صنعت خودرو همراه هميشگي جيب مردم!

روزنامه آفرینش نوشت:

تفسير و توجيه عملكرد صنعت خودروسازي كشور براساس هيچ معيار و اصول استاندارد توليد در جهان قابل مقايسه نيست. حتي كشورهاي جهان سومي وتوسعه نيافته نيز رويكرد منفعت گرايانه اين چنيني نسبت به مشتريان خود ندارند. توليد محصولات از رده خارج براي ساليان متمادي و حركت برمحور سود آوري سنتي براي دهه‌هاي متوالي، به الگوي صنعت خودرو سازي كشور تبديل شده است.

عقلاً ومنطقاً سودآوري اصلي ترين هدف براي يك صنعت بزرگ ومادر مي باشد. چراكه بسياري صنايع كوچك و وابسته از جهت رونق اين صنعت به رشد و شكوفايي خواهند رسيد. اما رويكرد صنعت خودروسازي دركشورما به گونه‌اي درحال حركت است كه « رسيدن به هدف، وسيله را توجيه مي‌كند». به عبارت ديگر خودروسازان ما حاضرند براي داشتن حاشيه سود ثبات و فزاينده، از يكسو به سمت توسعه و هزينه براي ارتقاي توليد حركتي نداشته باشند، و از سوي ديگر با افزايش قيمت توليدات كم كيفيت خود توقع جامعه را در سطح پايين نگه دارند.

با اين شيوه عمل مردم مجبورند براي رفع نياز خود به سمت اين توليدات كم كيفيت و گران بروند، چرا كه بازار به گونه‌اي انحصاري دراختيار خودروسازان است و خودروهاي خارجي با قيمت بسيار بالايي در كشور وارد مي‌شوند و تامين هزينه‌ آن كار بسيار سختي است. درنمونه اخير بازار گرمي براي فروش خودروي پژو، آمار رسمي منتشر شده گمرک ايران حاوي اين مطلب مي باشد که پژو 508 وارداتي ساخت کشور فرانسه با سال ساخت 2016 و عرضه آن هم با مدل 2016 مي باشد . حال خودروساز داخلي اين محصول را به صورت انحصاري وارد كرده به مردم عرضه مي‌كند.

قيمت ارزي پژو 508 برابر با 23.242 دلار مي باشد و قيمت ريالي آن برابر با 753.397.416 ريال مي باشد که با تقسيم مبلغ ريالي به دلاري مشاهده مي شود که اين خودرو با ارز دولتي 3.241 توماني وارد شده اند مطلب جالب توجه در اين زمينه قيمت فروش اين خودرو به ميزان 179 ميليون تومان مي باشد که تفاوت خيلي فاحشي دارد با قيمت وارداتي . با در نظر گرفتن هزينه هاي گمرک و عوارض ورودي ، ماليات ، هزينه هاي شماره گذاري ، بيمه و غيره قيمت پژو 508 تقريبا 2.4 برابر قيمت دلاري آن به فروش خواهد رسيد که بسيار بيشتر از حد تصور مي باشد و واقعا دليلي براي اين تفاوت قيمت نمي‌توان پيدا كرد .

حال به اين دوسبك غيراصولي و غيراخلاقي در برخورد با مشتري چه قضاوتي بايد نسبت به عملكرد خودروسازان داخلي داشت. آيا آنها اينطور كه شعار مي دهند همراه مردم هستند و يا همراه جيب مردم حركت مي‌كنند. ازيكسو خودروهاي از رده خارج و ارزان را به آنها به قيمت گران مي‌فروشند و از سوي ديگر خودروهاي استاندارد وارداتي را به صورت انحصاري با چند برابر قيمت عرضه مي كنند.

حركت مصرانه به اين سبك خودروسازي دركشور ما درحالي است كه امروز كمپاني‌هاي بزرگ خودروسازي درجهان محصولات خود را با حداكثر تسهيلات به مشتريان ارائه مي‌كنند و در مسير جذب مشتري رقابت جدي بايكديگر دارند. اما در كشور ما رقابت برسر گرفتن سود بيشتر از مشتري مي‌باشد.

حسرت بيشتر اينجاست كه صنعت خودروسازي كشور چه به لحاظ فني و چه به لحاظ تعاملات خارجي براي توليد و مونتاژ محصولات روز دنيا از توانايي كافي و امكانات لازم برخوردار است.

اما سودآوري سنتي با حداكثر منافع به شيوه عمل اين صنعت مادر غالب شده و اجازه تغيير ماهيت به آن نمي‌دهند.

ازآنجا كه صنعت خودروسازي ما ماهيت دولتي دارد گويا نهادها و دستگاه‌هاي مختلف مرتبط با اين صنعت و تصميم گيران كلان توليد خودرو، سعي در تغيير سبك و سياق عملكرد اين صنعت ندارند و از سود‌آوري آن كمال رضايت را داشته‌اند. اما واقعيت امر اين است كه هرچقدر خود را از روند توسعه صنعت خودرو درجهان عقب نگه داريم، درتمامي زيرشاخه‌ها و علوم مرتبط با توسعه صنعت بازخواهيم ماند و شكوفايي تكنولوژي دركشورمان رخ نخواهد داد.

شايد مسئولان خودروسازي كشور براين باورند كه كسب سود هدف هرصنعتي است اما بايد توجه كنند در اين مسير علاوه بر اينكه كشور را از رشد و رقابت در عرصه تكنولوژي صنعتي بازمي‌دارند، از سوي ديگر اعتماد عمومي به محصولات و صنايع داخلي را بيش از پيش به ورطه نابودي خواهد كشاند.