اهمیت و جایگاه این کشور است و نشان میدهد که دیگران هم در اوضاع بین المللی و منطقهای حسابی برایش باز میکنند. که عراق اگر نقطهی گفتوگو نباشد نقطهی درگیری خواهد بود و تنش و درگیری به ضرر آن و آرامش و گفتوگو در راستای مصالحش.
برخی کشورها در جهان هستند که پیشرفت و سرشتشان وابسته به بحران و تنش و درگیری است. هرچه اطرافشان درگیری باشد پیشرفتهتر می شوند. اما عراق به اقتضای طبیعت و مصالح عالیاش با مدیریت عاقلانه و تسویه حساب سیاسی و مصالحه درونی و بیرونی پیش میرود. همیشه در طول تاریخ همینگونه بوده و هربار از این وضع خارج شدهایم هزینههایش را هم پرداختهایم. بهترین شاهدش هم رژیم سابق است که استبداد و بحران را توجیهی برای ادامه حیات خود قرار داده بود و درنتیجه کشور را به جنگ و ویرانی و فقر و عقبماندگی کشید.
منتظریم که نخست وزیر در سفرش به ایران این فضا را تقویت کند. همان کاری که پیش از نشست بغداد در کویت کرد. و چه چیزی بهتر از آنکه عراق نقش تاریخی خود را به عنوان پلی میان شرق و غرب و جنوب و شمال بر عهده بگیرد. و مانند کورهای شود که ضدها در آن ذوب شوند و قالبی تازه بگیرند. این حقیقت و فرهنگ کشوری است که همیشه آن را مرکز اعتدال و توازن و صلح قرار داده، قبله تمدن ها و علوم، پایتخت جهان در چندین قرن. اما اگر در عوض فرهنگ کینه و سرکوب و زیستن در بحران و نادیده گرفتن نقش اصلی عراق مسلط شود، به قول شاعر بزرگمان، سعدی یوسف، کشور شمشیرها میشود که جنگهای داخلی و خارجی و دخالت بیگانه و فقر ویرانش میکند.
انتقادات برخی به نکات منفی نشست سران اتحادیه عرب بهجاست اما استقبال ما از آن نه فقط برای تدارکات آبرومندانه و سخنرانیها و اعتراف به نقش و جایگاه عراق که از آن روست که حادثه بزرگی مثل این میتواند به پیدایش روحیه گشادهآغوشی و تفاهم و مذاکره و دیدن افقهای دورتر و بزرگتر بینجامد. نیز به کنار گذاشتن درگیری و احتکار قدرت و رهاشدن از این فضا. و این همه تأثیر مثبتی بر روابطمان و بر سازوکارهای درونی و ملیمان و بر امنیت و بر روند سیاسی و بر مشارکت و آشتی ملی و حل مشکلات لاینحل کشور دارد و کمک میکند که از توانمان بهره ببریم و بحرانهایمان را حل کنیم، بهخصوص آنهایی را که ضرر شهروندان است و زندگیشان را تعطیل میکند و دورنمای آیندهشان را محدود میسازد.
نشست آینده نمایندگان اعضای دائم شورای امنیت به علاوه آلمان، یعنی نشست ۵+۱، برای مذاکره با ایران یکی از نتایج مثبت نشست بغداد بوده است. با اینکه عراق فقط میزبان این نشست است اما دلایل و نتایج این نشست نشان میدهد که عراق بیشترین تأثیر را در نتایج خواهد داشت. انتخاب بغداد اعتراف به اهمیت و جایگاه این کشور است و نشان میدهد که دیگران هم در اوضاع بین المللی و منطقهای حسابی برایش باز میکنند. که عراق اگر نقطهی گفتوگو نباشد نقطهی درگیری خواهد بود و تنش و درگیری به ضرر آن و آرامش و گفتوگو در راستای مصالحش.
برخی کشورها در جهان هستند که پیشرفت و سرشتشان وابسته به بحران و تنش و درگیری است. هرچه اطرافشان درگیری باشد پیشرفتهتر می شوند. اما عراق به اقتضای طبیعت و مصالح عالیاش با مدیریت عاقلانه و تسویه حساب سیاسی و مصالحه درونی و بیرونی پیش میرود. همیشه در طول تاریخ همینگونه بوده و هربار از این وضع خارج شدهایم هزینههایش را هم پرداختهایم. بهترین شاهدش هم رژیم سابق است که استبداد و بحران را توجیهی برای ادامه حیات خود قرار داده بود و درنتیجه کشور را به جنگ و ویرانی و فقر و عقبماندگی کشید.
منتظریم که نخست وزیر در سفرش به ایران این فضا را تقویت کند. همان کاری که پیش از نشست بغداد در کویت کرد. و چه چیزی بهتر از آنکه عراق نقش تاریخی خود را به عنوان پلی میان شرق و غرب و جنوب و شمال بر عهده بگیرد. و مانند کورهای شود که ضدها در آن ذوب شوند و قالبی تازه بگیرند. این حقیقت و فرهنگ کشوری است که همیشه آن را مرکز اعتدال و توازن و صلح قرار داده، قبله تمدن ها و علوم، پایتخت جهان در چندین قرن. اما اگر در عوض فرهنگ کینه و سرکوب و زیستن در بحران و نادیده گرفتن نقش اصلی عراق مسلط شود، به قول شاعر بزرگمان، سعدی یوسف، کشور شمشیرها میشود که جنگهای داخلی و خارجی و دخالت بیگانه و فقر ویرانش میکند.
لینک کوتاه: کپی لینک
سفرهای ریلی در چین رکورد زد سلولهای سرطانی چگونه از چشم سیستم ایمنی پنهان میشوند پیامکهای اطلاعرسانی با سرشماره V.behdasht را در بخش پیامک های مورد اعتماد ثبت کنید افت 50 هزار واحدی شاخص بورس قیمت بیت کوین و سایر ارز های دیجیتال /امپراتوری بیتکوینی متاپلنت به آمریکا رسید دستور دادستان تهران در مورد تشدید نظارت بر عملکرد شرکتهای خودورساز قیمت نفت کماکان صعودی ماند بازگشت طلای جهانی به ریل افزایش قیمت لوکسبازی در شمال تهران وسط جنگ/ خانه هایی که قیمت شان به متری 2.5 میلیارد تمان می رسد میان قانونمداری و دموکراسی: گفتوگویی انتقادی دربارۀ مشروطه، دوران پهلوی و کودتای ۲۸ امرداد 1332 3 جایزه روزنامه نگاران عصرایران در جشنواره «چراغ حقیقت» یافته تکاندهنده: آتشسوزی خودروهای برقی غیرقابل کنترل است اسطوره رئال مادرید ازدواج کرد و مسلمان شد (+عکس) یک عادت محبوب که خاصیت آنتی اکسیدانی چای را کاهش می دهد تصویری دیده نشده از پرنسس قاجار