تاریخ:
گل مهدی ترابی نامزد بهترین گل لیگ نخبگان آسیا شد 
درس سی و چهارم
استرس پدر رشد مغزی فرزند را مختل میکند
پژوهشگران دریافته اند، استرس در دوران پیش از بلوغ و جوانی بر روی اسپرم مردان تاثیر ماندگاری می گذارد به طوری که این تاثیر می تواند بر رشد مغزی فرزندان این مردان موثر باشد.
پژوهشگران دریافته اند، استرس در دوران پیش از بلوغ و جوانی بر روی اسپرم مردان تاثیر ماندگاری می گذارد به طوری که این تاثیر می تواند بر رشد مغزی فرزندان این مردان موثر باشد.
به گزارش مهر، دانش پژوهان دانشگاه پنسیلوانیا، این ارتباط اپی ژنتیک را که پیش از این بررسی نشده بود به بیماری های مرتبط با استرس از جمله اضطراب و افسردگی از پدر به فرزند ارث می رسد، نشان دادند.
در حالی که تحقیقات پیشین نشان داده است که چالش های محیطی مانند رژیم غذایی، سوء مصرف دارو و استرس مزمن مادران طی دوران بارداری می تواند بر رشد عصبی نوزاد تاثیر گذاشته و خطر ابتلا به برخی از بیماریها را در آنها افزایش دهد، اما تا کنون به تاثیراتی که پدر بر فرزند خود می گذارد کمتر پرداخته شده است.
محققان نشان داده اند که استرس در دوران پیش از بلوغ و جوانی در موش های نر نشانگر اپی ژنتیکی را در اسپرم آنها القا می کند که محور HPA – منطقه ای از مغز که واکنش به استرس را مدیریت می کند- در فرزندش دوباره برنامه نویسی می شود.
محققان دریافتند به طور شگفت انگیزی فرزندان نر و ماده این موش های پدر واکنش پذیری پایینی به استرس دارند.
این ناهنجاری مسیر استرس – وقتی که واکنش پذیری افزایش یا کاهش می یابد- نشانه ای از آن است که یک ارگانیسم توانایی واکنش مناسب به محیط متغیر را ندارد. در نتیجه، واکنش استرس آنها بی قاعده می شود که می تواند به اختلالات مرتبط با استرس منجر شود.
این پژوهشگران می گویند برای نخستین بار نشان دادیم استرس در دوران پیش از ازدواج حتی در دوران پیش از بلوغ در مردان، می تواند تغییرات بلند مدتی بر روی اسپرمی بگذارد و تنظیم محور HPA را در فرزندان دوباره برنامه نویسی می کند.
این یافته ها حاکی از آن است که قرار گرفتن والدین در معرض استرس می تواند با بروز برخی بیماری های عصب روانی در فرزند مرتبط شود. در این بررسی، موش های نر چه پیش از بلوغ و چه در اوایل جوانی و پیش از جفت گیری، به مدت شش هفته در معرض استرس مزمن قرار گرفتند.
محققان دریافتند فرزندان موش های نری که در معرض استرس قرار داشتند به طور قابل توجهی در زمان واکنش به استرس، دچار کاهش سطح هورمون استرس کورتیکوزترون – در انسان، کورتیزول- شدند.
پژوهشگران این پروژه می گویند کاهش واکنش استرس فیزیولوژیکی می تواند منعکس کننده برخی از فواید تکاملی سازگاری باشد که به فرزندان منتقل می شود تا در آنچه که انتظار می رود محیط پر استرس تری باشد، دوام بیاورد.
نتایج این تحقیقات در نشریه Neuroscience منتشر شده است. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
به گزارش مهر، دانش پژوهان دانشگاه پنسیلوانیا، این ارتباط اپی ژنتیک را که پیش از این بررسی نشده بود به بیماری های مرتبط با استرس از جمله اضطراب و افسردگی از پدر به فرزند ارث می رسد، نشان دادند.
در حالی که تحقیقات پیشین نشان داده است که چالش های محیطی مانند رژیم غذایی، سوء مصرف دارو و استرس مزمن مادران طی دوران بارداری می تواند بر رشد عصبی نوزاد تاثیر گذاشته و خطر ابتلا به برخی از بیماریها را در آنها افزایش دهد، اما تا کنون به تاثیراتی که پدر بر فرزند خود می گذارد کمتر پرداخته شده است.
محققان نشان داده اند که استرس در دوران پیش از بلوغ و جوانی در موش های نر نشانگر اپی ژنتیکی را در اسپرم آنها القا می کند که محور HPA – منطقه ای از مغز که واکنش به استرس را مدیریت می کند- در فرزندش دوباره برنامه نویسی می شود.
محققان دریافتند به طور شگفت انگیزی فرزندان نر و ماده این موش های پدر واکنش پذیری پایینی به استرس دارند.
این ناهنجاری مسیر استرس – وقتی که واکنش پذیری افزایش یا کاهش می یابد- نشانه ای از آن است که یک ارگانیسم توانایی واکنش مناسب به محیط متغیر را ندارد. در نتیجه، واکنش استرس آنها بی قاعده می شود که می تواند به اختلالات مرتبط با استرس منجر شود.
این پژوهشگران می گویند برای نخستین بار نشان دادیم استرس در دوران پیش از ازدواج حتی در دوران پیش از بلوغ در مردان، می تواند تغییرات بلند مدتی بر روی اسپرمی بگذارد و تنظیم محور HPA را در فرزندان دوباره برنامه نویسی می کند.
این یافته ها حاکی از آن است که قرار گرفتن والدین در معرض استرس می تواند با بروز برخی بیماری های عصب روانی در فرزند مرتبط شود. در این بررسی، موش های نر چه پیش از بلوغ و چه در اوایل جوانی و پیش از جفت گیری، به مدت شش هفته در معرض استرس مزمن قرار گرفتند.
محققان دریافتند فرزندان موش های نری که در معرض استرس قرار داشتند به طور قابل توجهی در زمان واکنش به استرس، دچار کاهش سطح هورمون استرس کورتیکوزترون – در انسان، کورتیزول- شدند.
پژوهشگران این پروژه می گویند کاهش واکنش استرس فیزیولوژیکی می تواند منعکس کننده برخی از فواید تکاملی سازگاری باشد که به فرزندان منتقل می شود تا در آنچه که انتظار می رود محیط پر استرس تری باشد، دوام بیاورد.
نتایج این تحقیقات در نشریه Neuroscience منتشر شده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
چرا برخی افراد در حل مسائل ریاضی بهتر از دیگران هستند؟ داستان تولد جام جهانی؛ از یک ایده ساده تا بزرگترین صحنه جهان عراقچی: آمریکا و امارات هوشیار باشند دوباره به یک باتلاق کشیده نشوند چگونه اقتصاد خانواده را از صفر بازسازی کنیم؟ / چند ایده برای افزایش درآمدهای خرد چرا چشمانمان به ما دروغ میگویند؟ / پشت پرده توهم ماه غولآسا تیراندازی در نزدیکی کاخ سفید ماکرون به ترامپ: در هیچ طرح نظامی آمریکا درباره هرمز مشارکت نمیکنیم عضو سابق کنگره آمریکا: ترامپ گفت «اگر پسرت کشته شود، حقّت است» حمله سایبری به امارات همزمان با هدف قرار گرفتن الفجیره وکیل سابق ترامپ در وضعیت وخیم قرار دارد فیلمها تکراری ، سریالها تکراری ، تلویزیون تکراری ، بازیگر تکراری ؛ چرا همه چیز اینقدر تکراریه؟ احمدیان: هزینه تصمیم برای دشمنان از آستانه تحمل فراتر خواهد رفت وعده رئیس کل بانک مرکزی برای فروکش کردن التهابات ارزی ازسرگیری فعالیت یک گذرگاه میان لبنان و سوریه ایرلند خواستار توسعه انرژی هستهای شد