عصر ایران - مریخ همواره به عنوان دومین خانه احتمالی انسان معرفی میشود. نزدیکی نسبی به زمین و شباهتهای ساختاری، آن را به محتملترین گزینه برای استعمار فضایی تبدیل کرده است. اما باید بدانید که پیمودن مسافت ۲۲۵ میلیون کیلومتری، تنها بخش آسان ماجراست. زندگی در سیاره مریخ، طبق گفتههای استفان پترانک (تکنولوژیست و سخنران TED)، بیشتر شبیه به یک مبارزه دائمی برای بقا در محیطی بایر، منجمد و خطرناک خواهد بود.

هر روز در مریخ (که «سول» نامیده میشود) تنها ۳۹ دقیقه از روزهای زمین بلندتر است، اما تقویم مریخی بسیار متفاوت است:
هر سال مریخی: ۶۸۷ روز زمستانی طول میکشد.
فصلهای طولانی: به دلیل مدار بیضوی، زمستانهای مریخ دو برابر طولانیتر و بسیار سختتر از زمین هستند.
در حالی که استوای مریخ در روزهای تابستانی دمایی مطبوع حدود ۲۰ درجه سلسیوس دارد، شبها به جهنمی یخی تبدیل میشود.
سرمای شبانه: دما به راحتی تا ۷۰- درجه سلسیوس سقوط میکند.
نیاز به انرژی: سکونتگاههای مریخی باید مجهز به سیستمهای عایقبندی و گرمایشی فوقپیشرفتهای باشند که انرژی بیوقفهای مصرف میکنند.
خاک مریخ شباهتهایی به مناطق آتشفشانی هاوایی دارد. اما چالش اصلی، فشار جو است:
گلخانههای فشار بالا: فضانوردان باید در گلخانههای بادی با فشار مصنوعی گیاه پرورش دهند.
جاذبه ضعیف: هنوز مشخص نیست جاذبه مریخ (که ۳۸ درصد زمین است) چه تأثیری بر رشد ریشه و ثمردهی گیاهان در درازمدت خواهد داشت.
بیش از ۱.۵ میلیون کیلومتر مکعب آب در مریخ وجود دارد، اما همه آنها به شکل یخهایی سختتر از صخره هستند.
طرح گرمایش جهانی (Terraforming): دانشمندان معتقدند اگر بتوانیم دمای مریخ را افزایش دهیم، یخهای قطبی ذوب شده و اثر گلخانهای ایجاد میشود که منجر به جاری شدن رودخانهها و آزادسازی اکسیژن توسط گیاهان خواهد شد.

جو مریخ برای ریههای انسان مرگبار است. هوای مریخ تقریباً فاقد نیتروژن و اکسیژن (ترکیب حیاتی زمین) است.
چالش اکسیژنه کردن: تبدیل جو مریخ به هوای قابل تنفس، فرآیندی است که ممکن است قرنها طول بکشد. ما نیاز داریم نه تنها اکسیژن پمپاژ کنیم، بلکه ترکیب سمی دیاکسید کربن را با گازی خنثی جایگزین کنیم.
در مریخ خبری از تماس فوری با زمین نیست. سیگنالهای رادیویی بسته به موقعیت سیارات، بین ۳ تا ۲۱ دقیقه در راه هستند.
نیاز به هوش مصنوعی: فضاپیماها و کلونیهای مریخی باید کاملاً خودگردان باشند و با تکیه بر هوش مصنوعی تصمیمات حیاتی بگیرند؛ چرا که زمان برای منتظر ماندن برای دستورات از زمین وجود ندارد.
| ویژگی | زمین | مریخ |
| میانگین دما | ۱۵ درجه سلسیوس | ۶۰- درجه سلسیوس |
| ترکیب اصلی جو | ۷۸ درصد نیتروژن، ۲۱ درصد اکسیژن | ۹۵ درصد دیاکسید کربن |
| طول روز | ۲۴ ساعت | ۲۴ ساعت و ۳۹ دقیقه |
| جاذبه | ۱ گرم (استاندارد) | ۰.۳۸ گرم |
| دسترسی به آب | مایع و فراوان | یخی و در زیر سطح |
تشعشعات کیهانی: مریخ فاقد میدان مغناطیسی (Magnetosphere) قوی است. این یعنی ساکنان آن مدام در معرض پرتوهای سرطانزای خورشیدی هستند و احتمالاً باید زیر زمین زندگی کنند.
غبار مریخی: توفانهای غبار در مریخ میتوانند کل سیاره را برای ماهها بپوشانند و مانع رسیدن نور به پنلهای خورشیدی شوند.