ایران و اندونزی - همکاری های پارلمانی فراتر از روابط دوجانبه

 «محمود فرازنده» سفیر جمهوری اسلامی ایران در اندونزی در آستانه سفر ˈمرزوقی علیˈ رییس پارلمان این کشور به تهران در مقاله ای به روابط تهران - جارکارتا پرداخت و همکاری پارلمان های دو کشور را ورای همکاری های دوجانبه دانست.
 
در مقاله سفیر ایران در اندونزی که در اختیار دفتر منطقه ای ایرنا در کوالالامپور قرار گرفت آمده است: تاریخ برقراری روابط ایران و اندونزی به شش دهه قبل برمی گردد. دو کشور در سال 1330 در سطح وزیر روابط خود را برقرار و سپس در سال 1339 به سطح سفیر ارتقا دادند.
 
روابطی که در بدو برقراری همواره گرم بوده و با پیروزی انقلاب اسلامی به شکل صمیمانه تری ادامه یافته و در طی آن مقامات دو طرف در سطوح مختلف با یکدیگر دیدار و رایزنی های مفیدی داشته اند.
 
در این باره چند سفر روسای جمهوری و همینطور روسای مجالس نقطه عطفی در روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی دو کشور به شمار می رود. در اثنای این رفت و آمدها اسناد قابل توجهی مابین دو کشور به امضا رسیده و براساس آمار حجم روابط تجاری دو کشور همواره روندی صعودی داشته است به گونه ای که اندونزی در سال های اخیر تبدیل به یکی از اصلی ترین مقاصد صادراتی کشورمان در منطقه جنوب شرق آسیا گردیده است.
 
فرآورده های نفتی و گازی، مواد شیمیایی و پتروشیمی، قیر، کربن و محصولات نیمه ساخته ی آهن و فولاد و آن سو نیز کاغذ، روغن نخل، کائوچوی طبیعی به ترتیب از اقلام اصلی صادراتی ایران و اندونزی به بازارهای یکدیگر می باشند.
 
به بهانه سفر ˈمرزوقی علیˈ رییس پارلمان اندونزی که به دعوت رییس ˈعلی لاریجانیˈ انجام می شود به جا است که به همکاری های پارلمانی دو کشور نیز اشاره شود.
 
مجلس شورای اسلامی و مجلس نمایندگان اندونزی در این سال ها ارتباط و همکاری های در خور توجهی داشته و گروه های دوستی پارلمانی فعالی تشکیل داده اند.
 
افزون بر آن دو پارلمان در مجامعی چون ˈمجالس آسیاییˈ و یا ˈپارلمان های کشورهای اسلامیˈ موسوم به PUIC به همکاری های خود نقشی ورای همکاری های دو جانبه داده اند. سطوح مختلف این همکاری ها منجر به ارتباط کاملا نزدیک نهادهای قانونگذاری جمهوری اسلامی ایران و اندونزی شده است به طوری که به عنوان نمونه مجلس اندونزی هنگام صدور قطعنامنه 1747 شورای امنیت علیه کشورمان مواضع جانبدارانه ای در حمایت کشورمان اتخاذ نمود که در نوع خود بی نظیر است.
 
روابط و همکاری های دو کشور در مجامع و دیگر سازمان های بین المللی از جمله سازمان ملل، نهضت عدم تعهد و سازمان کنفرانس اسلامی بویژه ˈدی هشتˈ نیز فصل مشترک دیگری است که مناسب است در فرصت های آتی بدان پرداخته شود.