تغيير نگرش داخلي، به سرمايه گذاري خارجي

حميدرضا عسگري در روزنامه آفرینش نوشت: سياست و اقتصاد دو پلكان به هم متصل، براي پيشرفت و توسعه جوامع محسوب مي‌شوند. دركنارهم قرارنگرفتن اين دومقوله موجب بروز چالش‌ها و معضلات بسياري مي گردد. البته معمولا به اين صورت است كه موفقيت درهريك از آنها موجب توسعه ديگري هم مي‌شود. اما آفت رابطه اين دو عرصه، نگرشي منقبض و مداخله‌گر از سوي افراد و گروه‌هايي است كه هيچ سررشته‌اي در حوزه‌هاي تخصصي نداشته و صرفاً درجهت اميال و اهداف حزبي خود درصدد برهم زدن نظم و انسجام برنامه‌ها درسياست و اقتصاد خارجي هستند.

اما بايد به اين سوال پاسخ داد كه چرا طي سال‌هايي كه ايران در اوج درآمدهاي نفتي بود بسترهاي لازم براي توسعه اقتصاد و سرمايه‌گذاري خارجي فراهم نشد؟ آيا اشخاص و گروه‌هاييي با بهبود وضعيت توليد و معيشت مردم كشور مخالفت دارند؟! حال كه به واسطه برجام بسياري از محدوديت ها برداشته شده، چرا بسياري از گروه‌ها به چشم تاراج منابع ملي به سرمايه گذاري خارجي مي نگرند.

القاي ذهنيت منفي درجامعه نسبت به سرمايه گذاري و سرمايه خارجي همواره القا کننده يک تصور و احساس غلط و با کمترين تعقل نسبت به خطرات آن است. اين ذهنيت به ويژه در ميان افراد و گروه‌هاي محافظه كار، به نوعي تحت تاثير تفکر و انديشه افرادي است که به طور کلي، اقتصاد حكومتي را به اقتصاد آزاد و خصوصي ترجيح مي دهند. البته ناگفته نماند، آنهايي كه چنين نگرشي دارند اكثراً خواستار اقتصاد حكومتي هستند تا بتوانند در زير چتر وسعت بي حد و حصر آن به منافع و امتيازهايي دست يابند كه قطعا در اقتصاد خصوصي و سرمايه گذاري خارجي چنين امتيازهايي را از دست خواهند داد.

لذا از طرق مختلف و از طريق نفوذ در برخي نهادها مانع از ورود بخش خصوصي به عرصه‌هاي اقتصادي مي‌شوند تا انحصار آن در اختيار خودشان باشد. اما بايد توجه داشت كه ايجاد انگيزه براي سرمايه گذار بخش خصوصي اعم از داخلي و خارجي زماني محقق خواهد شد كه جذابيت‌هاي اقتصادي براي آنها نمايان گردد. نمي‌توان بهترين حوزه‌هاي تجاري را انحصاري در اختيار خود گرفت و در پاره اي از عرصه‌هاي كم بازده و غير جذاب توقع حضور سرمايه گذاران را داشت.

اگر اين نگرش حاكم بر اقتصاد حكومتي ما اصلاح گردد، آن وقت مي‌توان از طريق ديپلماسي اقتصادي مسير ورود سرمايه‌هاي خارجي را هموار كرد.

امروزكه شرايط اقتصادي كشور از زير بار شديدترين تحريم‌ها رهايي يافته، ضرورت همكاري دستگاه سياست خارجي با تيم اقتصادي كشور بسيار ضروري و حائز اهميت است. باتوجه به عملكرد ضعيف دولت‌هاي قبل ركود و رخوتي در فعاليت‌هاي ديپلماتيك ما با غرب به وجود آمده بود كه بعضا به قطع روابط نيز منجر گرديد. اما درحال حاضر مي توان از پتانسيل‌هاي ديپلماسي اقتصادي استفاده كرد و با افزايش سطح ارتباطات تجاري، زمينه را براي گرم شدن مراودات سياسي نيز فراهم كرد.

با توجه به گرم شدن ديدارهاي ديپلماتيك و مراودات سياسي با كشورهاي مختلف دنيا، ذكر اين موضوع لازم است كه شايد روابط سياسي، آغاز گر مراودات تجاري باشد، اما تحكيم كننده آن نيست. لذا بايد براي تقويت ريشه‌هاي تعامل با كشورهاي جهان ارتباطات اقتصادي خود را با آنها گسترش دهيم.

لذا انتظار مي‌رود تا گروه‌هاي سياسي در داخل كشور با اولويت قرار دادن منافع ملي و بهبود وضعيت اقتصادي ملت، به دور از كارشكني و رقابت‌هاي سياسي، زمينه را براي ورود سرمايه گذاران خارجي و داخلي فراهم سازند و بيهوده موجب چرخش آنها به سمت بازارهاي كشورهاي منطقه نگردند، چرا كه ما براي حركت چرخ‌هاي در گل فرو رفته اقتصاد به پتانسيل آنها نياز داريم.

درحالي كه ارتباطات اقتصادي ميان كشورها به عنوان استحكام ريشه مراودات همه جانبه ميان كشورها نيزعمل مي كند. اميدواريم اين موضوع از سوي كساني كه صرفاً منافع حزبي و گروهي خود را مد نظر قرار مي‌دهند، با تاملي بصيرانه به منافع ملي و ديگر اقشار جامعه بنگرند و به خواسته‌هاي آنان نيز احترام بگذارند.

منبع: روزنامه آفرینش