محدود کردن بلیت بهشت با تمرکز بر گردشگری لوکس (+عکس)

عصرایران - هر کجا بتوان طبیعتی بکر و دست نخورده یافت، بهشت است؛ بهشتی که انسان‎های خسته از زندگی شهری و دغدغه های زندگی روزمره را به خود می خواند تا آرامش را به آنها بازگرداند. اما مشکل آنجا است که گام گذاشتن دوباره انسان‎ها به چنین مناطق زیبا و کم بازدیدی می تواند از کیفیت آنها کاسته و به رد پای انسان آلوده سازد. به همین دلیل است که بازاریابی گردشگری در چنین مناطقی تفاوت بزرگی با سایر مقاصد گردشگری دارد.

در حالی که به طور معمول به دنبال جذب گردشگران بیشتر و بیشتر هستیم، زمانی که بحث بازدید از یک طبیعت بکر می شود، منطقی ترین کار آن است که تعداد گردشگران محدود شود، انواع لوکس تر گردشگری رواج یابد و حتی به بازدیدکنندگان درباره قوانین زیست محیطی و اجتماعی منطقه آموزش داده شود.

یکی از منحصربفردترین بهشت‎های روی زمین، مجمع الجزایر پالائو است. این کشور که در اقیانوسیه قرار گرفته از 250 جزیره تشکیل شده و تنها 21 هزار نفر جمعیت دارد. آب و هوای گرمسیری بدون زمستان و بدون توفان، آب های ساحلی کم عمق مناسب برای غواصی، تنوع زیاد ماهی ها و در نهایت وفور مرجان ها از ویژگی های طبیعی منحصربفرد این منطقه از زمین است. به دلیل شرایط محیطی و انسانی خاص پالائو است که تنها 3 فعالیت اقتصادی، توسعه کافی در این کشور یافته است: ماهیگیری، کشاورزی و گردشگری. اما موضوع آنجا است که مسئولان پالائو به خوبی اهمیت حفظ میراث طبیعی خود را دریافته و اکنون تلاش می-کنند تا تعداد گردشگران ورودی خود را کاهش دهند.

رئیس جمهور پالائو، تامی رمنگسائو چند روز پیش اعلام کرد که به دنبال بازسازی برند کشور خود به عنوان یکی از مقاصد گردشگری منطقه اقیانوسیه است. با این حال، قرار است از این به بعد، پالائو تنها یک مقصد لوکس گردشگری باشد.

رمنگسائو این تصمیم را پس از آن گرفت که تعداد گردشگران ورودی کشورش در سال های گذشته به شدت افزایش یافت. بخش زیادی از این گردشگران جدید، شهروندان چینی بودند که با پروازهای چارتری راهی پالائو می شدند. مشکلاتی مانند ازدحام در شهرهای محبوب، آسیب زدن به مرجان ها و اختلال در زندگی حیات وحش از آثار این واردات بی رویه گردشگران بود. اما به زودی تنها گردشگرانی می توانند از پالائو دیدن کنند که حاضر باشند برای بکر بودن و طبیعت ناب آن، بهایی متناسب بپردازند. به این صورت ضمن آنکه درآمدهای ساکنان بومی این کشور کوچک کاهش نمی یابد، زیبایی های آن هم حفظ شده و به نسل های آینده انتقال می یابد.