.png "عصر ایران")
۰۷ بهمن ۱۴۰۴
به روز شده در: ۰۷ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۹:۱۲
مبلغ قرارداد گرانترین مدافع لیگ چقدر است؟ 
درس یازدهم
در قبال نگاه مان هم مسئولیم
ملیت پسر برایم اهمیت نداشت. حتی اگر پسر مهمان ما نبود هم از آن کلام تند آزار می دیدم. لبخند پسر آرامم کرد. در چشم هایش محترم آمدم.
عصرایران؛ مژگان افروزی*: چند روز پیش برای خرید رفته بودم. هوا گرم بود و سر درد خفیفی داشتم که نمی خواستم شدیدتر شود برای همین وقتی وارد پارکینگ اولین پاساژ شدم که هوای خفه کننده ای داشت از نگهبان پارکینگ خواستم جای پارک دم دست تری بدهد.
پارک که کردم جوانی به شیشه زد و گفت: یه کم گوشه تر پارک کن. می خواست فضای پارک ماشین های کناری آزادتر باشد. نگاه کردم دیدم کاملا در حریم مشخص شده پارک کرده بودم و از طرفی می خواستم هرچه زودتر از هوای خفه آنجا خلاص شوم. با لحن کمی پرخاشگرانه به پسر گفتم: ماشین رو خاموش نکردم، اجازه بدی حتما گوشه تر پارک می کنم. پسر تشکر کرد. ماشین را جا به جا کردم و از پارکینگ به سرعت بیرون رفتم.
منتظر آسانسور بودم. سرم را سمت پسر چرخاندم. بغض کردم. ماندنم جایز نبود. اگر می ماندم سردردم شدت یافته و تا چند روز گرفتارم می کرد.
کارم را که انجام دادم به پارکینگ برگشتم. پسر روی صندلی نشسته بود و با گوشی اش بازی می کرد. کلافه از حرف خودم بودم که مثل اختاپوسی دور مغزم پیچیده بود. جوان نوزده - بیست ساله و افغان بود. به خودم می گفتم: این جوان از دست طالبان و داعش به ما پناه آورده و هر روز چند ساعت در طبقه منفی سه پارکینگ بدون هوا و نور مناسب کار می کند، به او ربط ندارد که سردرد کلافه ات کرده، ولی به تو ربط دارد که دل دیگران را نشکنی و توی ذوقشان نزنی٬ رسم میزبانی بلد نیستی انسان باش!
پیش پسر رفتم. سرم را پایین انداخته و گفتم: خیلی متاسفم که موقع پارک ماشین بداخلاقی کردم. پسر با چشمانی گشاد شده و دهان از تعجب وا مانده گفت: شما که چیزی نگفتی! حالم بدتر شد. فکر کردم دیگران در طول روز چه برخوردهایی با جوان می کنند که تندی کلام من به چشمش نیامده. از کیفم چند آبنبات در آورده و به پسر دادم. به هم لبخند زدیم و از پارکینگ خارج شدم.
ملیت پسر برایم اهمیت نداشت. حتی اگر پسر مهمان ما نبود هم از آن کلام تند آزار می دیدم. لبخند پسر آرامم کرد. در چشم هایش محترم آمدم. گفت: این روزها آدم ها به خاطر کارهای بدشان هم عذرخواهی نمی کنند شما که کاری نکردید ولی معذرت خواستید.
گاهی شاید بار اشتباه ما در قبال دیگران فقط یک نگاه باشد. در قبال حتی نگاهمان مسؤل باشیم.
از عذرخواهی بابت اشتباهاتمان نترسیم. عذر خواهی ما را بزرگ می کند. از تنبیه کردن خودمان نترسیم. گاهی تا به خودمان پس گردنی نزنیم ارزش سر برافراشته از آسودگی وجدان را درک نمی کنیم.
* روزنامه نگار
لینک کوتاه: کپی لینک
پوشش زنده رقابتهای فوتسال آسیا از فردا «خانه انیس الدوله» الماس امیریه/ زنی که قلیان سلطان صاحبقران را شکست/ ارتباط جالب دکتر حسابی با این خانه امکان فعالسازی خدمات «ساپتا» بانک ملی ایران برای مشتریان بانک آینده سابق فراهم شد جامعه تورگردانان ایران: دولت از ما حمایت نمیکند و مالیات هم می خواهد ترامپ: پایان جنگ اوکراین نزدیک است تداوم غیبت اسکوچیچ در نشستهای خبری نیمفصل دوم اعلام نامزدهای جوایز فیلم بفتا ؛ «یک نبرد پس از دیگری» در صدر عارف: اولویت دولت، نفع مردم است ترکیه ایجاد «منطقه حائل» در مرز با ایران را تکذیب کرد امضای «بزرگترین توافق تجاری» میان هند و اتحادیه اروپا پول را بده و حرف نزن! ناآرامیهای اخیر و دانشآموزانی که دانشآموز نبودند! رییس دیوان عالی: اینترنت، مهمترین عامل اغتشاشات اخیر بود / غالب دستگیرشدگان نوجوان و جوان هستند / گوش به فرمان رهبر بودن راه نجات کشور و جامعه است پیروزی استقلال مقابل همنام خوزستانی؛ شاگردان ساپینتو همامتیاز با صدر اتصال شانسی در فضای خاکستری اینترنت!