تاریخ:
مدودف: برنامه ساخت نیروگاه جدید هسته‌ای در ایران را داریم 
درس نود و نه
استرس پدر رشد مغزی فرزند را مختل می‌کند
پژوهشگران دریافته اند، استرس در دوران پیش از بلوغ و جوانی بر روی اسپرم مردان تاثیر ماندگاری می گذارد به طوری که این تاثیر می تواند بر رشد مغزی فرزندان این مردان موثر باشد.
پژوهشگران دریافته اند، استرس در دوران پیش از بلوغ و جوانی بر روی اسپرم مردان تاثیر ماندگاری می گذارد به طوری که این تاثیر می تواند بر رشد مغزی فرزندان این مردان موثر باشد.
به گزارش مهر، دانش پژوهان دانشگاه پنسیلوانیا، این ارتباط اپی ژنتیک را که پیش از این بررسی نشده بود به بیماری های مرتبط با استرس از جمله اضطراب و افسردگی از پدر به فرزند ارث می رسد، نشان دادند.
در حالی که تحقیقات پیشین نشان داده است که چالش های محیطی مانند رژیم غذایی، سوء مصرف دارو و استرس مزمن مادران طی دوران بارداری می تواند بر رشد عصبی نوزاد تاثیر گذاشته و خطر ابتلا به برخی از بیماریها را در آنها افزایش دهد، اما تا کنون به تاثیراتی که پدر بر فرزند خود می گذارد کمتر پرداخته شده است.
محققان نشان داده اند که استرس در دوران پیش از بلوغ و جوانی در موش های نر نشانگر اپی ژنتیکی را در اسپرم آنها القا می کند که محور HPA – منطقه ای از مغز که واکنش به استرس را مدیریت می کند- در فرزندش دوباره برنامه نویسی می شود.
محققان دریافتند به طور شگفت انگیزی فرزندان نر و ماده این موش های پدر واکنش پذیری پایینی به استرس دارند.
این ناهنجاری مسیر استرس – وقتی که واکنش پذیری افزایش یا کاهش می یابد- نشانه ای از آن است که یک ارگانیسم توانایی واکنش مناسب به محیط متغیر را ندارد. در نتیجه، واکنش استرس آنها بی قاعده می شود که می تواند به اختلالات مرتبط با استرس منجر شود.
این پژوهشگران می گویند برای نخستین بار نشان دادیم استرس در دوران پیش از ازدواج حتی در دوران پیش از بلوغ در مردان، می تواند تغییرات بلند مدتی بر روی اسپرمی بگذارد و تنظیم محور HPA را در فرزندان دوباره برنامه نویسی می کند.
این یافته ها حاکی از آن است که قرار گرفتن والدین در معرض استرس می تواند با بروز برخی بیماری های عصب روانی در فرزند مرتبط شود. در این بررسی، موش های نر چه پیش از بلوغ و چه در اوایل جوانی و پیش از جفت گیری، به مدت شش هفته در معرض استرس مزمن قرار گرفتند.
محققان دریافتند فرزندان موش های نری که در معرض استرس قرار داشتند به طور قابل توجهی در زمان واکنش به استرس، دچار کاهش سطح هورمون استرس کورتیکوزترون – در انسان، کورتیزول- شدند.
پژوهشگران این پروژه می گویند کاهش واکنش استرس فیزیولوژیکی می تواند منعکس کننده برخی از فواید تکاملی سازگاری باشد که به فرزندان منتقل می شود تا در آنچه که انتظار می رود محیط پر استرس تری باشد، دوام بیاورد.
نتایج این تحقیقات در نشریه Neuroscience منتشر شده است. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
به گزارش مهر، دانش پژوهان دانشگاه پنسیلوانیا، این ارتباط اپی ژنتیک را که پیش از این بررسی نشده بود به بیماری های مرتبط با استرس از جمله اضطراب و افسردگی از پدر به فرزند ارث می رسد، نشان دادند.
در حالی که تحقیقات پیشین نشان داده است که چالش های محیطی مانند رژیم غذایی، سوء مصرف دارو و استرس مزمن مادران طی دوران بارداری می تواند بر رشد عصبی نوزاد تاثیر گذاشته و خطر ابتلا به برخی از بیماریها را در آنها افزایش دهد، اما تا کنون به تاثیراتی که پدر بر فرزند خود می گذارد کمتر پرداخته شده است.
محققان نشان داده اند که استرس در دوران پیش از بلوغ و جوانی در موش های نر نشانگر اپی ژنتیکی را در اسپرم آنها القا می کند که محور HPA – منطقه ای از مغز که واکنش به استرس را مدیریت می کند- در فرزندش دوباره برنامه نویسی می شود.
محققان دریافتند به طور شگفت انگیزی فرزندان نر و ماده این موش های پدر واکنش پذیری پایینی به استرس دارند.
این ناهنجاری مسیر استرس – وقتی که واکنش پذیری افزایش یا کاهش می یابد- نشانه ای از آن است که یک ارگانیسم توانایی واکنش مناسب به محیط متغیر را ندارد. در نتیجه، واکنش استرس آنها بی قاعده می شود که می تواند به اختلالات مرتبط با استرس منجر شود.
این پژوهشگران می گویند برای نخستین بار نشان دادیم استرس در دوران پیش از ازدواج حتی در دوران پیش از بلوغ در مردان، می تواند تغییرات بلند مدتی بر روی اسپرمی بگذارد و تنظیم محور HPA را در فرزندان دوباره برنامه نویسی می کند.
این یافته ها حاکی از آن است که قرار گرفتن والدین در معرض استرس می تواند با بروز برخی بیماری های عصب روانی در فرزند مرتبط شود. در این بررسی، موش های نر چه پیش از بلوغ و چه در اوایل جوانی و پیش از جفت گیری، به مدت شش هفته در معرض استرس مزمن قرار گرفتند.
محققان دریافتند فرزندان موش های نری که در معرض استرس قرار داشتند به طور قابل توجهی در زمان واکنش به استرس، دچار کاهش سطح هورمون استرس کورتیکوزترون – در انسان، کورتیزول- شدند.
پژوهشگران این پروژه می گویند کاهش واکنش استرس فیزیولوژیکی می تواند منعکس کننده برخی از فواید تکاملی سازگاری باشد که به فرزندان منتقل می شود تا در آنچه که انتظار می رود محیط پر استرس تری باشد، دوام بیاورد.
نتایج این تحقیقات در نشریه Neuroscience منتشر شده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
تصویری از «میرزا مهدی، فرمانده لشکر لاریجان» در دوران ناصرالدین شاه پژوهش جدید: فشار خون بالا می‌تواند آرتروز را تشدید کند معماری بقا در اقیانوس: چرا همه‌ی خانه‌های برمودا سقف سفید و پلکانی دارند؟(+عکس) ۱۰ کشوری که جمعیت فوق‌ثروتمندها طی ۵ سال آینده بیشترین افزایش را خواهد داشت (+اینفوگرافیک) ادعای وزیر دفاع انگلیس: ایران تهدیدی برای ما و متحدانمان است بیانیه وزرات امور خارجه درباره خروج نیروهای آمریکایی از عراق پزشکیان: دولت برای مدیریت شرایط ویژه آرایش جدید گرفته است راز نوبل ادبیات ؛ چرا مدعیان هر سال غافلگیر می‌شوند؟ خبر خوش برای کارگران شهرداری کرمان؛ کلید خانه‌دار شدن با «خانه امید» نماینده ایران در اسکار ؛ انتخابی که از روز اول باخته است افت ۲ متری تراز آب خزر توصیه پلیس فتا پس از کلیک روی لینک آلوده ناوتیلوس؛ نخستین زیردریایی هسته ای جهان که جنگ زیر آب را متحول کرد (+عکس) اگر به سلامت روده اهمیت می دهید، این 5 مکمل را بشناسید این خانه در دولت آباد اصفهان / برنده جایزه معمار 1404 گروه مسکونی تک واحدی (+تصاویر)