توافق هسته ای؛ فرصت طلایی توسعه گردشگری

عصرايران؛مهدي نيكويي- سرانجام توافق هسته ای حاصل شد. هر چند در دو سال گذشته، اختلاف ها و مباحث گوناگونی بین گروه های مختلف سیاسی وجود داشت، قطار مذاکرات به مقصد رسید. مقصدی که خود می تواند آغاز راهی برای بازسازی اقتصاد باشد. این فرصت را به خصوص برای بخش گردشگری باید قدر دانست. اکنون گردشگری فرصت شکوفایی و ارزآوری برای کشور دارد. اهمیت حیاتی گردشگری آنجا است که درآمدهای آن می تواند برای خرید فناوری های نوین، تجهیزات و ماشین آلات و سایر پیش نیازهای توسعه اقتصادی صرف شود.

در چند دهه اخیر، توریسم ایران ضربه های زیادی از اختلاف های سیاسی با دیگر کشورها خورده است. ریشه ستیزجویی غربی ها را باید در روح انقلاب جستجو کرد. پس از انقلاب، آنها همواره در مورد ایران و مسائل آن مانور تبلیغاتی منفی داده اند. به قدری در این مورد زیاده روی شد که در ذهن شهروندان بسیاری از کشورها،‌ دیوی به نام ایران شکل گرفت! هنوز هم بسیاری از آنها باور نمی کنند که در «ایران» خبری از بمب گذاری یا تروریسم یا ناامنی نیست. این وضعیت موجب کاهش چشمگیر گردشگران غربی شد و درآمدهای ناشی از این حوزه به شدت نزول پیدا کرد.

اما در پی توافق هسته ای ایران با 1+5 امیدها برای اصلاح روندهای موجود، دوباره جان گرفته است. اکنون زمان آن است که صلح دوستی و خونگرمی خود را به جهانیان ثابت کنیم. باید راه ورود گردشگران کشورهای ثروتمند اروپایی و آمریکایی را به کشور هموار کنیم و اطمینان داشته باشیم که درآمدهای ناشی از ورود آنها می تواند راه موجب توسعه اقتصادی و رفاه بیشتر ساکنان این سرزمین شود.

فرصت های ناشی از توافق

توافق هسته ای به روش های مختلف می تواند منجر به تقویت بخش گردشگری کشور شود. نخست آنکه هتل های زنجیره ای مختلفی آماده ورود به کشور هستند. یکی از بزرگترین نام هایی که در این زمینه شنیده شد، «روتانا» است که آمادگی خود را برای سرمایه گذاری در کشور اعلام کرده است. نام های تجاری دیگری را هم می توان در این حوزه شنید که نویدبخش رونق بخش هتلداری کشور است. یکی از مهمترین ضعف های کنونی بخش گردشگری کشور، فقدان هتل ها و اتاق های کافی برای پذیرایی از گردشگران آتی است. این موضوع اهمیت ورود سرمایه گذاران و هتلداران جهانی را به کشور افزون می کند.

دومین شیوه اثرگذاری توافق هسته ای بر وضعیت گردشگری کشور، افزایش توریست های غربی است. مدت ها است که بافت جمعیتی گردشگران ایران تغییر کرده است. ایران کنونی مقصد گردشگران اروپایی و آمریکایی نیست و میزبان گردشگران زیارتی است. شهر مشهد، مهمترین شهر مذهبی است که گردشگران شیعه کشورهای همسایه را جذب می کند. اما اکنون می توان انتظار داشت که مقاصد فرهنگی و تفریحی ایران هم میزبان گردشگران باشد.

بایدها و نبایدها

نقش دولت در طی کردن مسیر پیش رو بسیار حیاتی است. دولت باید راه ورود سرمایه ها را به کشور هموار کند. تسهیل روندهای اداری، کاهش محدودیت ها و استفاده از مشوق های مالیاتی مواردی هستند که می توانند توسعه گردشگری را تضمین کنند. ثبات اقتصادی و امنیت مالی بالا هم سرمایه گذاران را برای ورود به ایران ترغیب خواهد کرد. شفافیت اطلاعاتی، برابری در دسترسی به مجوزها و مبارزه با رانت هم از مهمترین دستورالعمل ها برای موفقیت در جذب سرمایه گذار است. هر چند انجام این موارد کار ساده ای نیست، علاوه بر روان کردن سرمایه های خارجی به سمت بازار ایران، سرمایه گذاران داخلی را هم تشویق می کند. در این صورت می توان با یک تیر،‌ دو نشان زد.

در برخورد با غرب، هستند کسانی که نگران انسجام فرهنگی باشند؛ دغدغه ای که بسیار به جا است. توصیه اکید در این زمینه، تکیه بخش گردشگری بر فرهنگ های بومی است. ایران از تنوع قومی، نژادی و مذهبی قابل توجهی برخوردار است و باید به هر کدام از این عوامل فرهنگ به عنوان یک جاذبه گردشگری بها داد. به عنوان مثال می توان به طراحی ها و معماری بناها اشاره کرد. مدتی است که اکثر هتل های ایران براساس سبک های بین المللی ساخته می شوند. اگر همین بناها را مطابق با معماری و هنر اصیل ایرانی طراحی و اجرا کنیم، علاوه بر استفاده از جاذبه های ناملموس کشور خود، به انسجام فرهنگی هم کمک کرده ایم.