کد خبر ۲۸۰۴۳۲
يکي از بزرگان را در مجلسي بسيار ستودند و در وصف نيکي هاي او زياده روي کردند. او سر برداشت و گفت: «من آنم که من دانم».

شخصم به چشم عالميان خوب منظر است      وزخبث باطنم سر خجلت فتاده پيش
«گلستان سعدي»
ارسال به تلگرام
برچسب ها: داستان کوتاه
ارسال به دوستان
پربازدید ها
علم و فناوری