کد خبر ۵۸۷۰۴۲
تاریخ انتشار: ۱۲:۴۵ - ۲۸ دی ۱۳۹۶ - 18 January 2018
مولانا جلال الدین محمد بلخی عارف و شاعر ایرانی قرن هفتم، از طرفداران سماع بود و در ماندگاری آن نقش به سزایی داشت. در سماع دراویش مولویه، لباس سفید با دامن بلند میپوشند، لباسی که نمادی از روح یا جهان روحانی است و فرشتگان را به ذهن می‌آورد.

سماع به نوعی از رقص صوفیه شامل چرخش بدن همراه با حالت خلسه برای اهداف معنوی گفته می‌شود. در اصطلاح صوفیه، سماع، گوش دل فروداشتن به اشعار و الحان و نغمه‌ها و آهنگ‌های موزون، در حال جذبه و بی خودی است.

مولانا جلال الدین محمد بلخی عارف و شاعر ایرانی قرن هفتم، از طرفداران سماع بود و در ماندگاری آن نقش به سزایی داشت. در سماع دراویش مولویه، لباس سفید با دامن بلند میپوشند، لباسی که نمادی از روح یا جهان روحانی است و فرشتگان را به ذهن می‌آورد.

برای سماع درویش ابتدا خرقه شریف را درمی آورد. اولین حرکت سماع "نیاز" نام دارد. دست ها شکل "لا " و بدن شکل "الف " به خود میگیرد که معنای یکتایی خداست. بعد از آن تعظیم برای احترام و اجازه است. سپس چرخش آغاز می شود که از باز شدن گلها الهام گرفته شده و اشاره به توحید دارد.

در سماع مولانا دستی که به سوی آسمان است نماد دریافت فیض مبدأ هستی و دستی که به سوی زمین است نماد بخشش به کل موجودات است و انسان در این میان به عنوان واسطه مطرح است.

اشعار و دعاهای ذکر شده در سماع، معمولا به زبان فارسی هستند. در انتها نیز، مراسم با ذکر دعا برای پیامبر اسلام، ائمه، شهدای کربلا و صوفیان گذشته به پایان میرسد.

این گزارش در مولوی خانه گالاتا در استانبول، عکاسی شده است.

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
پربازدید ها
علم و فناوری