صحنهای از هدف قرار گرفتن ساختمان شیشهای صداوسیما در سریال صفا با خانواده 
درس چهل و هشت
جدایی شیرین عقلای اصولگرا از تندروهای جریان راست/ همنشینی با رقبا جای تفکر حذفی را گرفت
عقلای اصولگرا این روزها خطشان را آشکارا از جوانترهای تندرو جدا کردهاند، آنها بیتوجه به حاشیهسازیها، در تدارک خط جدید اصولگرایی هستند.
نامهنیوز نوشت: روزي كه درهاي ورود، به روي چهرههاي تندرو گشوده شد و آنها به شيوه خود، جايشان را در ميان اصولگرايان باز كردند؛ السابقون اصولگرايي، رفتن را بر ماندن ترجيح دادند و از در ديگري خارج شدند. مردان منتقد اصولگرايي، در مسير جديدي گام نهادند؛ راه اعتدالي- اصولگرايي.
از يك سو مرداني همچون سيدمهدي طباطبايي و محسن دعاگو در جامعه روحانيت زبان به نقد دروني گشودند و از سوي ديگر مرداني در سطح رئيس قوه مجريه و مقننه خط اعتدالی اصولگرا را پیش گرفتند. حتي كار به جايي رسيده است كه چهرههايي همچون باهنر كه در دسته افراد نزديك به اصولگرايان سنتي، جاي ميگيرد، اگر بنا به تعامل باشد، دست همكاري و همراهي به سوي همين چهره هاي اعتدالي-اصولگرايي دراز ميكند، درست مانند روزي كه از ناطق نوري خواست تا به سياست بازگردد.
بايد گفت كه اين مسير جديد كه از دل اصولگرايي راهش را گشوده است، برخلاف مدعيان اصولگرايي، نه تنها نيازي به حذف رقيب از سپهر سياست نميبيند، بلكه از اينكه گاهي با رقيب در مهماني يا جلسهاي هم نشين شوند، هيچ هراسي ندارند، درست مانند آنچه عماد افروغ- مبدع نقد درون گفتماني اصولگرايي- در بحبوحه سال 88، گفته بود:« امروزما شاهد تلاشی برای حذف رقیب چه رقیب درون گفتمانی و چه رقیب برون گفتمانی هستیم و برخی بنا به تفسیر متحجرانه قصد دارند که فقط یک شاخه باریک و عده کوچکی که مدعی پیشرفت کشور و اسلامخواهی و انقلابخواهی بوده و سابقه درخشان نیز در پیدایش انقلاب نداشتند، میخواهند هم رقبای درون اردوگاهی و هم رقبای برون گفتمانی خود را حذف كنند.وجود رقیب میتواند باعث رشد مکتب ما و باعث رشد وجه نرمافزاری انقلاب اسلامی شود.»
در واقع، تمام شواهد حاكي از آن است كه همان راهي كه در سال 84 با عزلت نشيني و ناراحتي ناطق از اصولگراها آغاز شد، با اعتراض به گرايشهاي اغراق شده راست نشينان به احمدينژاد در مجلس هفتم و جامعه روحانيت اوج گرفت و اكنون در قالب رفتارهای سیاسی چهرههايي مانند روحاني و لاريجاني دوباره ظهور یافته است. چشم گرداندن در اين مسير ما را به يك سرنخ ميرساند، هم نشيني و قدرت گرفتن مردان معتقد به نقد درون گفتمان اصولگرايي و شكل گرفتن طيفي جديدي با برند«اصولگرايان اعتدالي».
