فیلم بیشتر »»
کد خبر ۴۳۱۴۱۲
تاریخ انتشار: ۲۰:۴۳ - ۲۳-۰۸-۱۳۹۴
کد ۴۳۱۴۱۲
انتشار: ۲۰:۴۳ - ۲۳-۰۸-۱۳۹۴

یک روز بدون همراه همیشگی ام

زندگی روزمره ی ما به قدری به تلفن همراه وابسته شده که تصور یک روز زندگی بدون آن برای ما ناراحت کننده است.

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان؛ صبح طبق معمول همیشه از خواب بلند شدم و حاضر شدم تا به سمت محل کار حرکت کنم. همه چیز مثل روزهای گذشته بود خوب و با انرژی. چند وقتی است خبرنگار شده ام و فضای کاری من بسیار مرتبط با دنیای تکنولوژی و فناوری نوین است که هر روز باید خودم را با این دنیا تطبیق بدهم.

دوست مجازی من! حتما بارها با این صحنه مواجه شده اید که تلفن همراهتان را گم کرده اید و یا آن را جا گذاشته اید، دقیقا حسی که همه در این موقعیت با آن مواجه می شوند را من شخصا داشته ام! همه چیز از آن جایی شروع شد که متوجه شدم موبایلم همراهم نیست و آن موقع بود که حس کلافگی و سرگردانی سراغم آمد.

برای بار هزارم داخل کیفم را نگاه کردم اما نبود! همه ی مردم را نگاه می کردم که با گوشی خود مشغول بودند، حالا یا در حال چت کردن بودند و یا از مناظر زیبا عکس می گرفتند اما من تنها بودم و همراه همیشگی ام همراهم نبود و این من را کلافه می کرد.

با هر سختی ای بود به محل کارم رسیدم؛ حتی حوصله جواب سلام همکاران را هم نداشتم و دوست داشتم فقط تنها باشم. نشستم پشت سیستمم، اما از آن جایی که موبایلم مثل عضو جدا نشدنی از من می ماند همه ش فکر میکردم یک چیزی را گم کرده ام و نمی توانستم روی کارم تمرکز داشته باشم. تا چند ساعت فقط به مانیتورم نگاه میکردم یک دقیقه هم آرام و قرار نداشتم.

مدام دلم می خواست با همه درگیر شوم، ذهنم یک لحظه هم آرامش نداشت. رغبت نداشتم کاری را انجام بدهم. دوست داشتم زودتر از محل کارم مرخصی ساعتی بگیرم و برگردم منزل. تلفن همراهم را جا گذاشته بودم، چطور می توانستم تا ساعت چهار بعد از ظهر صبر کنم که به خانه برگردم؟!

پیامک ها، تماس هایی که رد شده بود، از همه مهمتر پیام های تلگرام و گروه هایی که در آن عضو بودم... همه همکاران و دوستانم فکر می کردند که من مریض شده ام. هر کسی از راه می رسید نصیحتی می کرد و سعی می کرد از بدی های وابستگی به تلفن همراه برایم بگوید.

خودم هم از این وضعیت خسته شده بودم و بیشتر از این، احساس می کردم از نظر جسمی هم دچار مشکل شده ام. خوابم به هم خورده بود، سردرد داشتم، همیشه احساس خستگی و بی حوصلگی داشتم و از همه بدتر اینکه وقتی موبایلم در کنارم نبود، احساس خلأ می کردم. 

با سیستم خودم را سرگرم کردم تا به همراه همیشگی ام فکر نکنم، کمی درباره اعتیاد و وابستگی به موبایل سرچ کردم و با بیماری ای به نام موبوفوبیا رو به رو شدم. موبوفوبیا به معنای بروز استرس و اضطراب شدید به هنگام نداشتن آنتن، قطع تماس، قطع ارتباط با اینترنت، تمام شدن شارژ باتری و از همه بدتر جا گذاشتن یا گم کردن تلفن همراه است. همچنین از این بیماری به معنای ترس نبود تلفن همراه یاد می شود.

از آن روز که خیلی به نظر روز سختی می آمد یک تصمیم جدی گرفتم و آن این بود که حداقل یک روز را برای خودم داشته باشم و یک روز را بدون موبایل سپری کنم چرا که موبایلم کارهای روزمره ام را تحت تاثیر خودش قرار داده بود و من نمی توانستم روی کارهای شخصی ام تمرکز کنم. من این روز را تجربه کرده ام، شاید به نظر شما حتی تصورش هم سخت باشد اما به شما پیشنهاد می کنم نه برای یک روز اما برای چند ساعتی از موبایلتان دور باشید.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
توصیه درباره میزان مصرف تخم مرغ تغییر کرد/ تخم مرغ چطور باعث لاغری می‌شود؟‌ عکس متفاوتی از مظفرالدین شاه در حال قلیان کشیدن (عکس) خاطرات فراموش‌شده ناپدید نمی‌شوند؛ در گوشه‌ای از مغز پنهان و قابل بازیابی هستند تنگه هرمز تا چه زمانی سلاحی جهانی خواهد بود؟ چرا برخی جت‌های جنگنده، موشک‌ها را روی نوک بال‌هایشان حمل می‌کنند؟ قابل اعتمادترین برندهای خودرو / کدام خودرو کمتر رنگ تعمیرگاه را می‌بیند؟ او اولین سناتور مسلمان تاریخ می شود؟/ با دشمن جدید ترامپ آشنا شوید مهدی تاج: به قلعه‌نویی ۷۰ میلیارد تومان پاداش جام جهانی دادیم افشای رسوایی و شکست امنیتی بزرگ در نیروی دریایی انگلیس ترامپ دو برگ برنده همیشگی جمهوری‌خواهان را سوزاند؛ اقتصاد و امنیت ملی ادعای ترامپ: تنها نیرویی که در حال حاضر کنترل تنگه هرمز را در اختیار دارد، نیروی دریایی آمریکا است/ کل تنگه را مین‌روبی کرده‌ایم قطعی شدن حضور امیر قلعه‌نویی روی نیمکت تیم ملی فوتبال تا جام ملت‌ها آغاز بیست‌وششمین دوره لیگ برتر فوتبال با حضور هواداران در ورزشگاه‌ها هشدار جدی سازمان مدیریت بحران درباره وقوع سیل در آذربایجان شرقی و غربی درخواست وزیر جنگ آمریکا از کنگره: بودجه دفاعی ۱.۵ تریلیون دلاری تصویب شود