مرگ برندها

عصر ایران- برای خرید شیرآلات بهداشتی به بازار تهران رفته بودم. سراغ مشهورترین برند ایرانی را گرفتم. در این راسته عرضه نمی شد و البته شاید در بازارهای دیگر چنین نباشد.

دو نکته اما قابل نقل است:

نخست این که برندهای متنوع ایرانی جلب توجه می کرد و از این حیث مایه خوش وقتی بود که فروشندگان بر کلمه «ایرانی» و نفی «چینی» تأکید داشتند. کیفیت و طرح ها هم انصافا چشم نواز شده است.

دومی اما مثبت نیست زیرا سراغ یک برند ایرانی را گرفتم و گفتند سال هاست که تولید نمی شود. این برند را دوست داشتم چون مدیر آن به نشریات فرهنگی و ادبی مستقل آگهی می داد و حمایت می کرد. پرسیدم چرا؟ پاسخ دادند: مالک و صاحب اصلی درگذشته و وراث نمی خواهند ادامه دهند.

غصه این قصه در همین است که تولید در ایران از یک نسل به نسل دیگر منتقل نمی شود و این زنجیره مدام می گسلد.

با وقوع انقلاب به خاطر مصادره ها این اتفاق افتاد و حالا به دلیل ارزش زمین و سهامی نبودن شرکت های تولیدی و مقرون به صرفه نبودن و دلایلی دیگر. وقتی کاربری کارخانه ای قابل تبدیل به تجاری باشد کیست که بتواند در برابر این وسوسه مقاومت کند؟!

تماشاخانه

وقتی پلنگ‌ها به روستا می‌آیند... این خبر خیلی بد است

بحران منابع انسانی در ایران ؛ چرا بهترین‌ها می‌روند / وقتی نیروی انسانی به صورت هزینه دیده می‌شود / تعدیل نیرو و پیامدهای شغل در آینده

فیلم های دیگر