تاریخ:
بقایی: پاکستان و قطر میانجی مسائل ایران و آمریکا هستند 
درس هشتاد
گالری «ماه» میزبان «زمان بیزمان»
«زمان بی زمان» عنوان نمایشگاه مجسمه رامین جمشیدی است که تا 18 خردادماه در گالری ماه برپاست.
رامین جمشیدی درباره این نمایشگاه گفت: «زمان بی زمان» عنوان دومین نمایشگاه مجسمه من است که این روزها در گالری ماه برپاست در این نمایشگاه من 10 مجسمه حرکتی را در معرض دید مخاطبان قرار دادم مجسمههایی که هر یک به گونهای مخاطب را با مقوله زمان بی زمان روبرو میکنند.
او افزود: مقوله زمان سالهاست که ذهن من را درگیر خودش کرده است و از سه سال پیش تاکنون تمرکزم را روی این موضوع گذاشتهام و فکر نمیکنم بزودی این موضوع برای من تمام شود و بخواهم روی موضوع دیگری کار کنم چون ابعاد مختلفی دارد که هر لحظه میتوانیم به آن از زاویه متفاوتی نگاه کنیم.
به گفته جمشیدی زمان در هر نقطهای از کره زمین متفاوت است، زمانی که تنها به عنوان قراردادی است که توسط انسان به وجود آمده و حال خود بشر به این ماشین خود ساخته وابسته شده است و حیات روزانه خود را به دست زمان سپرده است. زندگی ماشینی که انسان برای خود به وجود آورده، در هر قطب کره زمین در زمان معینی با طلوع خورشید روز خود را آغاز می گرداند و با غروب آن به پایان میرساند. اما بشر خود با این تکرار مکرارات واقف است تا به پیشرفت برسد. برج های سر به فلک کشیده میسازد، علم و فناوری و صنعت خود را گسترش میدهد تا شاید با دست آوردهایش به آیندهای زیبا و رنگیتر برسد، آیندهای که ممکن است فقط برای ما انسانها جذاب باشد نه موجود دیگری.
این مجسمهساز جوان ادامه داد: این مجموعه در ادامه مجموعه پیشینم آخر زمان شکل گرفته است و در مجموعه پیش با کرههای کاملی روبرو بودیم که هر یک نمایندهای از زمان بودند اما این مجموعه تفاوت فاحشی با مجموعه پیشین دارد و مجسمهها دیگر الزاما کرههای کاملی نیستند و برخی به گونهای طراحی و ساخته شدهاند که گویی زمین را از فاصله دور از آسمان میبینیم و برجها و ساختههای بشر نیز مشخص هستند.
جمشیدی ادامه داد: دو مجسمه این مجموعه حالت صیقلی دارند و مخاطب میتواند با این مجسمهها ارتباط بیشتری برقرار کند، باقی مجسمهها قابلیت این را دارند که به وسیله دست آنها آن گونه که میخواهیم به حرکت واداریم.
مجسمههای برنزی این مجموعه تا 18 خردادماه در گالری ماه برپا خواهد بود.
رامین جمشیدی عضو انجمن مجسمه سازان ایران متولد 1367 تهران است. او مجسمه سازی را از 15 سالگی و زیر نظر پرویز تناولی آغاز کرده است. او یکی از شاگردان و دستیاران پرویز تناولی به شمار میرود که نفر برگزیده مجسمه های چوبی (گیلان.چمخاله) در سال1391است. جمشیدی همچنین در ساخت پرتره خیام برای نصب در دانشگاه ادبیات فارسی اسپانیا همکاری داشته است. او همچنین تاکنون مجسمههای متعددی را در سطح شهر تهران نصب کردهاست و در بیش از 15 نمایشگاه گروهی در ایران و خارج از کشور شرکت کرده است. او در سمپوزیوم بینالمللی معاصر پدیده یکی دیگر از مجسمههای آخر زمان را ساخت.
رامین جمشیدی درباره این نمایشگاه گفت: «زمان بی زمان» عنوان دومین نمایشگاه مجسمه من است که این روزها در گالری ماه برپاست در این نمایشگاه من 10 مجسمه حرکتی را در معرض دید مخاطبان قرار دادم مجسمههایی که هر یک به گونهای مخاطب را با مقوله زمان بی زمان روبرو میکنند.
او افزود: مقوله زمان سالهاست که ذهن من را درگیر خودش کرده است و از سه سال پیش تاکنون تمرکزم را روی این موضوع گذاشتهام و فکر نمیکنم بزودی این موضوع برای من تمام شود و بخواهم روی موضوع دیگری کار کنم چون ابعاد مختلفی دارد که هر لحظه میتوانیم به آن از زاویه متفاوتی نگاه کنیم.
به گفته جمشیدی زمان در هر نقطهای از کره زمین متفاوت است، زمانی که تنها به عنوان قراردادی است که توسط انسان به وجود آمده و حال خود بشر به این ماشین خود ساخته وابسته شده است و حیات روزانه خود را به دست زمان سپرده است. زندگی ماشینی که انسان برای خود به وجود آورده، در هر قطب کره زمین در زمان معینی با طلوع خورشید روز خود را آغاز می گرداند و با غروب آن به پایان میرساند. اما بشر خود با این تکرار مکرارات واقف است تا به پیشرفت برسد. برج های سر به فلک کشیده میسازد، علم و فناوری و صنعت خود را گسترش میدهد تا شاید با دست آوردهایش به آیندهای زیبا و رنگیتر برسد، آیندهای که ممکن است فقط برای ما انسانها جذاب باشد نه موجود دیگری.
این مجسمهساز جوان ادامه داد: این مجموعه در ادامه مجموعه پیشینم آخر زمان شکل گرفته است و در مجموعه پیش با کرههای کاملی روبرو بودیم که هر یک نمایندهای از زمان بودند اما این مجموعه تفاوت فاحشی با مجموعه پیشین دارد و مجسمهها دیگر الزاما کرههای کاملی نیستند و برخی به گونهای طراحی و ساخته شدهاند که گویی زمین را از فاصله دور از آسمان میبینیم و برجها و ساختههای بشر نیز مشخص هستند.
جمشیدی ادامه داد: دو مجسمه این مجموعه حالت صیقلی دارند و مخاطب میتواند با این مجسمهها ارتباط بیشتری برقرار کند، باقی مجسمهها قابلیت این را دارند که به وسیله دست آنها آن گونه که میخواهیم به حرکت واداریم.
مجسمههای برنزی این مجموعه تا 18 خردادماه در گالری ماه برپا خواهد بود.
رامین جمشیدی عضو انجمن مجسمه سازان ایران متولد 1367 تهران است. او مجسمه سازی را از 15 سالگی و زیر نظر پرویز تناولی آغاز کرده است. او یکی از شاگردان و دستیاران پرویز تناولی به شمار میرود که نفر برگزیده مجسمه های چوبی (گیلان.چمخاله) در سال1391است. جمشیدی همچنین در ساخت پرتره خیام برای نصب در دانشگاه ادبیات فارسی اسپانیا همکاری داشته است. او همچنین تاکنون مجسمههای متعددی را در سطح شهر تهران نصب کردهاست و در بیش از 15 نمایشگاه گروهی در ایران و خارج از کشور شرکت کرده است. او در سمپوزیوم بینالمللی معاصر پدیده یکی دیگر از مجسمههای آخر زمان را ساخت.
لینک کوتاه: کپی لینک
تفاوت کار انیمیشن ساز بزرگ ژاپنی با آثار آمریکایی ؛ راز بزرگ میازاکی چیست؟ قوانین اپل برای کسب اجازه از کاربران تغییر میکند آزمونهای نهایی دانشآموزان؛ ۸۹ درصد اوراق دوازدهم و ۹۳ درصد یازدهم تصحیح شد آموزش فنیوحرفهای تهران متحول میشود؛ اتصال مستقیم مهارت به بازار کار هشدار قاطع سپاه: هرگونه تعرض به ایران را در هم میکوبیم هشدار مهم به کشاورزان فارس؛ کشت پاییزه را از حالا آماده کنید «قرارگاه فرماندهی نظارت و بازرسی بر بازار» در سراسر کشور تشکیل شد افسانه شکست ناپذیری تانک تایگر 1؛ حقیقت یا بزرگ نمایی تاریخی؟ (+اینفوگرافی) کلاس مجازی شاد هوشمندتر میشود؛ دستیار هوش مصنوعی به مدارس میآید آندریا موتنیاکوویچ؛ آیا جهان درباره این معمار بروتالیست کروات اشتباه کرد؟ (+تصاویر) قیمت نفت بالاتر رفت نجات ۴ صیاد گرفتار در آبهای کیش؛ قایق در دریا از حرکت بازمانده بود حمله یمن به یک کشتی و ۴ قایق نظامی عربستان درخواست تضمین نتانیاهو از کوشنر و ملادینوف درباره خلع سلاح حماس ماجرای آسفالت رودخانه در الیگودرز لرستان؛ تهدید یا فرصت؟