وزير رفاه در نقش رئيس بانک مرکزي !

 وزیر رفاه و تامین اجتماعی اخیرا در اجلاس مدیران ارشد خدمات درمانی کشور گفته است: «ایرانیان 700 میلیارد دلار در خارج سرمایه گذاری کرده اند.» و سپس افسوس خورده است که اگر این دلارها در داخل کشور می ماند، چه ها که نمی شد!

کارشناس اقتصادی عصر ایران در این باره گفت: متاسفانه برخی مسوولان، گاه عدد و رقم هایی را بر زبان می آورند که نشان می دهد آقایان با پدیده ای به نام اعداد بزرگ، کاملا بیگانه هستند.

وی گفت: خروج سرمایه از کشور یک واقعیت است و هیچکس نمی تواند این واقعیت آشکار را کتمان کند. با این حال، بزرگنمایی در این باره نمی تواند دردی را درمان کند مگر آنکه مسوولی که لب به چنین اعداد بزرگی گشوده است، تیتر روزنامه ها شود حتی اگر این تیتر شدن به بهای ایجاد استرس و تردید در صاحبان سرمایه منجر شود.

این کارشناس اقتصادی افزود: کل نقدینگی موجود در کشور، فقط حدود 90 میلیارد دلار است، حال چگونه می توان از دل این 90 میلیارد، 700 میلیارد دلار استخراج کرد و آن را در خارج از کشور سرمایه گذاری کرد؟!

همچنین از اول انقلاب تاکنون، کل فروش نفت ایران فقط 500 میلیارد دلار بوده است که بخش اعظم آن صرف هزینه های جنگ، بازسازی، واردات و امور اجرایی شده است.

وی گفت: از این گذشته، در حالی که مسوولان، در آمارهای اقتصادی داخلی دچار مشکل و اختلاف هستند و حتی در مسایل کلانی مثل GDP و GNP (تولید ناخالص داخلی و ملی) آمارهای بانک مرکزی و مرکز آمار با یکدیگر همخوانی ندارد، معلوم نیست آقای وزیر چگونه توانسته است میزان سرمایه گذاری ایرانیان در خارج از مرزها را بررسی و اعلام کند؟!

وی گفت: هر وقت آقایان توانستند به طور مستند میزان سرمایه گذاری داخلی را اندازه گیری کنند، آن وقت درباره سرمایه گذاری خارجی هم اظهار نظر نمایند.

وی افزود: مگر یک ایرانی که در مثلا وال استریت سرمایه گذاری می کند یا به کار خرید و فروش املاک در لندن مشغول است، گزارش سرمایه گذاری هایش را به اطلاع مقامات ایرانی می رساند که ایشان به این دقت در این باره اطلاع رسانی می کند؟

این کارشناس اقتصادی در بخش دیگری از این گفت و گو تصریح کرد: اگر منتقدان، کارشناسان و شهروندان خارج از حاکمیت منتقد روند خروج سرمایه از کشور باشند، یک امر طبیعی است ولی جای تعجب است که برخی دولتمردان ، منتقد این وضعیت شده اند حال آنکه آنان، مسوول فرار سرمایه ها هستند و انتقادهای آنان به این مساله، به نوعی فرار به جلو است.

وی گفت: آقای وزیر رفاه بهتر است به جای آنکه نقش رییس کل بانک مرکزی را در ارائه اعداد و ارقام پولی بازی کند، به مسوولیت های خود بپردازند و پاسخگوی کارکردهای خویش باشد و مثلا بگوید در شرایطی که مثلا بهزیستی بودجه لازم برای حمایت از معلولان و زنان سرپرست خانواده و نگهداری متکدیان جمع آوری شده را ندارد، بر اساس چه مبنایی با صرف هزینه های کلان، باشگاه استقلال را به مدت 10 سال تحت پوشش خود درآورده است؟

آیا با این اقدام به صاحب سرمایه علامت داده نمی شود که در این کشور هیچ حساب و کتابی حاکم نیست؟

وی گفت: همین آقای وزیر رفاه، قبل از عید، به بازنشستگان وعده داد که از ابتدای سال 85، حداقل حقوق آنها 200 هزار تومان خواهد شد ولی اینک که در ماه پنجم سال هستیم خبری از این 200 هزار تومان ها نیست! و اعلام شده است که دولت توان این پرداخت را ندارد. حال این سوال مطرح است درحالی که ایشان نمی تواند درباره یک افزایش جزیی در حقوق بازنشستگان که در حوزه کاری اش قرار دارد حساب و کتاب کند، چگونه درباره میزان سرمایه گذاری میلیون ها ایرانی در خارج از کشور می تواند به این دقت، نظر می دهد؟

وی در پایان خاطر نشان کرد: البته بدیهی است که حجم سرمایه گذاری های ایرانیان در خارج از کشور بسیار بالاست ولی آقای وزیر نباید فراموش کند که بخش بزرگی از سرمایه های ایرانیان خارج از کشور، بر اثر کار و فعالیت و تجارت آنها در خارج حاصل شده و ارزش افزوده ایجاد شده، دوباره در آنجا سرمایه گذاری شده است.

بنابراین، به جز سرمایه اولیه که منشا ایرانی دارد، افزوده آن، حاصل زمینه های مساعد اقتصادی  در خارج است و لذا اگر آن سرمایه ها در ایران به کار می رفت، ارزش افزوده کنونی را ایجاد نمی کرد.

شوک به بودجه دفاعی بریتانیا؛ آنچه باید درباره فاجعه ناو هواپیمابر ملکه الیزابت بدانید!

تماشاخانه

آخرین جمعه ، آخرین وداع ؛ چه کسانی آمده بودند؟

۱۰ مراسم بزرگ تشییع و وداع در جهان / نام ایران سه بار دیده می‌شود

فیلم های دیگر