کد خبر ۵۱۱۹۲۲
تعداد نظرات: ۴۵ نظر
تاریخ انتشار: ۱۳:۰۵ - ۲۸ آذر ۱۳۹۵ - 18 December 2016
مونولوگ؛ هر کسی سنگی می زند و در می رود
جعفر محمدی
عصر ایران - ما از روزی که حرف زدن را یاد می گیریم، درگیر "مونولوگ" هستیم؛ یعنی یکی می گوید و یکی دیگر فقط گوش می کند:
ابتدا این پدر و مادر و سایر بزرگ ترهای خانواده و فامیل هستند که امر و نهی می کنند و ما گوش می کنیم.
سپس معلمان و مدیران و ناظم ها هستند که امر و نهی می کنند و ما فقط گوش می کنیم و مجری هستیم.
در خدمت سربازی هم که نیمی از جامعه تجربه اش می کنند ، بازار مونولوگ به مراتب داغ تر است.
در محل کار هم، این رئیس است که می گوید و ما گوش می کنیم.
در عرصه عمومی هم اوضاع بهتر نیست و برای قرن های متمادی، این حکومت است که می گوید و مردم شنونده اند.
در روابط همسران نیز، عمدتاً مونولوگ حاکم است و بر اساس این که مرد گوینده مطلق است و زن شنونده یا برعکس، خانواده های مردسالار یا زن سالار شکل می گیرند.

ایران؛ جامعه بی گفت و گو

گفت و گو، اما نقطه مقابل مونولوگ است. در گفت و گو برخلاف مونولوگ، هر دو طرف به طور مساوی فرصت سخن گفتن دارند.
اگر بخواهیم مشکلات جامعه ایرانی را به طور بنیادین بررسی کنیم، بی گمان فقدان فرهنگ گفت و گو، یکی از مهم ترین و اساسی ترین مصائب جامعه ایرانی است که اگر فقط همین یک مورد اصلاح شود، بسیاری از مشکلات حل می شود.

گفت و گو دو مقدمه لازم دارد: یکی خوب گوش کردن و  دیگر استدلال داشتن.
یعنی اگر کسی بخواهد گفت و گو کند، باید ابتدا گوش کردن را یاد بگیرد. واقعیت این است که ما ، چندان با هنر گوش کردن آشنا نیستیم. اکثر ما وقتی در حال گوش کردن هستیم، در واقع گوش نمی کنیم که استدلال را بشنویم و تجزیه و تحلیل کنیم؛ ما در حالی که ظاهراً گوش می کنیم، در واقع خودمان را برای جواب دادن آماده می کنیم. طرف مقابل هم همین طور!

به همین دلیل است که کمتر مشاهده کرده ایم دو نفر بحث کنند و در آخر، یکی بگوید من از حرف های شما متقاعد شدم و از دیدگاه قبلی ام برگشتم و طرق مقابل هم بگوید فلان بخش از استدلال های شما درست بود... .
گوش کردن، آنقدر مهم و حیاتی است که در این باره، حتی کتاب هایی هم در دنیا نوشته شده است.

اما دومین مقدمه گفت و گو، استدلال داشتن است. اگر کسی بخواهد در یک فرهنگ گفت و گومدار زندگی کند، ناگزیر از مجهز شدن به منطق و استدلال است. جامعه ای هم که مردمانش منطقی و استدلال گرا باشند، در همه زمینه ها رشد خواهد کرد.

در سال های اخیر در کلانتری های برخی شهرها، برای مراجعین دستگاه های نوبت دهی تعبیه شده است؛ دوستی مطلع می گفت از وقتی که این سیستم تعبیه شده است، تعداد افرادی که قبل از به جریان افتادن پرونده هایشان با یکدیگر مصالحه می کنند، اندکی اما معنا دار، افزایش یافته است. علت نیز البته نه خود دستگاه نوبت دهی که فرصت چند دقیقه ای است که طرفین دعوا تا رسیدن نوبت شان در اختیار دارند و می توانند در این چند دقیقه کوتاه با یکدیگر گفت و گو کنند و به این نتیجه برسند که بهتر است با مسالمت، مشکل را حل کنند.

وقتی فرهنگ گفت و گو نباشد، حتی مسوولان کشور نیز به جای آن که باهم رو در رو حرف بزنند و حرف بشوند، از روش مونولوگ استفاده می کنند، بدین گونه که هر کدام، از تریبون های خاص خودشان سخن می گویند تا در همان لحظه، جواب نشنوند و خدای ناکرده، گفت و گو صورت نگیرد! در جامعه مونولوگ محور، هر کسی سنگی می زند و در می رود.

فقدان فرهنگ گفت و گو خانواده ها را از هم می پاشد،  سیاست را به تنش می کشد، تجارت را کند می سازد، علم را متوقف می کند، دوستی ها را آکنده از سوء تفاهم می کند، بدگمانی را در همه سطوح از خانواده تا کلان کشور رواج می دهد و ... .

نکته اینجاست هیچ وقت هم نخواسته اند گفت و گو را یادمان دهند چرا که اولاً آنان که باید یاد بدهند، خود نمی دانند و ثانیاً مونولوگ، بیشتر به کارشان می آید.

اما چه باید کرد؟ چاره نزد خودمان است:
از همین امروز، گفت و گو را شروع کنیم. اول از همه خوب گوش کردن را تمرین کنیم. تصمیم بگیریم که وقتی کسی حرف می زند، با دقت به او گوش کنیم و هیچگاه وسط حرف دیگری نپریم. استدلال را مقدم بر هر چیزی بدانیم. اگر نقدی داریم متوجه استدلال ها کنیم نه اشخاص. احترام افراد را در گفت و گو حفظ کنیم. یاد بگیریم که اگر حرف طرف مقابل مان منطقی بود، علناً پذیرش آن را اعلام کنیم و تصور نکنیم که متقاعد شدن، به معنای شکست خوردن است. در فرهنگ گفت و گو، متقاعد شدن یعنی احترام به عقلانیت و این، ارزش کمی نیست.

از همین امروز، گفت و گو را آغاز کنیم.



ارسال به تلگرام
برچسب ها: گفت و گو
ارسال به دوستان
انتشار یافته: ۴۵
در انتظار بررسی: ۱۲
غیر قابل انتشار: ۱۶
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۲۴ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
167
16
الان چند تا به ظاهر روشنفکر میان به به و چه چه میکنن
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۶:۳۲- ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
الان با این نظر معلوم شد جنابعالی به واقع روشنفکری؟
شهاب
| Iran, Islamic Republic of |
۱۶:۳۸- ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
یه عده منفی باف دارای ذهن بسته که ذاتا مخالفت میکنن تا دیده بشن هم میان تخریب میکنن!
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۹:۰۷- ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
آخه کجای مطلب نادرست بود که نباید به به و چه چه کرد؟!
مهرداد
| Iran, Islamic Republic of |
۰۹:۱۷- ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
ای کاش شما هم عوض اینکه تمسخر کنی نظرت رو می نوشتی و رویکرد مقابل را هم مطرح می کردی.
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۱۶- ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
فک نمی کردم همچین کامنت هم برای این متن ببینم. مشکل مملکت از همینجا مشخصه. لازم نیست ادامه بدیم
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۳:۵۴- ۱۳۹۵/۰۹/۳۰
خدا تو رو شفا بده که از یه مقاله علمی و اجتماعی هم ایراد می گیری. تو کارت از مونولوگ هم گذشته
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۲۵ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
6
59
خیلی خوب
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۲ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
4
65
احسنت و متشکر.اما چرا گفت و گو نمی کنیم:
عدم اعتماد متقابل؟
فشار شدید اجتماعی برای ظاهرنمایی؟
ترجیح منافع کوتاه مدت فردی بر منافع بلندمدت فردی و اجتماعی؟
آموزش غلط و ناقص؟
احساس بی نیازی کاذب؟
و..
سید از قم
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۳ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
11
91
ایران جامعه افتضاح.
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۸:۴۵- ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
ایران جامعه ای مدعی که از سراسر جهان ایراد می گیرد اما ایرادات خود را فراموش کرده.
خبازي مقدم
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۵۱ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
4
57
بيشتر به ما القا شده كه عقايد را تحميل بكنيم نه تحمل جنبه وظرفيت انتقاد پذيري نداريم چه مسولين چه خود مردم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۵۹ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
3
45
خصوصا در سربازی که می بینم افتضاح است
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۹:۰۹- ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
من هم مثل بسیاری از دوستان بالای 21 ماه خدمت کردم. محیط نظامی مونولوگ محور هست و این طبیعت کار نظامی گری هست. یک نفر فرمانده و بقیه تحت امر. اما خارج از پادگان و محیط نظامی این امر توجیه نداره
سر گروهبان
| United States |
۱۹:۲۹- ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
انصافا در سربازی و ارتش که باید مونولوگ حاکم باشد تصور کنید اعضای گروهانی را که هر یک در مقابل فرمانده شروع به بحث و استدلال و دیالوگ با فرمانده نمایند.
اشرفی
United States
۱۴:۰۲ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
8
36
(تک گویی) خیلی رساتر از (مونولوگه)
اشرفی
United States
۱۴:۱۶ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
11
9
سخن عشق نه آن است که آید به زبان ----------- ساقیا مَی ده و کوتاه کن این گفت و شنفت (حافظ)
پاسخ ها
ادیب الملک قندی
| United States |
۱۹:۳۰- ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
چه ربطی داشت اشرفی جان؟؟؟؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۴۰ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
5
27
بسیار عالی آقای محمدی
نمونه این متن هارو زیاد خوندم
ولی این متن هم ساده بود و هم تاثیر گذار
سلام
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۰۵ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
3
20
عدم اعتماد به نفس باعث این شده که در هیچ جایی شاهد گفتگو نباشیم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۱۰ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
4
22
یعنی یک جامعه را مونولوگ بار آوردن، خودش یک خیانت به آن جامعه از طرف سردمداران آن جامعه است.
واقعا تلنگری بود اساسی
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۱۲ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
46
7
اتفاقا ایران محل گفتگوست
بشرطی که وزیر ارشاد، بهداشت، صنعت، راه و در راس آنها رئیس جمهورش به گفتگو احترام بگذارند و از کوره در نروند تا کار به بزن در رو نکشد. گل منننن
پاسخ ها
سقراط حکیم
| United States |
۱۹:۳۱- ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
درست است "الناس علی دین ملوکهم"
شهروند
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۱۵ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
4
12
پروسه ای را که شما مطرح و پیشنهادکردید برای هر جامعه ای بسیار مهم و لازم است اما روند صحیح جاری شدن آن در جامعه برعکس پیشنهاد شماست یعنی در واقع برای پذیرش و آموزش فرهنگ دیالوگ در جامعه این حاکمیت است که باید پیشقدم شده و با سعه صدر و تساهل و مدارا بستر لازم را برای گفتگو در لایه های مختلف جامعه فراهم آورده و با اثرگذاری بر نتیجه بخش بودن گفتگوها افراد و جوامع کوچکتر و دسته ها و گروههای مردمی را تحت هر عنوان فعالیت قانونی که در اجتماع دارند را تشویق و ترغیب به ادامه روند نماید . توضیحات بیشتر در مورد ساز وکارهای لازم برای گشایش باب خجسته گفتگو در جامعه در فرصت این کامنت نمیگنجد و فرصت بهتری لازم است که البته کارشناسان فن و همگی افراد مشتاق در جامعه قدم های اولیه را برای شروع این کار نیک و مثبت بردارند و رسانه شما میتواند بهمراه و با ترغیب رسانه های جمعی دیگر و خصوصا" رسانه ملی یعنی صدا و سیما که فراگیرترین رسانه هست آغازگر این اقدام لازم و نیاز واقعی جامعه امروز ایران گردد. ضمنا" راه اندازی کمپینی با همین موضوع در فضای مجازی نیز از سوی عصرایران یا هر رسانه پیشرو دیگری میتواند استارت لازم را ایجاد کند. بنده بعنوان عضوی از جامعه که تشنه ایجاد فضای گفتگو هست منتظر مطالب و قدمهای مرتبط بعدی عصر ایران هستم .موفق باشید.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۲۱ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
5
11
نقد جالبی بود موافقم
ژورنالیست
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۵۰ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
3
9
وضعیف حالا برآیند چند دهه زندگی ایرانی است . با یکی دو تا مقاله جعفر و احسان و ممد درست نمیشه
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۳۵ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
4
8
مصطفی رحماندوست :
دو مشکل بزرگ در جامعه ما وجود دارد؛ نخست اینکه همه من هستیم و ما را به رسمیت نمی‌شناسیم و دوم اینکه کتاب نمی‌خوانیم.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۰۸ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
3
7
پیشنهاد میکنم کتاب شوق گفتگو نوشته حسن قاضی مرادی را بخوانید تا به رمز این بیماری تاریخی یعنی مونولوگ پی ببرید
علی
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۰۹ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
3
7
مشکل از بیسوادی اجتماعی است. سواد فقط ب مدرک نیست. کمی شعور اجتماعی هم باید تقویت شود.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۳۰ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
3
7
مشکل جامعه ما تو دو چیز خلاه هست
1- دروغ که دروازه تمامی گناهان و هرکس به راحتی دروغ میگه
2- حرف مفت که نشون دهنده اینه که فردی که اون حرف رو میزنه اصلن حرف زدن بلد نیست حالیش هم نیست که حرفش مفته و رو حرفش هست و کسی هم مخالفت کنه شمشیر میکشه !!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۳۷ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
3
6
متقاعد شدن یعنی احترام به عقلانیت و این، ارزش کمی نیست.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۲۳ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
3
8
به نظر من علاوه بر دلایل بسیار مهمی که گفتید، غرور هم نقش مهمی داره. ما مردمان مغروری هستیم و فکر میکنیم بهترین مدل از هر چیز رو داریم (تفکر، عقاید و ...) تا وقتی نیاز به یادگرفتن و به دنبال چیزای بهتر بودن رو یاد نگیریم، گوشمون رو به همه چیز میبندیم و فقط حرف خودمون رو میزنیم
ناشناس
Netherlands
۲۲:۲۳ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
1
1
یادم هست چند سال پیش در میان درسهای فنی مان در دانشکده فنی ومهندسی دو واحد درس مدیریت هم داشتیم و استادی داشتیم که از کانادا می آمد چرا که آنجا درس خوانده بود او میگفت در مدیریت پروژه مهمترین مسئله و ابتدایی ترین چیز کامیونیکیشن یا همان گفتگوی صحیح و ارتباطات ایمیلی و نامه ای و غیره است چرا که عدم وجود ارتباط صحیح در مدیریت پروژه های بزرگ باعث تاخیر و در نهایت باعث عدم انجام کار میشود وبالطبع هزینه بر خواهد بود ! حالا همین رو در سطح جامعه و خانواده بسط دهید نتیجه چی خواهد شد؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۳:۰۴ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۸
1
4
اصولا در یک محیط اجتماعی باید شرایط گفت و گو و مشورت فراهم گردد. اما دلایل زیر مانع از این کار می شود:
1- تحمل هزینه های زیاد برای اظهار نظر و انتقاد
2- از بین رفتن روابط اجتماعی در جامعه و انزوا که شرایط گفت و گو را از بین می برد
3- عدم احساس نیاز به گفت و گو بدلیل اینکه برخی خود را به دلایل مختلف مبری از اشتباه و اشکال می بینند. در حالیکه به غیر از آقا امام زمان (عج) کسی معصوم نیست.
4- تزریق این فرهنگ از راس جامعه و مدیران به اقشار پایین دست بخاطر منافع شخصی
5- از بین رفتن فرهنگ انتقاد پذیری
6- تداوم تک گفتاری بدلیل نوع زمامداری در طول زمان (بخش اعظم حکمرانی در ایران پادشاهی بوده است) و تبدیل آن به فرهنگ.
7- و غیره
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۶:۱۰ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
1
3
وقتی گفتگو و اظهار نظر برای مردم از طرف حاکمیت هزینه ای به دنبال نداشته باشد زمینه برای تبادل آرا فراهم می شود به قول یکی از فیلسوفان تا زمینه سخن گفتن فراهم نباشد رشد فکری اتفاق نمی افتد
امین
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۵۹ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
2
3
سلام، خسته نباشید.
از قولی که برای آموزش مطالب مربوط به مهارت های زندگی داده بودید خییییییلی زمان میگذره و ما همچنان منتظریم.
امیدوارم فراموش نشده باشه
ممنون
عصر ایران سلام
حق با شماست. انشاء الله تا یک ماه آینده راه اندازی خواهد شد. سپاس فراوان
سپیده
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۲۵ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
2
2
واقعا بحث جالبی بود
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۵۱ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
2
2
اگر اشتباه نکنم این مطلب را پیش از این هم شاید در همین سایت خبری دیده بودم و بسیار لذت بردم و امیدوارم هر چند وقت یکبار باید مطالب خوب ، ولو تکراری منتشر شوند . متا سفانه ما مردم فراموشکاری هستیم ! تکرار حرفهای مفید را دوست دارم . موفق باشید
ناشناس
United States
۱۱:۰۷ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
3
5
من چهار ماهه اومدم آمریکا
اینجا تو دانشگاه کالیفرنای، در بدو ورود برای ما جلسه ای گذاشتن بنام Principles of Community
و توی این جلسه به ما گفتند که ما توی این جامعه، به تمایزات همدیگه احترام میگذاریم
تمایزات فرهنگی، مذهبی، عقیدتی و غیره
چقدر خوبه ما هم تو ایران یاد بگیریم به تمایزات فکری همدیگه احترام بگذاریم و افراد متمایز رو که نمیخوان مثل بقیه فکر کنن به همون شکل بپذیریم و بهشون انگ هنجار شکن نزنیم

اینجا هیچ کس وسط حرف دیگری نمیپره! مگر جهان سومی ها!!
حسین
Netherlands
۱۲:۰۷ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
1
4
بدلیل تمایلتون به گفتگو 45 درصد کامنتها رو سانسور کردین
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۳۸ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
1
1
با سلام
تشکر از مطلب خوبتان
لطفا در صورت امکان منابعی را معرفی بفرمایید تا در خصوص مهارت گوش دادن و همچنین استدلال کردن بتواند مرجع و راهنمایی برای اینجانب باشد .
من مدتها در این مورد جستجو کردم اما منبع جامع و خوبی به زبان فارسی بدست نیاوردم.
مهدی
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۶ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
0
0
با سلام عصر ایران عزیز شاید یکی از راه های گوش دادن از سمت شما این باشد که به نظرات ارائه شده اعتنا کامل داشته باشید و هر از چند گاهی یکی از این نظرات خوب را که مقدمه دوم را داشته در خبر های سایتتان بیاورید . گوش دادن نظر مردم از سوی شما شروع بحث گفتگوی شماست
ابراهیم
Iran, Islamic Republic of
۲۲:۲۳ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
0
0
این ارزشمندترین مطلبی بود که تو سال 95 تو اینترنت دیدم ، از نویسنده بی نهایت ممنونم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۳:۰۱ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۹
0
0
بله کاملا درسته از امروز گفت و گو کنیم یک کار معرکه
سارا
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۲۱ - ۱۳۹۵/۰۹/۳۰
0
0
گفتگو امری دو طرفه هست و باید با خواست طرفین و نه فقط یک طرف صورت بگیره. وقتی اکثریت جامعه فرهنگ گفتگو ندارند و به کسی که اهل گفتگو و گوش دادن است احترام نمیگذارند، فردی که سر موضوعی حتی با رویکرد عقلانیت و گوش دادن کوتاه بیاید عمدتا از سوی فرد مقابل بازنده و اتفاقا فرد بی عقلی که مستحق تادیب شدن توسط آنان بوده جلوه میکند. پس فقط با فردی که دارای فرهنگ گفتگو هست میشود گفتگو کرد و در سایر موارد نمیشه از مواضع خود پایین اومد چون صرفا موجب تحقیر شخصیت آدم و زیر سوال رفتن منطق خود فرو میشه و اصلا در جامعه صورت خوبی نداره، هرچند که این تنها دید اشتباه بقیه است ولی خوب وجود داره.
پربازدید ها
تورهای لحظه آخری
علم و فناوری