عصرایران؛ محمد مهدی حیدرپور - تاریخچه رایانش شخصی مملو از پیشرفت در بهرهوری و سرگرمی است؛ از واژهپردازی تا گستره جهانی وب، فناوری برای همیشه روش کار و زندگی ما را تغییر داده است. اما همراه با هر فناوری جدید، مسیرهای تازهای نیز برای مجرمان فراهم میشود. یکی از خطرناکترین و پنهانترین این مسیرها، جاسوسافزار یا Spyware است.

نخستین بار اصطلاح جاسوس افزار در سال ۱۹۹۴ در پستی پیرامون مدلهای تجاری نرمافزاری ظاهر شد. اما معنای فعلی آن در سال ۲۰۰۰ تثبیت شد: نرمافزاری که بدون اطلاع یا اجازه، در سیستم ساکن شده و اطلاعات حساس را برای خالق خود ارسال میکند.
این اطلاعات میتواند شامل عادات وبگردی، گذرواژهها، جزئیات بانکی و حتی کلیدواژههای تایپ شده توسط شما باشد. برخی از این برنامهها صرفاً آزاردهنده هستند و با نمایش تبلیغات پاپآپ سرعت سیستم را کاهش میدهند، اما نسخههای پیشرفتهتر میتوانند سیستم شما را به یک «زامبی» برای حملات سایبری تبدیل کنند.
جاسوسافزارها اغلب در پوشش نرمافزارهای رایگان، بازیها یا ابزارهای ارتقای سیستم پنهان میشوند. جالب است بدانید که در بسیاری از موارد، فعالیت این برنامهها به وضوح در توافقنامه مجوز کاربر (EULA) که هنگام نصب نمایش داده میشود، ذکر شده است! از آنجا که اکثر کاربران این متون طولانی و پیچیده را مطالعه نمیکنند، توسعهدهندگان از پیگرد قانونی مصون میمانند، چرا که میتوانند ادعا کنند کاربر با آگاهی کامل اجازه دسترسی را صادر کرده است.
در گذشته تصور میشد اگر روی لینکهای مشکوک کلیک نکنیم، در امان هستیم. اما نسل جدید جاسوسافزارهای فوقپیشرفته، از تکنولوژی Zero-Click استفاده میکنند. این بدافزارها از حفرههای امنیتی پنهان در اپلیکیشنهای محبوبی مثل واتساپ یا پیامرسانهای پیشفرض موبایل بهره میبرند و بدون نیاز به هیچ کنشی از سوی کاربر، وارد دستگاه میشوند. به همین دلیل، بهروزرسانی مداوم سیستمعامل دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت حیاتی برای بستن این حفرههاست.
نوع خاصی از جاسوسافزارها که اخیراً بسیار رایج شده، استاکرافزار است. این برنامهها معمولاً توسط فردی که به دستگاه شما دسترسی فیزیکی دارد (مثل یک شریک زندگی یا کارفرمای متخلف) نصب میشوند تا موقعیت مکانی، پیامها و تماسهای شما را به صورت مخفیانه رصد کنند. داغ شدن غیرعادی دستگاه یا مصرف ناگهانی باتری میتواند نشانهای از فعالیت پنهان این برنامهها باشد.

برای اینکه هرگز در دام این دزدان نامرئی نیفتید، رعایت این پروتکلهای امنیتی ضروری است:
بهروزرسانی حیاتی: سیستمعامل (ویندوز، اندروید یا iOS) و مرورگر خود را همیشه آپدیت نگه دارید.
احراز هویت دو مرحلهای (2FA): این قابلیت باعث میشود حتی اگر رمز عبور شما توسط یک جاسوسافزار لو برود، هکر نتواند به حساب بانکی یا ایمیل شما دسترسی پیدا کند.
بررسی دسترسی اپلیکیشنها (Permissions): همیشه بررسی کنید که چرا یک اپلیکیشن ساده (مثل چراغقوه یا ویرایش عکس) باید به میکروفون، لیست مخاطبین یا پیامکهای شما دسترسی داشته باشد.
هوشیاری در وبگردی: روی پاپآپهای تبلیغاتی با مضامین «شما برنده شدهاید» یا «سیستم شما آلوده است» کلیک نکنید. اگر با چنین هشداری مواجه شدید، از طریق Task Manager در ویندوز یا بستن کامل اپلیکیشن در موبایل، آن را متوقف کنید.
اگر شک دارید که سیستم شما آلوده شده است:
قطع اتصال: بلافاصله اتصال اینترنت را قطع کنید تا ارسال اطلاعات به سرور مقصد متوقف شود.
استفاده از دیسک نجات (Rescue Disk): در موارد شدید، از ابزارهای نجات آنتیویروسها که قبل از بالا آمدن سیستمعامل اجرا میشوند، برای اسکن عمیق استفاده کنید.
پاکسازی مرورگر: تمام افزونههای ناشناس را حذف کرده و تنظیمات مرورگر را به حالت اولیه بازگردانید.
بازگشت به کارخانه (Factory Reset): در موبایلها و رایانههایی که آلودگی ریشهدار دارند، مطمئنترین راه، فرمت کردن حافظه و نصب مجدد سیستمعامل از منابع رسمی است.
آیا آنتیویروسهای رایگان کافی هستند؟ برای استفاده معمولی بله، اما برای مقابله با جاسوسافزارهای پیچیده، نسخههای تجاری که دارای موتور شناسایی رفتار (Heuristic) هستند، عملکرد بسیار بهتری دارند.
چگونه بفهمم گوشی من شنود میشود؟ علائمی مثل روشن شدن خودکار میکروفون یا دوربین (نقطه سبز یا نارنجی در بالای صفحه موبایل)، کاهش سریع باتری و دریافت پیامکهای حاوی کدهای عجیب، زنگ خطر هستند.